Öræfabaun

Komin heim úr ævintýragöngu um Eyjabakka og Lónsöræfi. Get heilshugar mælt með Hálendisferðum, ef þið hyggið á skemmtilega bakpokaferð. Á myndinni má sjá baun með Snæfell í baksýn. Takið eftir smekklegum sólgleraugunum sem keypt voru á bensínstöð á Egilsstöðum fyrir aðeins krónur 990.

Get ekki lýst með orðum hversu gott var að þramma á öræfum, fjarri öllu áreiti, sambandslaus við umheiminn. Innra með mér tifar endurómur fíngerðra bláklukkna, líparíthellur braka við fót, í höfðinu fljóta myndir af lygilega grænum dýjamosa og tröllslegu landslagi. Í tánum er minning um jökulköld vötn. Mig langar aftur á fjöll.

Vek athygli á nafni rellunnar sem flutti baun frá Höfn og heim.

Mannætulúgur

Nú hef ég öðlast djúpan skilning á lífi blaðbera. Sonur minn Hjalti tók upp á því að vilja vinna sér inn pening - hann hefur nefnilega augastað á notaðri tölvu. Blaðburður í afleysingum í nokkrar vikur á að duga til að hann geti eignast gripinn. Og í morgun gekk ég með Hjalta fyrsta blaðburðarrúntinn, til að hjálpa honum að setja sig inn í nýja starfið.

Þetta var lærdómsríkt. Vissuð þið að sumt fólk er með mannætulúgur? Hélt að ein mundi klippa af mér fingur. Gaman að fá Moggann með morgunkaffinu - og fingur af blaðburðarbarni í kaupbæti.

Er annars á leiðinni í bloggfrí fljótlega, vona að það gangi betur en síðast;)

..setti upp á sér stýri, úti er ævintýri

Var að lesa þessa frétt, getur verið að fólkið deyi bara úr hræðslu?

Minnið mig á að fá mér aldrei kött.

Baun. Alveg þráðbein.

Jæja. Nú er baunin búin að kaupa sér hlaupaskó. Ungur og ákafur sölumaður vildi pranga inn á mig dýrari skóm sem "laga sig að hlaupastílnum", en mér fannst það nú bara varhugavert. Fyrir skóna.

Þótt furðu fáir hafi snuprað mig fyrir sauðsháttinn í tengslum við "litla sumarbústaðamálið", rifjaðist upp í kolli mínum sagan af Bjössa. Bjössi var vinur minn á unglingsárunum, gekk með þykk gleraugu og var fádæma utan við sig. Eitt sinn var hann með vinum sínum í bænum, eitthvað mikið að spjalla og gekk harkalega á staur. Bjössi fann til, horfði sárreiður á félagana og hvæsti: Af hverju sögðuð þið mér ekki að hann væri þarna? Getið ímyndað ykkur næstu árin hjá Bjössa greyinu. Bjössi, staur. Bjössi, annar staur. Bjössi, passaðu þig - staur!

Hljóp á nýju skónum í Laugardalnum áðan. Nýklippt, með sólgleraugu, æpodd og þokkafullan stíl. Ávallt svöl.

Þoka

Í dag er sál mín pikti.* Bæði litprikuð blá og herská.

Djöfull hvað ég sakna daganna þegar ég lá undir sæng og las um Prins Valíant og Aletu, drottningu Þokueyjanna.




*Frá Wikipedia, hin frælsa alfrøðin
Far til:
Piktar vóru fornu innbúgvarnir í Skotlandi. Teir livdu í Skotlandi og oyggjunum fyri norðan. Í 4. øld eru teir nevndir í rómverskum skriftum. Landið, sum teir búðu í, var nevnt Piktland ella Piktaland.
Nógvar fornar leivdir eru eftir piktar, sum geva nakað av innliti í samfelag teirra. Men lítið av skrift hevur yvirlivað. Vísindin veit ikki eingang hvussu piktar nevndu seg sjálvar.
Navnið piktar kemur av latínska picti, sum er navn ið rómverjar góvu fornu innbúgvunum í Skotlandi, tí at teir vóru litprikaðir (tattoveraðir) um stóran part av kroppum sínum.

Á Flúðum rækta menn grænmeti í gúrkutíð

Fór í sumarbústað með strákunum mínum á föstudaginn, við vorum búin að hlakka lengi til þessarar ferðar. Keyptum vikubirgðir af mat í Bónus, komum okkur fyrir í fínum bústað í blíðskaparveðri. Vorum búin að bjóða nokkrum vinum og ættingjum í heimsókn á Flúðir. Sváfum þarna eina nótt eins og englar, fórum í badminton, húlluðum og kósuðum okkur. Yndisleg afslöppun blasti við í heila viku.

Eftir bíltúr á Selfoss á laugardeginum komum við aftur í bústaðinn. Vorum á leið í pottinn þegar bíl var lagt fyrir aftan minn. Ég skipti mér lítt af því, sötraði kaffi úti á palli og var að afklæða mig þegar kona steig út úr bílnum. Í bílnum sá ég glitta í mann og tvö börn.

Konan nálgast mig varfærnislega og segir, ahemm...ég var búin að bóka þennan bústað.
Ha? segi ég.
Jú, við leigðum hann þessa viku, það var allt frágengið, segir konan.
Hvaða vitleysa, ég er hérna með samninginn, sko, hérna stendur þetta skýrt og greinilega........úps!

Þetta er ekki í fyrsta skipti sem fljótfærni kemur baun í bobba. Hafði sem sagt bókað ranga viku, greitt fyrir hana og sú vika var liðin. Bústaðurinn hafði staðið galauður vikuna áður en baun mætti með strákana sína í fríið langþráða.

Nú var ekki annað að gera en segja "gúlp" og hefjast handa. Með hraði. Við ruddum draslinu oní poka, kassa og töskur, föt og matur í bland. Á meðan stóð fjögra manna fjölskyldan á veröndinni án þess að mæla orð frá vörum. Held að konan hafi vorkennt mér og maðurinn viljað berja mig. Börnin líktust föður sínum.

Minnir að ég hafi tautað eitthvað samhengislaust við konuna meðan á þessu stóð og hlegið kjánalega þess á milli. Á leiðinni heim í bílnum sveipaði okkur hnausþykk vonbrigðaþoka. Matti og Hjalti eiga alla mína samúð fyrir að eiga svona sauð fyrir móður. Maður velur sér víst ekki ættingja.

Á myndunum má sjá brot þess dóts sem rutt var inn í bílinn á mettíma. Takið eftir snyrtilegum frágangi og merkjum um góða rýmisgreind pakkarans.

Nú erum við að borða sumarbústaðamat, fórum í badminton úti í garði í gær og ég húlla til að gleyma.

Ms. Bean´s holiday

Búin að kaupa húlahring, bolta og badmintonsett. Er á leiðinni í algjörlega nauðsynlegt bloggfrí.

Munið að vera þæg og góð. Það ætla ég að vera.

Hann er til sölu

Nei, ekki Sigurður Flosason, heldur hið kynþokkafulla hljóðfæri sem hann mundar hér af alkunnri snilld. Baun tekur að sér ýmis verk, t.d. að gefa svöngum hljóðfæraleikurum að borða og selja vönduð hljóðfæri. Ber að taka fram að þótt Siggi vinur minn eigi marga saxófóna þá er eigandi þessa tiltekna lúðurs annar.

Alto saxófónninn sem um ræðir er ca. 10 ára gamall, keyptur í Svíþjóð, algerlega ónotaður, í góðum kassa. Þetta er frönsk gæðasmíð, Selmer Super Action Serie II. Topphljóðfæri.

Áhugasamir hafi samband í síma 864 6314, eða sendi mér póst í elisabetar@simnet.is.

Klukk klukk segir baunin

Klukkuð af Dr. Eyju. Þetta vissuð þið ekki um mig (og hafið varla misst svefn af þeim sökum):

1. Bróðir minn byrjaði að kalla mig Betu þegar hann las Dularfullu bækurnar eftir Enid Blyton. Ég kallaði mig Betu baun í fyrsta ljóðinu sem ég man eftir að hafa "ort" (við erum að tala um sjöunda áratuginn hér), en það er svona:
Beta baun
datt í hraun
og missti þar
sín ellilaun

2. Ég hef aldrei smakkað ostrur.

3. Einu sinni skrifaði ég framhaldssögu, eldheita ástarvellu, í fréttablað vinnustaðar míns undir dulnefninu Barbara Kartnögl.

4. Ég get bara gert eitt í einu.

5. Þegar ég var lítil hélt ég að stjörnurnar væru fæturnir á englunum.

6. Akkúrat núna er ég með hælsæri á stærð við Landcruiser - var að reyna að ganga, á óþægilegum pæjuskóm, í augun á manni.

7. Pabbi minn lærði iðngrein sem ekki er lengur til. Hann er skriftvélavirkjameistari.

8. Á unglingsárunum átti ég hávaxinn vin sem alltaf stóð fyrir utan húsið mitt. Hann hét Óskar og var ljósastaur. Hann var með ponkulítið typpi sem ég hengdi gjarnan snúnings-flugelda-dót á á gamlárskvöld.

Klukka Hugskot, Ástu, Hörpu, Syngibjörgu, Jenný frænku og Ingu Hönnu.

Dæmið um dóm rafgötunnar

Að eltast við kjaftasögur og hálfsannleik hefur löngum verið þjóðaríþrótt. Ég ber veika von í brjósti um að þeir sem temja sér dómhörku og hefndarþorsta læri af stóra hundamálinu um litla hundinn. Verum ekki of fljót að beygja okkur niður eftir grjótinu.

Hjá Elíasi ríkir snilldin ein.

Psst! Í nótt var ég á harðahlaupum undan risastórum krókódíl.

Enn bryddir á baunardraumum

Í nótt dreymdi mig þetta.

Ég var lögð inn á spítala þótt mér fyndist engin ástæða til þess, ég mótmælti, sagðist vera frísk. Í mig var settur þvagleggur og ekkert gerðist drykklanga stund, ég glápti á tvo tóma poka sem leggurinn tengdist. Svo allt í einu streymdi í þá dökkt þvag, þar til þeir voru við það að springa. Þegar átti að taka legginn úr mér gramdist mér mjög hversu margt fólk, sérstaklega gamlir og laslegir karlar, vildu fylgjast með þeirri athöfn.

Ráðið nú þennan draum. Skil ekki af hverju ég er ekki lögst í bloggleti eins og allt alminlegt fólk. Þvílík tjáningarþörf.

Trúarjátning*

Fyrir allnokkru uppgötvaði ég að draumurinn um framhaldslíf væri ekkert annað en það. Draumur og óskhyggja. Nógu slæmt sossum að missa af samastað syninum hjá. En svo rann upp fyrir mér annað ljós. Óþægilegra. Ég er hætt að trúa á "ástina".

Trúi á lostann, geðveikina, þráhyggjuna og hræðsluna við að vera einn. Trúi á gjörningaveður tilfinninganna og breyskleika mannskepnunnar.

Trúi á þrána eftir sálufélaga.

Trúi á löngunina að finna líkama þétt upp við líkama minn, finna sterka karlmannsarma taka utan um mig.

Trúi á vináttuna og gleðina.

Trúi á ástina til barnanna minna, skilyrðislausa og óendanlega.

Trúi á sjálfa mig.


*held þessi játning sé innblásin af ákveðinni nornafærslu, en þetta er bara satt.

Rán í einmunablíðu

Um daginn langaði mig að sjá út um gluggana og pantaði þartilgerðan gluggaþvottamann. Hann kom, vildi fá 10 þús. kall fyrir verkið og gat ég prúttað verðinu niðrí 7000 sem hann samþykkti með því skilyrði að fá "fast gigg" hjá mér, þrisvar á ári. Dúddinn þvoði gluggana og sendi mér svo reikning upp á 8000 kall. Gott og vel. Svo fór ég í sumarfrí og gleymdi að borga reikninginn sem var með eindaga örfáum dögum eftir að ég fékk hann í pósti. Borgaði bölvaðan reikninginn áðan, eindagi var 12.júlí og upphæðin komin upp í 12000 krónur! 4000 kall í vexti fyrir þriggja daga seinkun!

Er mökkfúl yfir þessari ósvinnu. Gæti hugsað mér margt skemmtilegra
að gera við peninginn, t.d. fara í rótarfyllingu, styðja kosningabaráttu Sjálfstæðisflokksins, fá mér hringi í geirvörturnar, hlusta á panflautur eða setja tvö kíló af tyggjói í hárið á mér.

Súlur, sorp, nudd og fleira

Er í sveitinni, nánar til tekið höfuðstað Norðurlands. Varð mér úti um lyklaborð með íslenskum stöfum með því að múta nokkrum háttsettum embættismönnum.

Búin að ganga á bæði Ytri og Syðri Súlur, í yndislegu veðri. Ekkert út á landslagið að setja en verð að segja að mér finnst ótrúlegt að sveitarfélagið hér sé svo blankt að hafa öskuhaugana opna og illa lyktandi - á þessum fallega stað. Skyggir smá á útivistarfílinginn að halda í sér andanum vegna sorpfýlu.

Á annars von á fagmannlegu nuddi og heimabökuðu brauði. Lífið er bærilegt takk:)

Draumfarir, jarðarfarir

Um daginn dreymdi mig galdur - í draumnum fékk ég þykkt umslag í hendur og upp úr því tíndi ég nokkra hluti; rispuð og kámug sjóngler (til að varna mér sýn), ljósmynd af hönd þar sem búið var að strika með tússlit svarta línu frá úlnlið upp með handarjaðri og þumli (til að binda hendur mínar). Svo var þarna einhver hlutur sendur til að lama fætur mína. Allt hindranir. Ég hugsaði í draumnum að einhver sem bæri til mín kala væri að magna á mig galdur og að ég yrði að tala við Evu, því hún vissi ábyggilega hvað ég ætti til bragðs að taka. Ósköp hvað draumar geta verið sterkir...og skrítnir.

Var í jarðarför föðurbróður míns í dag, en hann var úrsmiður. Presturinn lagði út frá því í ræðunni og hóf hana á orðunum "tikk takk". Hvarflaði að mér á þeirri stundu að fyrir hvert tikk tilverunnar ættum við að segja takk. Lífið er fallegt og með árunum hef ég misst trúna á annað líf. Við eigum þetta líf, tikk. Lifum því, takk.

Bros

Frábær helgi. Búin að hitta marga góða bloggvini, stanslaus gleði.

Í augnablikinu eru allar rásir uppteknar af sæluvímu yfir lífinu.

Tók mynd af mér á leiðinni á djammið í gærkvöld, sjaldgæf sjón á þessum síðustu og bestu tímum - óbrosandi baun.

Leiðinda leiðindi

Ósætti er voða mikið tekið þessa dagana. Mér finnst bara allir að vera að rífast, út af einhverju fótboltasparki, heimili vandræðamanna sem enginn vill hafa, hundum og köttum.

Eins og mér leiðast leiðindi þá eru þau yfir og allt um kring. En eftir morgundaginn verð ég komin í sumarfrí og um leið leiðindin.

Sterka þögla týpan á lista yfir tegundir í útrýmingarhættu

Ég var að borða silung. Lítið sem hann gat gert í því.

Svo fór ég allt í einu að hugsa um alla þessa karla í gamla daga sem aldrei sögðu neitt. Áttu konur sem arransjéruðu öllu í kringum þá, úðruðu og bjástruðu liðlangan daginn, hnussuðu og létu dæluna ganga en karlarnir gengu hljóðir, rökuðu sig hljóðir, sötruðu kaffið sitt orðalaust og í mesta lagi andvörpuðu eftir matinn og lögðu sig svo.

Bjartsýn horfir baunin fram á veginn

Helgin var yndisleg. Strákarnir mínir loksins komnir úr löngu ferðalagi, ótrúlega gott að fá pjakkana heim. Og veðrið lygilega dásamlegt. Eða dásamlega lygilegt.

Er nýtekin upp á því að skokka, skilst að það sé stórhættuleg iðja. En mikið svakalega er þetta gaman. Finnst ég svo megnug þegar ég set í hlaupagírinn. Þyrfti samt að fá mér betri skó, einhverja hátækni-sportpúðaskó svo ég verði ekki liðónýt á þessu renneríi.

Þessi færsla er tileinkuð Diönu Krall og öllu fólki sem lifir

í kirkjugarði

örfínir þræðir
iðin köngurló
líf sitt vefur og
tengir hljóðlega
tvo legsteina
hlið við hlið

í grænu ljósi
feta ég þennan stíg
vefur spora minna
sendir skilaboð
um líf

aldrei
hefur Besame Mucho
hljómað betur

Elísabet Arnardóttir, allur réttur áskilinn höfundi

Afsakið sól

Það er ekki hægt annað en vera í góðu skapi í svona veðri. Fæ líka strákana mína heim á morgun eftir þriggja vikna fjarveru og hlakka ómælt til að knúsa þá.

(Fyrirgefið jákvæðnina, hún blossar upp í sólskini)

Í gær fór ég í hópgöngu í Laugardalnum og fannst allir líta svo vel út, svona útiteknir og hraustlegir. Leit á mína eigin leggi og undraðist hvað ég væri orðin fallega tönuð. Fattaði þá að ég var með sólgleraugu á nefinu - ábyggilega heilsusamlegasta brúnkumeðferð í heimi.


Tilvitnanaþjónusta baunar fyrir þá sem vilja mikið fyrir lítið og nenna ekki að lesa bækur:

Life is a sexually transmitted disease.
R. D. Laing

A life spent making mistakes is not only more honorable, but more useful than a life spent doing nothing.
George Bernard Shaw (1856 - 1950)

Nobody will ever win the Battle of the Sexes. There's just too much fraternizing with the enemy.
Henry Kissinger

If I had to live my life again, I'd make the same mistakes, only sooner.
Tallulah Bankhead (1903 - 1968)

Life can only be understood backwards; but it must be lived forwards.
Soren Kierkegaard (1813 - 1855)

Þungur knífur.
Hrafn Gunnlaugsson

Enn fleiri samhengislausar fregnir - skák, ekta konur og klifur

Jæja, þrátt fyrir hæga byrjun höfðu þeir það strákarnir í skáksveit Laugalækjarskóla, urðu í öðru sæti á Evrópumótinu. Til hamingju Ísland! Og Matti minn fékk 5,5 vinninga af 6, ekki slakur árangur það. Um afrek sveitarinnar og ævintýri má lesa á síðu Péturs. Og ef þið hafið einhvern tímann efast um að Mogginn ljúgi þá má sjá það svart á hvítu í dag - í skákfréttum Morgunblaðsins segir að Laugalækjarskóli sé í neðsta sæti á mótinu. Pfiff!

Langar líka að vekja athygli á frábæru bloggi, það er hún Sigga sem fær aðdáun mína þessa vikuna fyrir færslu sína. Svona eiga konur að vera.

Sprikl dagsins er klifur. Með dóttur minni. Hlakka til.

Sundurlausar fréttir af kveinandi heimilistækjum og ólekkerum íþróttum

Þegar ég ræsi tölvuna mína þá hvín í henni eins og þvottavél í vindingu. Skyldi það vera slæmt merki?

Er á leið í stafgöngu þótt hallærisstuðull þeirrar íþróttar nálgist körling og golf samanlagt. Set upp sólgleraugu og læt mig hafa það.

Á annars ljóð dagsins á ljóð.is. Maður er svo frjór. Og svo á hún mamma afmæli í dag, til hamingju mamma mín:)

Legg ekki meira á ykkur í þessu yndislega veðri. Lifið og blómstrið.

Grænmetisóður (bloggari)

Rímar furðu fátt við skúrka
fjandi getur verið tregt,
í mér situr andleg gúrka
enda er lífið dásamlegt.

Afsakið hlé

Veriði stillt. Ég er að fara í fjallgöngu. Lífið er svooo skemmtilegt:D

Fari það í ellefu sjósigin sæbjúgu með sjóntruflanir og milljón myglaðar marglyttur með bakflæði!

Stjúpur, mold og leiði

Í dag fór ég með móður minni í tvo kirkjugarða. Gróðursettum blóm og snyrtum nokkur leiði.

Mikið er hann fallegur kirkjugarðurinn við Suðurgötu, ætla þangað aftur fljótlega og ráfa um. Stefnulaust. Yndislegur staður.

Akkúrat núna leiðist mér svo átakanlega að ég var að enda við að gera 30 armbeygjur og 60 magaæfingar. Langar út að hlaupa.

Kannski röltið í dag innan um dáið fólk hafi fyllt mig eirðarleysi.

Vansungnir fjölskyldumeðlimir

Maður getur verið svo tillitslaus. Hér hef ég verið að hampa börnum mínum lon og don, en algerlega gleymt honum Putta.

Putti er skjólstæðingur Hjalta sonar míns, sem gerir mig skálægt að ömmu hamstursins.

Ég er natin og góð amma, les fyrir Putta sögur um vonda ketti og gef honum kínakál.

Ætla út á lífið í kvöld. Vantar pössun fyrir Putta.

Til hamingju Matti

Þessi sólargeisli á afmæli í dag. Hann er 16 ára og já, þetta er gömul mynd af honum:)

Skáksnillingurinn er í Póllandi að tefla á afmælisdaginn, fyrir höndum er ferðalag á annað mót í Búlgaríu og móttaka í sendiráðinu í Berlín.

Í ágúst ólympíumót í Singapore og í haust Norðurlandamót í Finnlandi.

Skák er töff.

Hagfræði fyrir byrjendur

Heyrði hagfræðikenningu í gær, sem jafnvel ég get skilið. Hún er svona:

Peningar eru best geymdir hjá ríka fólkinu, það kann með þá að fara. Láttu fátækling fá pening og hvað gerist? Hann eyðir honum.

Esjan og letin

Helgin, helgin....mikið fín.

Á föstudaginn kvaddi ég strákana mína, en þeir eru lagðir upp í langferð með föður sínum. Til allrar hamingju átti ég stefnumót um kvöldið við Hugskot. Dugði það dável til að bægja frá mér óyndi, enda er Hugskotið skemmtileg manneskja. Drukkum freyðivín, fórum út að borða og síðan á Ölstofuna, þar sem stóðu 75 manns fyrir utan að reykja, og inni sátu 5 hræður. Huggulegt. Stúderuðum veggteppi og aðra skrautmuni, einnig fulla skáldkonu. Hjá okkur settust þrír menn og einn þeirra átti EFNALAUG. Það átti víst að fá okkur til að gapa af aðdáun.

Laugardagurinn var letilegur þar til ég reif mig upp og þrammaði alein á Esjuna. Keyrði síðan í sveitina til Rúnu vinkonu. Hjá henni er alltaf gott að vera. Borðuðum framúrskarandi mat, drukkum rauðvín og fórum í miðnæturfrisbí, í stafalogni og undir vökulum augum tveggja hrossa. Hlaut ég við sveifluna allnokkur íþróttameiðsl, brotna nögl og rispað naglalakk.

Í dag er annar í leti. Bráðum kemur bróðir minn í heimsókn. Ætla að gefa honum kanilsnúða.

Legg ekki meira á ykkur.

Að gefnu tilefni

Ég er ekki að fara í fangelsi.

Segðu mér Darwin, lifa hinir fyndnustu af?

Í háskólanámi ytra skrifaði ég lærða ritgerð um skopskyn og skerta möguleika fólks í öðru málsamfélagi á að taka eðlilegan þátt í samskiptum við "innfædda" vegna máltengdrar húmorsröskunar. Húmor er nefnilega margslungið kvikindi. Húmor þróast, bæði í sögulegu samhengi og ekki síður frá vöggu til grafar. Húmor er spegill á samfélag og lifnaðarhætti, viðhorf og fordóma. Húmor byggist á sameiginlegum bakgrunni skopgjafa og skopþega. Húmor á það til að vera sorglega einstaklingsbundinn.

Sjálf kann ég aðeins tvo brandara, annan langan og hinn stuttan.

Fyrir framan mig liggur bók, Íslenskar þjóðsögur og sagnir, gefin út árið 1958. Í þessu riti hefur verið safnað saman hinu og þessu, þar til gerðum rímum fyrir "eldri menn, verur og dýr", þulum um "guðrækni og góðsemd", "háðsögum og gráu gamni" svo fátt eitt sé nefnt. Það sem vekur sérstaka athygli mína eru gátur sem vafalaust hafa þótt bæði drepfyndnar og snjallar árið sem olían fraus. Þær eru settar upp þannig að fyrst kemur svarið og svo gátan, svolítið eins og spurningaþátturinn Jeopardy sem ég kynntist í landi Bush-manna. Hér kemur smá sýnishorn:

Kirkja séð af hestbaki
Hvenær sástu kirkjuna alsetna af hestsbeinum?

Karl og Fjara kerling
Karl kom inn að morgni og mælti: "Nú er flóð, Fjara."

Svo ætla ég að sýna ykkur eina enn, en geyma lausnina þar til síðar. Giskið nú:

Hvort viltu heldur það sem loðið er, eða það sem snoðið er?

Íslensk fyndni eins og hún gerist best.

Bananahryðjuverkamaður í þrifnaðarkasti

Búin að vera svo dugleg um helgina að ég ætla að klappa fyrir sjálfri mér *klapp klapp klapp*. Smá sýnishorn af afrekum mínum:

• Prófarkarlas heilt blað
• Ryksugaði, skúraði, þurrkaði af og þreif eins og stormsveipur í kjánalega döbbaðri auglýsingu
• Skokkaði og gekk stóran hring í Laugardalnum með Matta mínum
• Þvoði þrjú tonn af þvotti
• Fór í hjólatúr, skoðaði furðufiska og borðaði grillaðan skelfisk á hafnarbakkanum
• Aflaði vikubirgða af mat hjá bleika grísnum, vann skemmdarverk á einum banana (reif óvart hluta hýðisins af þegar ég skipti klasa). "Æ, Jóhannes verður bara að blæða", tautaði ég og lagði bananann lymskulega frá mér, en þegar ég gekk frá heima uppúr gulu pokunum sá ég að Bónusfeðgar höfðu náð fram grimmilegum hefndum, því eitt egg var brotið. Dæmigert að sitja með sárt ennið eins og hver annar Sullenberger. Og nú vitum við Björn betur en að messa við auðmenn
• Borðaði heilan kassa af guðdómlegu piparmyntusúkkulaði - Bendikct´s bittermints. Keypti það úti en ef einhver veit hvort það fæst á skerinu, þá plís segja baun
• Talaði við syfjaða dóttur mína í síma, en hún er að læra spænsku í Salamanca. Um ævintýri hennar má lesa hér

Fnykur

Hreysiköttur í ísskápnum. Bannsett kvikindið beit mig í höndina. Hvernig losnar maður við svona skaðræðisskepnu?


Vil ekki að fasteignaverð lækki í Teigunum.

Fallegt hár í landi Marmite og gólfteppa

Þrátt fyrir eilífðar stormbeljanda og ekkert skjól skemmti ég mér býsna vel í útlöndum. Bróðir minn hugsaði vel um litlu systur sína, keyrði um allt eins og herforingi, reyndar alltaf vinstra megin á veginum og fór öfugt inn í hringtorgin, en ég var ekkert að argviðrast út af smámunum. Hann steikti handa mér egg og beikon á morgnana og það fannst mér snjöll byrjun á deginum.

Í Lundúnum var þetta helst.

1. Í húsinu hans brósa eru teppi á öllum gólfum. Gólfteppi á baðherbergjum- pissa Bretar ekki útfyrir? Hvurslags bjánaskapur er þetta eiginlega?


2. Hárið á mér var svo fallegt í Bretlandi. Hér er það annað hvort klesst eða allt út í loftið og engin tvö hár vinir.


3. Ég kyssti tollvörð. Hef áður kysst fangavörð en þetta var fyrsti tollvörðurinn minn. Í búningi og allt.


4. Fór á frábæra sýningu í The Gielgud Theatre. Equus. Aðalleikararnir ekki af verri endanum, Daniel Radcliffe og Richard Griffiths. Þekkið þið þá? Þetta eru mennirnir sem leika Harry Potter og Mr. Dursley í hinum stórgóðu myndum um töfradrenginn með örið.


5. Sá Harry Potter hlaupa um sviðið á sprellanum. Magnað.
6. Á Tate safninu er hellingur af listaverkum.
   

Nú legg ég sko ekki meira á ykkur.

Blogglausi dagurinn

Fór á netkaffihús í gær og reyndi að kíkja á bloggsíðuna mína en þá kom svona melding: U-level filter. This site is blocked due to pornographic content.

Við frekari tilraunir sá ég að allar blogspot síður eru síaðar út, það létti örlítið á paranojunni.

Þegar ég kem heim ætla ég á fund Ólafs Ragnars Grímssonar með erindi. Ætla að stinga upp á 26. maí sem blogglausa deginum. Þá getum við öll notið þess að lifa einn dag án bloggs. Sé að ég þyrfti á slíku umönnunarofbeldi að halda, netfíknin er sterk. Í andartaks veiklyndi reyndi ég m.a.s. að komast á netið í símanum mínum, en það gekk ekki.

Horfði í gær á þátt í sjónvarpinu sem heitir How to find a husband. Þar var talað við ýmsa sérfræðinga sem ég hingað til vissi ekki að væru til, t.d. "date doctor", en hann greinir vanda sem viðkomandi á við að etja á stefnumótum. Síðan var rætt við "relationship psychologist" en hún greindi sambanda-vanda. Ég er búin að læra margt. Ég er hafsjór af fróðleik.

Og hvar haldið þið að ég sé núna? Jú, ég er í vinnunni hjá stóra bróður og á skrifstofunni er risa gluggi og hinum megin eru menn að bóna einkaþotu.

Góðvild í punktum og kvefaður sími

Ef þú ert með annan fótinn í fortíðinni og hinn í framtíðinni þá pissaru á núið.*

Er að fara til útlanda að hitta stóra bróður. Fyrrverandi eiginmaður minn gaf mér vildarpunktana sína, þannig að flugmiðinn kostaði mig bara skattinn, 9000 kall (rútuferð á Blönduós?) og síðan ætla ég að gista hjá brósa, en hann býr í London. Ótrúlegt (og dásamlegt) hvað ég er heppin og umkringd góðu fólki.

Smá ergelsi samt, ég á Sony Ericsson síma sem tók upp á því að bjalla fimm mínútum yfir heila tímann í alla nótt. Engin ljós birtust, bara hljóð (svona reminder hljóð). Ég sé ekki neinar stillingar í símanum sem skýra þessa ósvinnu og þetta hefur aldrei gerst áður. Geta símar fengið vírus og hnerrað á klukkutíma fresti? Þyrfti að hringja í Dr. House.



*heyrt í menningarmálaþættinum Rachel Ray

Öldin sem leið

"Farðu nú að sofa í hausinn á þér", sagði pabbi við okkur systkinin á öldinni sem leið. Þegar ég var barn. Man að þá þótti mér allt svo sjálfsagt. Sjálfsagt að allir væru hræddir við Strýtu af hælinu, enda átti hún til að hlaupa öskrandi á eftir okkur krökkunum. Sjálfsagt að bréfberinn gæfi börnunum teygjur og reyndi stundum að þreifa á þeim í staðinn. Sjálfsagt að Valli vitlausi væri kallaður Valli vitlausi eftir að hann lenti í bílslysi og varð ruglaður í höfðinu. Sjálfsagt að Sigga pissufýla væri kölluð Sigga pissufýla, enda var vond lykt af henni. Sjálfsagt að fá að leika sér úti langt fram á kvöld, hlaupa, sippa, ólmast með hlaupasting og járnbragð í munni. Sjálfsagt að Róninn keypti sér Pierre Robert rakspíra í KRON og pilsner í bland. Sjálfsagt að fá hrygg og ávaxtagraut á sunnudögum.

Á þessum árum var greinilega engin velferðarstjórn.

Til hamingju Ísland, ný stjórn fæddist þér

Geir var stuttur í spuna, hreytti molum í fréttamenn eins og þetta kæmi þjóðinni ekki við.

Guðlaugur Þór heilbrigðisráðherra. Segi nú ekki margt. Kannski okkur verði ætlað að lifa á heilsukexi. Minna mál?

Gátan um ÞAÐ

Þegar ég flutti inn í íbúðina mína þurfti ég afskaplega mikið á iðnaðarmönnum að halda, hér voru smiðir, rafvirkjar, píparar og menn sem ég kann ekki deili á en þeir voru oft eitthvað að sýsla með snúrur og tól.

Einhvern daginn var hringt og mér boðið *****, þeir ætluðu að senda fólk til mín (ef ég samþykkti) og setja það upp. Ókeypis.

Nú. Skömmu síðar bönkuðu hér á dyr tveir menn. Man að þetta voru ungir og laglegir piltar, útlendingar. Ég skildi ekki hvað þeir sögðu og þeir ekki mig, en hugsanlega skildu þeir hvor annan. Mennirnir gengu rösklega til verks og settu þennan kassa (sjá mynd) á skorsteininn í litla eldhúsinu mínu.

Það hefur hangið þarna ósköp vært í 1 1/2 ár. Engin hljóð koma úr kassanum, engin ljós, engar verur, engin lykt. Ekki er ég að kvarta yfir mínum hljóðláta sambýlingi. En, fólk bendir stundum á það og spyr, "baun, hvað er þetta?", og ég svara "hef ekki hugmynd, lét setja þetta upp hjá mér".

Nú spyr ég, hvað hangir á skorsteininum í eldhúsinu mínu?

Pönnukökur með sykri og sjálfsvorkunn

Bakið hefðbundnar pönnukökur, berið fram sjóðheitar. Yfir hverja pönnuköku stráið þið sykri (magn í réttu hlutfalli við sjálfsvorkunn). Kreistið sítrónu- og appelsínusafa yfir sykurlagið og þar á ofan skóflið þið papæja í smekklegar hrúgur. Brjótið og njótið.

Heilabrot og andlát

Troðið æpodd í eyrun og hálfri Bastogne Lu kexköku í munninn. Tyggið. Brjótið heilann. Lofa líflegum sándeffektum.

Gráupplagt þegar hausinn er fullur af erfiðum hugsunum.

Fljótlega mun ég birta hér gátu með tæknilegu ívafi. Hlakkið til en gleymið samt ekki smáfuglunum. Sem minnir mig á sögu sem ég heyrði í morgun. Vinnufélagi minn var í ráðhúsinu í gær á tónleikum, í hléi stóð hann upp og horfði út um gluggann. Hann sá önd koma kjagandi með fimm litla dúnmjúka hnoðra í halarófu á eftir mömmu sinni. Svo krúttleg sjón. Skyndilega steypti hvítt mávager sér yfir fjölskylduna, vargurinn réðist á ungana og sleit þá í sundur þar til ekkert var eftir nema blóðugur dúnn á stangli. Hviss bæng.

Íþróttaálfurinn í Latabæ*

Hárgreiðslukonan mín var að klippa 84 ára gamla konu um daginn. Sú gamla vildi endilega segja brandara, "en hann er svolítið vafasamur". "Allt í lagi," sagði hárgreiðslukonan ýmsu vön, enda klippir hún alls konar fólk (t.d. mig). "Veistu hvað vinur minn sagði við mig um daginn?" (alveg sérstakur tónn í vinur, enda slegist um allt karlkyns í þjónustuíbúðunum og sú gamla í algjörum sérflokki að eiga vin). "Nei", sagði hárgreiðslukonan og hristi höfuðið. "Hann sagði: Má íþróttaálfurinn koma inn í Latabæ?" Þessu fylgdi hraustlegt fliss með tilheyrandi skrölti í gervitönnum, bæði í efri og neðri.



*Afsakið klámið

Lúi

Ég fann manninn sem skilur kosningakerfið á Íslandi. Hann bjó það til sjálfur. Þetta er glaðlegur stærðfræðingur, nokkuð við aldur. Skemmtilegt er að heyra hann útskýra ferlið sem veldur því að tvö atkvæði í Nyrðri Þrasasýslu koma inn þremur þingmönnum úr Suðurkjördæmi, jú, það eru 7/8 af hálfu pí, sinnum kvaðratrótin af ummáli súrheysturns, deilt með meðalfjölda neftóbakskorna í skagfirskri nös.

Finn fyrir óskaplegri þreytu. Hvar er þyrlan?

Það er stand á Goddastöðum

Ég er í þjóðarsorg.

Réttlætismál

Fyrst Eiríkur komst ekki áfram þá verðum við að fá nýja stjórn. Þetta sér hvert mannsbarn.

Það er enn blóð í kúnni

Fyrir þúarann sem góði rauði bankinn gaf þeim hluta þjóðarinnar sem er ég, keypti ég bókina Mergur málsins, íslensk orðatiltæki. Þurfti reyndar að bæta við um 8 þúurum í viðbót, en hvað er það milli vina?

Þið munuð aldeilis ekki lifa á moðunum hjá mér, enda ætla ég að fá sem mest fyrir pénínginn og flúra mál mitt og skreyta ótæpilega. Uppúr bókinni. Ef til vill verð ég fyrsta konan til að skrifa blogg með orðskýringum. Kjörið námsefni í grunnskólana.

Hafið þið tekið eftir því undanfarið hvursu mjög menn láta ganga leppinn og þvöguna? Sumir hafa jafnvel haft stjórnmálamenn okkar að skimpi, en ætli gárungarnir gefist ekki upp á gamburmosanum eftir helgina, þegar við blasir stjórn Sjálfstæðismanna og Framsóknar. Þá munu kommarnir, fjallagrasafólkið og annað uppsóp hætta að kássast upp á annarra manna jússur. Ó, já.

Bara stóðst ekki mátið..

Rakst á þessa hjá Jenný frænku. Smart búningar.

Minnir mig á að ég verð að fara að grafa upp hjólið mitt, hef ekki stigið á bak síðan ég braut í mér beinin í september sem leið. Ætti maður að fá sér svona galla?

Bros dagsins er í boði Hjalta

Hjalti minn tók myndir af mömmu sinni, margar margar. Ég held mest upp á þessar tvær. Ætla að nota þá efri sem passamynd - fer bara alltaf í keng og sýni prófílinn ef farísear og tollheimtumenn reyna að bera saman mynd og konu.

Legg ekki meira á ykkur.

Ertu heppin/n í framan?

Ég á enga almennilega passamynd. Veit að það er krípí en hugsa stundum um minningargreinarnar í Mogganum (tvær opnur) með ómögulegri mynd af mér. Það gengur náttúrlega ekki.

Vinkona dóttur minnar lýsti rauðhærðum vini sínum með þessum orðum, "æ, hann er svona óheppinn í framan". Það furðulega var að ég skildi nákvæmlega hvað hún átti við. Stundum segja þúsund orð meira en ein mynd.

Ekki flottur greiddur

Sagt er frá því í Fréttablaðinu í gær að Svavar Örn "hárgreiðslumeistarinn knái" fari með Evróvisjón hópnum til Helsinki. Yfirskrift fréttarinnar er Þorir ekki að breyta Eiríki neitt.

Hárgreiðslumeistaranum hefur verið úthlutað verðugt verkefni, að sjá um að rauði makkinn verði á sínum stað......"Ég held að fólk þurfi ekki að hafa neinar áhyggjur af öðru, Eiríkur Hauksson er ekki flottur greiddur," segir hann. Svavar Örn segir að ekki komi til greina að breyta stíl Eiríks..."Það kemur ekki til greina að setja lit í hárið á honum. Eiríkur er bara með fallegan hárlit sem hægt er að skerpa á með næringu," segir Svavar.

Nú spyr ég, eins og fávís kona: Þarf RÚV að leggja í ærinn kostnað við að senda þennan fagmann með til Helsinki...bara til að setja næringu í hárið á Eiríki?

Nútíminn er gull og glóir á tungu

Gullkorn (ef ekki hreinlega gullaldarmál) af ónefndri netsíðu, þar sem fjallað er um ýmis málefni sem eiga sérstaklega að höfða til kvenna:

Um notkun varalits:

Bara svona til að láta ykkur vita er rauður varalitur stór skuldbinding við snyrtiveskið þannig að geymdu með að nota rauða litinn þangað til þú ert á tilefnum þegar þú hefur nægan tíma til að laga hann reglulega.

Um sagnalist:

Ég verð meiri líflegri og aðlaðandi sögusegjari þegar einhver sem mér finnst aðlaðandi er að hlusta.

Um nudd:

Krjúptu á stól og hafðu fæturnar á lærum þér. Bleyttu fæturnar og strjúktu létt svampinum með sturtusápunni í á milli tánna. Þvoðu síðan og nuddaðu fæturna og ökkla með svampinum löðrandi í sturtusápu. Byrjaðu á ristinni, síðan tærnar og endaðu á iljunum. Notaðu þéttingsföst handtök ef henni/honum kitlar (ef hún/hann er mjög kitlin(n) notarðu hendurnar og heldur fast um fæturnar) (sic)

Um gildi þess að einfalda hlutina:

Til þess að einfalda hlutina tala ég almennt um kolvetni, prótein og fitu en útskýri ekki hvað einföld eða flókin kolvetni eru eða hörð og mjúk fita. Ég ákvað því að skrifa grein um einföld og flókin kolvetni og harða og mjúka fitu á einfaldan hátt.

Tíminn, vatnið og féð sem rennur út nema þegar það flýgur

Jæja, þá er maður kominn heim í blessaða nepjuna og fréttir um 900 milljóna starfslokasamning til eins karlmanns á baráttudegi verkalýðsins. Djöfull hvað mér gremst þessi síbreikkandi gjá milli fólks hér á landi.

Á leiðinni heim sat ég, eins og illa gerð eyja, innan um haf fólks í fjármálageiranum. Fólkið var upp til hópa áferðarfallegt, vel klætt og snyrt, flest um þrítugt; enginn feitur, ólaglegur, með bólur eða skakkar tennur. Örugglega enginn með gat á sokknum. Sá alveg fyrir mér hvað blessaðar manneskjurnar eru duglegar í ræktinni og passa vel upp á sig. Peningahirðarnir fóru mikinn í vélinni, klofuðu yfir mig eins og ég væri ekki á staðnum, ræddu um árshátíðir í þessari og hinni stórborginni, drukku kampavín og keyptu drjúgt af sögu-bútíkk. Sá eina unga konu kaupa ogguponsulitla dollu af fegrunarkremi á 7000 krónur, án þess að blikna. Setningar eins og þessar flugu í kringum (og gegnum) hausinn á mér: "Nei, ég er nú meira svona start-up manneskja", "þessi er ógeðslega góð, svona um economics meina ég", "þú ert geðveikt sniðug í strategíu og resources og svoleiðis".

Fari það í grábröndóttan kolabing hvað mér leiðist fjármála- og markaðshjal.

Englandsförin var ánægjuleg og margt skondið dreif á daga mína. Á hótelinu í Nottingham lenti ég t.d. í harðvítugum bardaga við blöndunartæki. Hallaði heldur á mig í þeirri viðureign. Hef aldrei séð jafn flókna krana og skífur og takka. Bestum árangri í heildrænni baðlausn náði ég þegar ískalt vatn fossaði úr krananum á fæturna á mér og sjóðheitt úr sturtunni á hausinn. Ekki tók betra við þegar ég afréð að hætta þessu gríni, blá og rauð, enda orðin of sein á fyrirlestur. Þá gat ég ekki, hvernig sem ég reyndi, skrúfað fyrir vatnið og þurfti að hringja niður í móttöku, "I´ll send a maid up, right away", var mér tjáð af starfsmanni hótelsins. Skömmu síðar er bankað og ég rykki upp hurðinni, í handklæði einu fata. Stendur þá ekki nema karlmaður í gráum samfestingi þarna, heldur vandræðalegur þegar hann sér mig. Ég býð honum að koma inn og skrúfa fyrir vatnið. Hann gerir það með því að snúa einhverju skífudrasli og segir si svona (í kurteislegum tón): "See? Clockwise, turn the water off, counterclockwise, turn the water on. Complicated really, lúv".

Hata þegar þetta kemur fyrir mig. Tæknin og ég, við bara dönsum ekki í takt.

I matinn er thetta helst

Er a lifi. Buin ad lenda i morgum aevintyrum, segi betur fra thvi seinna. Get tho sagt ykkur thetta skuldlaust:

Marmite er mesti vidbjodur sem jeg hef smakkad.
Black pudding er i odru saeti.
Bakadar baunir i morgunmat eru slaem byrjun a deginum.
Thad eina sem vakti mig a fyrirlestri i fyrradag var ad jeg ropadi upp ansjosum.

Er i yndislegum felagsskap i London og elska lifid. Legg ekki meira a ykkur ad sinni.

Nýjustu fréttir frá Nottingham

• Tölva baunar tók frekjukast í Leifsstöð, það birtist óskiljanlegt bull á skjánum og svo var eins og hún ætlaði að ræsast eðlilega og svo kom aftur bullið (stafir og tölustafir á bláum grunni) og svona gekk þetta á víxl þar til ég lokaði tölvunni og bældi vondar tilfinningar með kvíðahnút í maga. Illt að vera tölvulaus á ráðstefnu í úglöndum og eiga eftir að vinna í erindi sem flytja á fyrir alls kyns fræðingaspírur.
• Næst þegar ég reyndi að kveikja á tölvunni kom ekkert. Núll. Nada. Svart.
• Á Heathrow keypti ég aðlagara (adaptor - hvað í fj. kallast slíkur gripur?) að bresku rafurmagni.
• Leigari, langferðabifreið, flugvél, langferðabifreið, leigari - ferðalagið til Nottingham tók 14 tíma með töfum, bið og þrammi.
• Hótelið er ljómandi fínt, það gladdi baun sérstaklega að brett var í oddalag upp á klósettpappírinn til að hlífa gestum við örvæntingarfullri leit að byrjun rúllunnar.
• Aðlagarinn kom, sá og sigraði. Um leið og tölvan komst í breska sambandið læknaðist hún eins og fyrir kraftaverk.
• Ég er netfíkill. Borgaði 15 pund fyrir að hafa netsamband í sólarhring, en það er reyndar afar hentugt að geta hangið í tölvunni uppi á hótelherbergi.
• Hrói biður að heilsa. Ég er algjörlega sammála Siggu kviku um að karlmannsleggir séu vanmetnir, ef ekki bara vannýtt auðlind.
• Clint er í sjónvarpinu mínu. Ætla að horfa á hann sottla stund og ímynda mér hann í grænum sokkabuxum, hei, á morgun ætla ég að ímynda mér þannig alla karlmenn sem ég hitti. Í grænum sokkabuxum.

Hróabaun

Reifaði það við yfirmann minn í dag hvort við ættum að taka upp Hjallastefnuna á vinnustaðnum. Hún (yfirmaðurinn) tók ekkert illa í það.

Hugsanlega yrðum við konurnar nokkrum hrífandi golf- og veiðisögum fátækari...en, oh well. Eggin og ommelettan og allt það.

Annars er það helst að frétta að ég legg brátt í langferð. Hef mælt mér mót við bogfiman þjóf í Nottinghamskíri. Hann ætlar að sýna mér hvernig maður heldur kúlinu í grænum sokkabuxum.

Fennir í spor

Hann var búttaður, glaðvær og kotroskinn. Lélegur dansari en dansaði þó. Jeltsín er dauður.

Og á leiðinni heim úr vinnunni sá ég að það er verið að rífa gamla Sigtún, en þaðan á ég margar minningar. Flestar slæmar, brennivínslegnar og misglöggar. Svindlaði mér inn á fölsuðum passa í denn. Var svo stressuð eitt sinn að ég gat ekki sagt fituhlunkinum dyraverðinum hvaða ár ég væri fædd (get ekki hugsað undir álagi, er ömurlegur lygari). Var hent harkalega út í snjóinn. Bölvaður kjáni sem ég var.

Já, sumt er rifið, annað brennur.

Það er allt svo fokking hverfult.

Geðfelldni

Það ætti að banna, segi og skrifa banna, myndir eins og The Holiday. Hún er skemmtileg, o sei sei, en það er ekki til svona fólk.


Kjáni get ég verið , auðvitað er endalaust verið að gera myndir um eitthvað sem ekki er til; Batman, geimskip, talandi svín, fólk sem vaknar fallegt, jólasveininn, ofurnjósnara, marsbúa og konur sem eru óaðfinnanlega snyrtar hvað sem á dynur (og verða ekki einu sinni rjóðar í framan eftir villt ástaratlot).

Freðflautir í brauðformi...með dýfu

heyrð = hljómburður
freðflautir = rjómaís
fregnmiði = dreifimiði
eiraldin = apríkósa
trölleðla = risaeðla
starffæri = líffæri
húsneyti = stórfjölskylda
raufarbulla = stimpill (í vél)
kinrok = reykjarsalli
ofsjálfgun = mikilmennskuæði

máttarkennd = sjálfskennd
ungæðisleg þæging = "infantile regression"

Þar hafið þið það. Afskaplega mörg skemmtileg orð í þessu nýyrðariti. Ekki er alltaf svo í bókum.

Af þeim sem komu með tilgátur um merkingu orðanna, stóð Hildigunnur sig best, hún fékk þrjú stig og Hugskot tvö. Ungfrú G og Guðrún komu með afar áhugaverðar vangaveltur og má segja að Ungfrú G hafi verið hársbreidd frá stigi fyrir að segja "ofsjálfgun" vera "sjálfshrifningu". Gunnar Hrafn fær gula spjaldið fyrir að fletta upp í orðabók.

Þakka þeim sem hlýddu. Góðar stundir.

Máttarkennd og ungæðisleg þæging

Kannast lesendur við þessi orð?

heyrð
freðflautir
fregnmiði
eiraldin
trölleðla
starffæri
húsneyti
raufarbulla
kinrok
ofsjálfgun

Var að gramsa í gömlubókunum mínum og fann eina frá 1953 um nýyrði (Dr. Sveinn Bergsveinsson tók saman). Í formála bókarinnar segir m.a. "Margs konar vélar, er áður voru ókunnar, eru nú notaðar til iðnaðar og vinnuléttis, notkun rafmagns, flugvéla og nýrra farartækja hefur farið mjög í vöxt og margt annað mætti nefna."

Í þessu ágæta riti er urmull orða sem við öll þekkjum og teljast vart til nýyrða lengur, t.d. strokkur, vísitala, þroskabraut, jákvæður, áætlun og fallhlíf. En þið eruð ansi nösk ef þið getið sagt mér hvað breiðletruðu orðin hér að ofan þýða. Viljið þið reyna?

Sumar í hjartanu, sálinni og nösunum

Í dag er ég glöð. Í dag steiki ég grautarlummur með rúsínum og miklum sykri.

Gleðilegt sumar elskulegu bloggvinir nær og fjær!

Að "skapa" störf, hvað sem það kostar

Ástand atvinnumála hlýtur að vera hrein hörmung þar sem hugmyndum eins og strútseldi, krókódílarækt og endalausum álverum er tekið fagnandi. En olíuhreinsistöð - á Vestfjörðum? Er einhver hugmynd of fjarstæðukennd (eða ógeðfelld)? Hvað verður landsbyggðinni boðið næst? Setja upp útrýmingarbúðir fyrir fanga á dauðadeild í BNA?

Vafalaust opinberar þetta fávísi mína, en er virkilega ekkert gáfulegra sem við Íslendingar getum gert í atvinnumálum?

Þessi speki kemst fyrir í einni baun

Prinsessan mælir með:

1. trönuberjasafa
2. því að kinka kolli framan í leiðinlegt fólk, brosa og dúmpa létt með vísifingri á nefið (þitt eigið)
3. tónlistinni úr söngleiknum Jesus Christ Superstar (ensku útgáfunni)
4. jákvæðni
5. fölu og intressant fólki
6. því að drekka gott kaffi eða sleppa því ella
7. ipod í eyrun við tiltekt og gönguferðir
8. munninum
9. því að horfa út fyrir túngarðinn af og til
10. góðsemi, umburðarlyndi, ást og friði

Baunaprinsessan mælir líka með myndinni hans Gvendarbrunns, Tímamót, búin að sjá úr henni snilldarbrot og stefnan tekin á myndina í heild í vikunni. Elskurnar mínar, munum að gleðjast yfir hinu smáa og ekki taka öllu sem fyrir ber sem sjálfsögðum hlut. Brosum framan í lífið.

Ekki N1?

Hvað eru menn að pæla þegar þeir skíra litlu sætu samsteypuna sína N1?

Olíufurstarnir og bílakallarnir útskýra það svona: Nafnið N1 vísar til þess að við stefnum sífellt lengra og setjum viðskiptavininn og þarfir hans ávallt í fyrsta sæti.

Já, margt geta þeir lesið út úr einum bókstaf og einum tölustaf. Ég les bara "n-einn" eða "n-eitt". Þá get ég sagt "ekki N1 (neitt)" eða "ætla ekki að kaupa bensín hjá N1 (neinum)".

Sá annars þessa ágætu fyrirsögn í Fréttablaðinu í dag "Abbas segir að hann sé á lífi." Hugsanlega flokkast það undir vandaða blaðamennsku að spyrja þessarar hárbeittu spurningar, "ertu á lífi?" og síðan væntanlega "má ég hafa það eftir þér?".

Gjörið svo vel, eitt atkvæði hér

Er alvöruþrungin yfir þegnskyldu minni þessa dagana og horfi því á stjórnmálamenn sitja fyrir svörum. Hef þjáðst með þeim í þessum óþægilegu stólum - það fer fáum vel að sitja berskjaldaðir fyrir miskunnarlausum sjónvarpskamerum í beinni útsendingu. Af hverju fá menn ekki borð, púlt eða nautgrip til að skýla sér bakvið? Þetta er hreint grimmdarlegt, maður fer að spá í hvað sumir eru lappalangir, aðrir búkstuttir (stundum sama fólkið), aðrir svo kubbslegir, með lítinn haus, þóttalegt (eða flóttalegt) yfirbragð, bjánalega kippi í kroppnum og einn og einn virðist hreint eins og óvelkominn gestur í sínu úthlutaða hylki.

Ég reyni að hlusta á hvað þeir eru að segja blessaðir stjórnmálamennirnir. Alveg satt. Og mun taka afstöðu á málefnalegum grunni, óháð kyni, aldri, nefstærð, þjóðerni maka, háralit, trúarskoðun, tannstatus, útliti og holdafari leiðtoga og leiðtogaefna þjóðarinnar.

Geng óbundin til kosninga.

Af liprum kúm og lúnum tígrisdýrum

Að gúggla getur verið góð skemmtun. Stundum athuga ég hvaða leitarorð urðu til þess að fólk lenti á síðunni minni, oftast fyrir misgáning. Minnisstæðust eru mér leitarorðin leiðbeiningarstöð húsmæðra, buffuð, lipra olof, kýr og hjálpartæki ástarlífsins.

Ýmsar leiðir liggja til baunar.

Held annars að andi minn sé tígrisdýr en skrokkurinn dverghamstur. Var að koma úr badminton. Gæti ég hamið keppnisskapið, væri ég ekki svona kúguppgefin. Get varla hreyft hendurnar, pikka þessa færslu með nefinu.

Legg ekki meira á ykkur.

Sjúkdómsgreiningar eftir helgina.

Súkkulaðisvimi.
Kjötóeirð.
Kaffiröskun.
Gotterís von Hellingur heilkenni.
Barflæði.
Skjábólga, tv stofn.

Ætla að fá mér kálblað og svo út að labba í skóginum. Vona að úlfurinn finni mig. Skal hlæja upp í opið (ó)geðið á honum.

Fugl dagsins er hvítskúraður engill

Fugl gærdagsins var þuslóa.

Fugl dagsins er samviskutittlingur.

Fugl morgundagsins er misfeitur gulur pípuhreinsari með svört lítil augu, gogg og appelsínugula samfasta fætur. Þið vitið hvað ég meina, made in Taiwan.

Er að lesa fína bók, hún heitir Krosstré, eftir Jón Hall Stefánsson. Einnig hef ég verið að horfa (fram á rauða nótt) á býsna skemmtilega þætti sem heita ROME.

Hallast að því að tilfinningaróf mannskepnunnar sé markað minni fjölbreytni en ýmsir aðrir eiginleikar hennar, t.d. útlit og vitræn færni, og hafi lítt breyst frá því við duttum niður úr trjánum.

Varðveisla saurs

Getur einhver sagt mér af hverju (sumir) hundaeigendur á höfuðborgarsvæðinu setja skít samviskusamlega í plastpoka en skilja svo eftir á víðavangi? Hví eru þeir að verja kúkinn fyrir náttúruöflunum? Makalaust að rekast á alla þessa blaktandi saurpoka við göngustíga.

Hvað gera hestamenn? Pakka þeir hrossaskítnum í stóra svarta ruslapoka?

Þetta eru trúlega ekki hugleiðingar við hæfi á föstudaginn langa. Lífið er fleira en úrgangur.

Gleðilega páska:-)

Selvklebende konvolutter með vindu*

Eins og mér finnst nú gaman að fara inn í Europris og þaðan út með fulla körfu af óþarfa þá sárnar mér þegar óþarfinn reynist gagnslaus. Lenti í þessu um daginn, vantaði umslög og keypti hótelpakkningu af GLUGGAUMSLÖGUM. Fyrir vangá. Hvað gerir venjuleg kona eins og ég við gluggaumslög?

Tillögur óskast. Dettur ekkert í hug nema kannski....

a. stofna innheimtuþjónustu
b. senda mömmu reikning fyrir að hafa borðað appelsínubörk með mig í móðurkviði, gömlum kærasta reikning fyrir að hlaupa á eftir brennivínsflösku í staðinn fyrir að grípa mig, systur minni fyrir að hafa verið sætari en ég, stóra bróður fyrir að stríða mér, IKEA fyrir að hafa flutt út í rassgat, Framsóknarflokknum fyrir að vera eins og hann er.....
c. búa til skúlptúr úr gluggaumslögunum, gæti kallast "þetta listaverk er án endurgjalds"
d. setja myndir af exótískum stöðum bak við hvern glugga og veggfóðra herbergið mitt með umslögunum...hlýtur að vera næsti bær við að ferðast að geta séð hvítar strandlengjur eða þykkan regnskóg út um gluggann.


*þetta þýðir "gluggaumslög" á útlensku

Dýrka þetta mál

Bíddu róleg, vertu seig, þetta kemur

"Ég vil ekki eldast svona hratt", sagði konan og stundi þungan.
"Get lækkað í ofninum", sagði maðurinn, "óþarfi að vera með stillt á grillið".
"Þú ert svo góður við mig, elskan, hversu heppin getur ein konukind verið?"

Álfpappír og aprílgöbb

Allir ljúga en það skiptir ekki máli, því enginn hlustar. Las þetta einhvers staðar og læt það flakka í tilefni dagsins.

Ánægjulegt annars að það var ekki aprílgabb að Gaflarar kusu greindarlega í gær. Risastór álver eiga ekki heima í næsta húsi við lítil börn með skólatöskur á bakinu.

Legg til að Hafnfirðingar stofni álfver, enda bærinn rómaður fyrir blómlega álfabyggð. Kannski þeir geti framleitt álfpappír?

Svolítið heimsfrægt fólk

Mér finnst grunsamlega margt heimsfrægt fólk til sem maður veit hvorki haus né sporð á. Og hvað er þetta lið að skálkast um á Íslandi? Hver í fjáranum er þessi Josh Groban? Er hann virkilega heimsfrægur og það með þessa klippingu?

Og 100 þúsundasti flettarinn er...

31 Mar 08:12:32194-144-76-29.du.xdsl.is (194.144.76.29) [Label IP Address]betabaun.blogspot.com/No referring link

VISITOR ANALYSIS
Referring Link No referring link
Host Name 194-144-76-29.du.xdsl.is
IP Address 194.144.76.29 [Label IP Address]
Country Iceland
Region Reykjavik
City Reykjavík
ISP Og Vodafone (islandssimi)

Ég skoðaði hallóskuna mína og veit því hugsanlega deili á þessum árrisula flettaðilja. Vill hann gefa sig fram? Eru ip tölur leyndarmál? Má ég birta ip tölu annarra? Fer ég í fangelsi fyrir þetta uppátæki?

Héðinn minn, þú varst númer 99999 (eða alla vega einhver í Danmörku sem kom frá síðunni þinni):o)

Flettur á flettur ofan

Minni á að 100 þúsundasta fletting á síðunni minni er rétt handan við hornið...sem ég skrifa þessi orð er talan 99670...

Annað hvort verður þessi flettari (flettaðili?) þekktur, t.d. einhver sem kommenterar hjá mér endrum og sinnum (og um hann yrki ég ljóð) eða hann verður númer svífandi um í algeiminum. Þá hyggst ég yrkja óðinn um óþekktu ip töluna, tregablandna drápu með hrollköldu ívafi. Er eiginlega í stuði fyrir svoleiðis kveðskap þessa dagana, púkar að narta og djöflar að djöflast í mér. Og þá ég dreg. Treg.

Heyrði annars í útvarpinu í morgun að búið væri að koma á legg hér á landi stefnumótaþjónustu eða makaleitarfyrirtæki eða hvað þið viljið kalla það. Heitir Förunauturinn. Þetta gæti nú veitt Útivist harða samkeppni.

Legg aldeilis ekki meira á ykkur að sinni.

Það vex ekki mosi á veltandi baun*

Í gær fann ég lykt af vorinu.

Í gær fór ég á tónleika á Borginni og fylltist fortíðarþrá.

Í fyrradag fannst mér ég vera gömul og sá fullt af hrukkum kringum augun.

Í dag er ég í flottu pilsi og svörtum leðurstígvélum. Í dag er ég pæja sem sveiflar hárinu og hlær.



*takk HT húeverjúar

Grænn grunur

Þegar ég var lítil átti ég til að hlaupa hraðar en fæturnir á mér. Fannst svo gaman að hlaupa, sérstaklega að spana niður grónar brekkur, hraðar hraðar og missa svo fótanna. Detta, hlæja, fara í kollhnís í ilmandi grænu grasinu.

Í dag hlaupa fætur mínir jafnhratt og ég, stundum hraðar. En þeir vita ekkert hvert þeir eru að fara.

Lopi og band, þel og tog

Lúsiðni minni eru lítil takmörk sett. Hér gefur að líta nýjasta handverkið, ábreiðu prjónaða úr alls kyns ullargarni.

Teppið er vænt og hlýtt.

Og í lata strák á ég öruggan stað til að vera á...

Þrír punktar og nokkrir staðfastir stafir

• Ó, já. Nú er ég búin með skattskýrsluna. Gvuðisélof fyrir það.

• Ekki missa af Epli og eikum hjá Hugleik, sprækasta leikfélagi landsins.

• Styttist í 100 þúsundasta gestinn síðan ég setti upp teljarann...hef ákveðið að veita þeim hinum sama veglega viðurkenningu. Í bundnu máli, ef andinn skyldi koma yfir mig frekar en að vera yfir vötnunum.

Bálið er málið

Einu sinni vissu menn alveg hvað átti að gera við nornir. Brenna þær. Ég bíð eftir að menn finni heildarlausn á því hvað eigi að gera við fráskildar konur.

Víst er þessi vetur æði harður og lítið um óseld bros*

Gamalt hús
Í arni brunnu orð til kaldra kola
og rigningin dansaði útaf þekjunni

Nú sitjum við hjá glugganum og horfum útí kófið
en vonumst ekki framar eftir gesti

Jafnvel vindar sneiða hjá dyrunum

En einstöku sinnum og óvænt
smýgur sársaukinn milli rifjanna

einstöku sinnum verður okkur litið
á kóngulærnar leggja vefi sína
yfir fölleit andlit fyrri stunda
Ari Jósefsson. 1961. Nei. Reykjavík, Helgafell.

Mæli með ljóðabókinni Nei. Þetta er einn af dýrgripunum í ljóðasafninu mínu, enda á ég frumútgáfuna. Ari lést liðlega tvítugur að aldri og er því einn af þeim sem fólk minnist ævinlega sem ungra og efnilegra. Eins og James Dean og Kennedy sem dóu "með allt lífið framundan". Við sem skrimtum eitthvað framyfir fertugt eigum víst ekki kost á að vera efnileg um aldur og ævi.

Og þó. Ég stefni hraðbyri að því að verða efnilegt gamalmenni. Enda samt kannski bara sem ellilegt gamalmenni.

*úr ljóðinu Orðsending eftir Ara Jósefsson.

Svart er smart

Í kvöld lakkaði ég neglurnar svartar. Það er steitment. Breytt stefna í lífinu.

Ný stefna baunar er í tíu liðum og í henni eru vísanir í köngulær, nýrnahettur, ryðgaða nagla, slý, mannseistu, lifur úr maríuhænu, títuprjóna, tár úr graðfola, bringuhár, trúðsbros, fíflamjólk og ýmislegt fleira sem þið hafið ekki gott af að vita.

Nothing is certain but death and...

Nú ætla ég að fá að vera rækallans eymingi og gera kyni mínu og háralit skömm til.

Ég kvíði svo fyrir að gera skattskýrsluna að mig klæjar frá hvirfli til ilja. Hef aldrei, endurtek ALDREI gert þetta sjálf. Áhugi minn á fjármálum rúmast í atómi, fjármálavitið í kvarka. Nei, það er öfugt.

Sótti um frest. Gott að geta kviðið aðeins lengur fyrir þessum andskota.

Sturtað niður á Alþingi

Vændishverfi mega rísa, las ég í Blaðinu í dag. Þar segir m.a.: "Alþingi samþykkti um helgina breytingar á lögum sem gera það að verkum að sala á vændi er ekki lengur refsiverð, svo lengi sem hún er ekki til framfærslu."

Má sem sagt ekki fara í Bónus og kaupa mat fyrir peninginn?

Oft leynist speki í málshætti í páskaeggi

Fékk páskaegg í gær. Í því var málshátturinn: Elskan dregur elsku að sér. Rúna eðalvinkona fékk líka einn góðan: Ekki er skynsamlegt að setja kommu, þar sem á að vera punktur. Málshættir geta verið mögnuð viskukorn.

Blogger er annars að gera mig nett brjálaða, get ekki póstað færslum heima, kemur alltaf villumelding. Veit einhver ráð við þessu?

Vínrauði boltinn hittir í mark

Í gærkvöld komu til mín afskaplega góðir gestir. Ég er kona sem tekur áskorun af festu og einurð og var því ekki í vafa um meðsmakkara í vínkeðjunni. Hér þurfti að kalla til fagmenn; hjúkrunarfræðing, lyfjafræðing og Einar T., bókmenntaspekúlant og grunnskólanema úr Garðabæ. Allt toppfólk með rómaða, víðförla og gróskumikla bragðlauka.

Húsfreyjubaun var með (kon)fjúsjón þema í matargerð þetta kvöld. Forrétturinn var japanskur, heimagert sushi með ferskum túnfiski á grænu laufi. Með þessu var borið fram vatn og eingöngu töluð japanska.

Aðalrétturinn var ítalskur, osso bucco með risotto og gremolata, uppskrift sem ég fékk hjá gormunum Jóni Lárusi og Hildigunni. Svo kom vínið, já, þetta vín sem heitir nafni sem minnir alla sanna antisportista óþægilega mikið á knattspyrnu. The Footbolt. Og hér á eftir fara athugasemdir gesta minna, fyrst um ilm vínsins og lit:

"Vínber, nei sólber, kannski plómur." "Mjög dökkt." Einar T. (7 ára) stakk nefi sínu ofan í glas og kvað upp þennan úrskurð "þetta minnir mig á epli".
Síðan var hafist tungu við að smakka, þ.e. allir nema ET sem kaus að láta staðar numið í vínsmökkuninni á þessu stigi og einhenti sér í matinn sem honum fannst afar ljúffengur (eins og glögglega má sjá á myndinni).

Tunga lyfjafræðingsins sagði "sterkt, finn alkóhólið", "þungt". Áleit vínið geta passað með ítölskum sveitamat eða kengúrukjöti. Tunga hjúkrunarfræðingsins sagði "finn enga eik" og taldi vínið geta átt þokkalega samleið með ostum. Enn fremur sagði hún, "mjög spennandi vín, ekki súrt en hefur sting". Svo komu athugasemdir um að vínið minnti svolítið á púrtvín, svona sterkt og dökkt.

Vínið batnaði með hverju glasi (og vafalaust hverri flösku). Þegar lyfjafræðingurinn var farinn að tauta um aldehýð og ketóna ákvað ég að gefa honum gott sterkt kaffi.

Í eftirmat voru bökuð epli með marsípani, núggat og hlynsírópi, borið fram með vanilluís. Og meira rauðvín...

Kvöldið flaug hjá eins og vængjaður flókaskór.

Ég skora á G.Pétur fréttamann og formúlutröll að taka við fótbolta(ka)leiknum.

Undir frakkanum

Fyrir stuttu birtist á tröppunum heima hjá mér ungur maður í frakka, það snjóaði og mér sýndist ég sjá grilla í ílanga fyrirferð um manninn miðjan. Formálalaust svipti hann upp frakkanum og rétti mér flösku af rauðvíni. Sagði, að nú skyldi ég drekka vín og skrifa um þann fágæta atburð. Besta tilboð sem ég hef fengið. Lengi.

Ætlar einhver á Spaðaball í kvöld?

Reykjavík kallar Kína

Stundum kvarta og kveina bloggarar yfir kvittleysi meintra lesenda. Ekki hún ég. Dettur það ekki í hug, en ein spurning hefur þó brunnið á vörum mínum lengi. Hver les mig í Kína?

Auk þess legg ég til að aðiljum verði útrýmt úr íslensku máli. Heyrði um daginn í útvarpinu talað um "spáaðila". Múhameð spáaðili. Enginn er spáaðili í sínu heimalandi. Spáið í það, aðiljarnir ykkar.

Legg ekki meira á lesaðilja mína.

Þankamatur...

í boði erlendra gestakokka...

Forréttur:
Assumptions are the termites of relationships.
Henry Winkler, US television actor (1945 - )

Aðalréttur:
Men are confused. They're conflicted. They want a woman who's their intellectual equal, but they're afraid of women like that. They want a woman they can dominate, but then they hate her for being weak. It's an ambivalence that goes back to a man's relationship with his mother. Source of his life, center of his universe, object of both his fear and his love.
Diane Frolov and Andrew Schneider, Northern Exposure, Cicely, 1992

Eftirréttur:
The ultimate test of a relationship is to disagree but hold hands.
Alexander Penney

Hreint hundakyn....líf

Í dag notaði ég hádegishlé mitt til að horfa á tvo hreinræktaða labradorhunda eðla sig.

We were not impressed.

Örlítill hjólbarði, mold og vottur af holræsi

Með tilkomu drullusokks á heimilið jukust vandræði baunar til muna. Eftir að hann hafði hamast á stíflunni (með mig ofaná), minnkaði rennsli í sturtubotni frá því að vera næstum ekkert niður í það að vera öfugt, þ.e. nú rennur brúnt skólp upp þegar maður lætur renna í vaskinn. Og megn holræsafnykur fyllir heimilið.

Þeir sem sáu tengingu við tvo liði síðustu færslu, þ.e. drullusokksleysi mitt og það að ég skuli sofa í miðju rúminu, vaða í villu og svíma.

Annað sem kemur málinu ekkert við - það er búið að skora á mig í vínsmökkun. Reyni því að gyrða upp um mig bragðlaukana og hunsa holræsalyktina.

Blóm, bakverkur, kúbein og ættartré

Helgin flaug hjá. Gerði svo margt, t.d.

- fór í keilu. Fékk aum 72 stig og grúttapaði auðvitað fyrir sonum mínum. Aldrei verið jafn léleg. Örvhenti snillingurinn minn, hann Hjalti, rúllaði okkur Matta upp.

- umpottaði. Blómunum mínum líður miklu betur núna. Pottþétt betur en mér alla vega, því ég er að drepast í bakinu eftir að burðast með stóra burknann um alla íbúð. Og svo stíflaði ég sturtuna endanlega með mold og laufi. Á engan drullusokk. Hvaða stíflueyðir er bestur?

- uppgötvaði að ég er farin að sofa í miðjunni á rúminu mínu. Skil ekki af hverju ég hef hangið "på sængekanten" þetta 1 1/2 ár síðan ég skildi. Miklu betra að liggja í miðju rúminu og teygja úr sér í allar áttir.

- fór á frábæra tónleika í Neskirkju þar sem Ásta dóttir mín lék einleik á klarinett, verk eftir John Speight, með sinfóníuhljómsveit Tónskóla Sigursveins, undir stjórn Arnar Magnússonar. Ásta stóð sig einstaklega vel og ég var að rifna úr stolti yfir frammistöðu litlu stelpunnar minnar, sem er nú reyndar orðin stór.

- keypti mér stofustáss fyrir 500 krónur. Á Skólavörðustígnum sem er uppáhalds gatan mín.

- fór í Europris, stóð þar innan um eintóma karlmenn og horfði löngunaraugum á öll verkfærin. Eins og þeir. Langar svo í vélsög, þvingu og vinnubekk. Og sporjárn. Og vinkil. Og bílskúr. Og kúbein.

- teiknaði upp fjölskyldutré fyrir syni mína, því þeir eru alltaf að ruglast á ættingjum sínum.

Lampi konunnar með lampann

Hættu nú alveg, enn eitt montbloggið!

Hann Matthías minn Pétursson varð í fyrsta sæti í stærðfræðikeppni grunnskólanna og fékk vegleg verðlaun í gærkvöld fyrir það.

Til hamingju Matti minn, mikið ertu frábær strákur! Og hún mamma þín er býsna stolt, skal ég segja þér:-)

Hver man lyktina af plástrinum og gulbrúna jukkinu sem notað var í berklaprófum?

Sótti nokkra kassa á gamla heimilið. Rótaði í gulnuðum sendibréfum og alls kyns dóti úr grárri forneskju. Tökum örfá dæmi um fortíðarbita baunarinnar...

- Tugir bréfa frá pennavinkonu í Singapore, en við byrjuðum að skrifast á 11 ára gamlar. Í dag sendum við bara jólakort. Á nokkur manneskja pennavini lengur?

- Heilsufarsbókin mín. Þar stendur að ég hafi vegið 3500 g og verið 50 sm löng við fæðingu. Síminn hjá hjúkrunarkonunni sem mamma mátti hafa samband við var 19127.

-Efnisskrá tónleika að Reykjalundi, frá árinu 1973, þar sem ég og nokkrir aðrir nemendur í Tónlistarskóla Kópavogs tróðum upp. Ég spilaði Menúett eftir Pleyel. Hef ekki hugmynd um hvernig sá menúett hljómar, hvað þá að ég kunni að spila hann.

- Fermingarslæðan mín ásamt fermingarmynd. Ljósmyndarinn sendi mig heim eftir að hafa smellt af mér mynd þrisvar sinnum. Sagði að hárið á mér væri "ómögulegt". Ég á því bara þrjár ómögulegar fermingarmyndir af mér. Ósköp sem ég var mjó. Og enn þann dag í dag er ég með "ómögulegt" hár, en þó ekki sama hárið. Fermingarhárið er löngu vaxið upp og út og suður og nýtt komið í staðinn. Hár sprettur (og af sumum dettur).

- Vorpróf frá árinu 1970. Fékk 8,0 í lestri, 5,6 í skrift (blessuð séu ritvinnslukerfi tölvualdar) og 9,9 í kvæðum. Fjarvistardagar 16.

Matreiðslutips í boði baunar

Ekki elda hrogn í örbylgjuofni.

Gíslataka, forsaga og uppskrift

Á leiðinni í vinnuna á föstudaginn kom ég við í ESSO. Fyllti tankinn og fór í röð. Þegar kom að því að borga rótaði ég í töskunni eftir veskinu og ágerðist örvænting mín þegar það fannst ekki. Hvolfdi loks úr töskunni á borðið, afgreiðslukonunni og öllum fyrir aftan mig í biðröðinni til ómældrar gleði. "Ég er víst ekki með veskið", sagði ég vesældarlega. Við þetta upphófst nokkurt þóf, en í stuttu máli þá var ég tekin gísl þarna á staðnum, látin bíða við kassann. Eftir björgun.

Forsaga málsins er nauðsynleg til að ná baunarlegu samhengi alheimsins.

Hafði verið í mikilli tímaþröng daginn áður og þurfti að gefa á garðann, allt of sein og miðbarnið að fara á skákæfingu og því enginn tími til að elda. Brá á það ráð að koma við á ónefndum kjúklingabitastað, köllum hann TFK (Trans Fitu Kjúkling). Fór í bílaröðina og hringdi heim. Kom þá í ljós að sá yngsti vildi alls ekki svona kjúkling (smekkmaður sem hann er), en þá var ég pikkföst í þessari röð sem enginn kemst úr nema fuglinn fljúgandi (eða maður verði fyrir þeirri hundaheppni að vera numinn á brott af geimverum). Röðin gekk svo hægt að dauður kjúklingur hefði getað prjónað þrjár lopapeysur á meðan ég beið. Þegar loksins kom að mér að ná í "matinn", er lúguskömmin svo langt fyrir ofan bílinn að illmögulegt er að teygja sig upp nema maður geti tjakkað út á sér vinstri handlegg um 3 metra. Þar sem ég er svo óheppin að vera ekki með akkúrat þann fæðingargalla missti ég pokann í götuna, sópaði í flýti öllu draslinu upp og greip um leið veskið mitt og tróð ofaní plastskjóðuótætið (í staðinn fyrir að setja veskið í TÖSKUNA).

Maturinn sem kostaði mánaðarlaun verkamanns var....æ, hvað skal segja. Ætla að deila með ykkur uppskrift:

TFK salat
1 frottesokkur, hvítur
1 tsk edik
1 gulrót
3 msk majones
1 borðtuska
1 dl nýmjólk

Látið 15 ára pilt fara á tvöfalda knattspyrnuæfingu í sokknum, setjið sokkinn í plastpoka með gulrótinni. Lokið vel. Snýtið ykkur hressilega í borðtuskuna, hellið mjólkinni yfir og setjið í plastpoka. Lokið vel. Geymið pokana á volgum stað í viku. Hellið því næst sokknum, gulrótinni og tuskunni í matvinnsluvél, hakkið gróft. Bætið við majónesi (sem komið er vel fram yfir síðasta söludag), einnig ediki og dassi af því sem þið finnið í niðurfallinu í eldhúsvaskinum. Berið fram með æluskál.

Þetta er forsaga málsins með hliðaruppskrift. En ég stóð sumsé gísltekin á bensínstöð, með fullan tank af óborguðu bensíni. Veskið mitt var a) heima í eldhúsi, b) í öskutunnunni, c) í öskubílnum (tunnurnar eru tæmdar á föstudögum og ég hafði gripið ruslið -í TFK poka - með mér á leiðinni út).

Hvernig fór? Jú, fyrir þetta eina símtal sem ég fékk hringdi ég í góðan vin sem beilaði mig út af bensínstöðinni (blessaður sé hann og allt hans kyn). Veskið fannst síðan heima í eldhúsglugga.

Aldrei kaupi ég aftur TFK.

Vel þroskuð framkvæmdatá

Jamm. Þetta er mikið púl. Keypti mér sverfi-græju til að setja í borvélina, en úff hvað þetta gengur hægt. Er komin með undarlega kippi í handlegginn og "foreign-arm-syndrome" að auki. En þetta potast.

Ásta gaf mér bók áðan sem kætti mig ógurlega. Hún heitir Tærnar, spegill persónuleikans. Í henni má lesa grunnleiðbeiningar um táalestur. Vissuð þið t.d. að þeir sem hafa stórar stóru tær eru mjög málsnjallir og tala mikið og lengi? Bókina skrifar hollenskt par, ábyggilega ágætisfólk. "Í 15 ár rannsökuðu þau tær hvenær sem tækifæri gafst, í sundlaugum, á ströndinni, í gufuböðum...með tímanum gátu þau sýnt fram á að persónuleika og hegðun fólks mætti lesa úr tám þess." Ómetanlegan fróðleik má finna í þessu riti sem ætti að vera til á hverju heimili. Lýsingar á borð við "vel þroskuð framkvæmdatá", "snúin tengslatá", "tilfinningatá með mikilli óþolinmæði og flýti" og "hlutfallslega lítil, aðeins falin ótta-tá, horfir til baka", auðga og dýpka skilning okkar á mannlegu eðli.

Farið úr sokkunum og ég les ykkur eins og opna bók.