Máttarkennd og ungæðisleg þæging

Kannast lesendur við þessi orð?

heyrð
freðflautir
fregnmiði
eiraldin
trölleðla
starffæri
húsneyti
raufarbulla
kinrok
ofsjálfgun

Var að gramsa í gömlubókunum mínum og fann eina frá 1953 um nýyrði (Dr. Sveinn Bergsveinsson tók saman). Í formála bókarinnar segir m.a. "Margs konar vélar, er áður voru ókunnar, eru nú notaðar til iðnaðar og vinnuléttis, notkun rafmagns, flugvéla og nýrra farartækja hefur farið mjög í vöxt og margt annað mætti nefna."

Í þessu ágæta riti er urmull orða sem við öll þekkjum og teljast vart til nýyrða lengur, t.d. strokkur, vísitala, þroskabraut, jákvæður, áætlun og fallhlíf. En þið eruð ansi nösk ef þið getið sagt mér hvað breiðletruðu orðin hér að ofan þýða. Viljið þið reyna?

Sumar í hjartanu, sálinni og nösunum

Í dag er ég glöð. Í dag steiki ég grautarlummur með rúsínum og miklum sykri.

Gleðilegt sumar elskulegu bloggvinir nær og fjær!

Að "skapa" störf, hvað sem það kostar

Ástand atvinnumála hlýtur að vera hrein hörmung þar sem hugmyndum eins og strútseldi, krókódílarækt og endalausum álverum er tekið fagnandi. En olíuhreinsistöð - á Vestfjörðum? Er einhver hugmynd of fjarstæðukennd (eða ógeðfelld)? Hvað verður landsbyggðinni boðið næst? Setja upp útrýmingarbúðir fyrir fanga á dauðadeild í BNA?

Vafalaust opinberar þetta fávísi mína, en er virkilega ekkert gáfulegra sem við Íslendingar getum gert í atvinnumálum?

Þessi speki kemst fyrir í einni baun

Prinsessan mælir með:

1. trönuberjasafa
2. því að kinka kolli framan í leiðinlegt fólk, brosa og dúmpa létt með vísifingri á nefið (þitt eigið)
3. tónlistinni úr söngleiknum Jesus Christ Superstar (ensku útgáfunni)
4. jákvæðni
5. fölu og intressant fólki
6. því að drekka gott kaffi eða sleppa því ella
7. ipod í eyrun við tiltekt og gönguferðir
8. munninum
9. því að horfa út fyrir túngarðinn af og til
10. góðsemi, umburðarlyndi, ást og friði

Baunaprinsessan mælir líka með myndinni hans Gvendarbrunns, Tímamót, búin að sjá úr henni snilldarbrot og stefnan tekin á myndina í heild í vikunni. Elskurnar mínar, munum að gleðjast yfir hinu smáa og ekki taka öllu sem fyrir ber sem sjálfsögðum hlut. Brosum framan í lífið.

Ekki N1?

Hvað eru menn að pæla þegar þeir skíra litlu sætu samsteypuna sína N1?

Olíufurstarnir og bílakallarnir útskýra það svona: Nafnið N1 vísar til þess að við stefnum sífellt lengra og setjum viðskiptavininn og þarfir hans ávallt í fyrsta sæti.

Já, margt geta þeir lesið út úr einum bókstaf og einum tölustaf. Ég les bara "n-einn" eða "n-eitt". Þá get ég sagt "ekki N1 (neitt)" eða "ætla ekki að kaupa bensín hjá N1 (neinum)".

Sá annars þessa ágætu fyrirsögn í Fréttablaðinu í dag "Abbas segir að hann sé á lífi." Hugsanlega flokkast það undir vandaða blaðamennsku að spyrja þessarar hárbeittu spurningar, "ertu á lífi?" og síðan væntanlega "má ég hafa það eftir þér?".

Gjörið svo vel, eitt atkvæði hér

Er alvöruþrungin yfir þegnskyldu minni þessa dagana og horfi því á stjórnmálamenn sitja fyrir svörum. Hef þjáðst með þeim í þessum óþægilegu stólum - það fer fáum vel að sitja berskjaldaðir fyrir miskunnarlausum sjónvarpskamerum í beinni útsendingu. Af hverju fá menn ekki borð, púlt eða nautgrip til að skýla sér bakvið? Þetta er hreint grimmdarlegt, maður fer að spá í hvað sumir eru lappalangir, aðrir búkstuttir (stundum sama fólkið), aðrir svo kubbslegir, með lítinn haus, þóttalegt (eða flóttalegt) yfirbragð, bjánalega kippi í kroppnum og einn og einn virðist hreint eins og óvelkominn gestur í sínu úthlutaða hylki.

Ég reyni að hlusta á hvað þeir eru að segja blessaðir stjórnmálamennirnir. Alveg satt. Og mun taka afstöðu á málefnalegum grunni, óháð kyni, aldri, nefstærð, þjóðerni maka, háralit, trúarskoðun, tannstatus, útliti og holdafari leiðtoga og leiðtogaefna þjóðarinnar.

Geng óbundin til kosninga.

Af liprum kúm og lúnum tígrisdýrum

Að gúggla getur verið góð skemmtun. Stundum athuga ég hvaða leitarorð urðu til þess að fólk lenti á síðunni minni, oftast fyrir misgáning. Minnisstæðust eru mér leitarorðin leiðbeiningarstöð húsmæðra, buffuð, lipra olof, kýr og hjálpartæki ástarlífsins.

Ýmsar leiðir liggja til baunar.

Held annars að andi minn sé tígrisdýr en skrokkurinn dverghamstur. Var að koma úr badminton. Gæti ég hamið keppnisskapið, væri ég ekki svona kúguppgefin. Get varla hreyft hendurnar, pikka þessa færslu með nefinu.

Legg ekki meira á ykkur.

Sjúkdómsgreiningar eftir helgina.

Súkkulaðisvimi.
Kjötóeirð.
Kaffiröskun.
Gotterís von Hellingur heilkenni.
Barflæði.
Skjábólga, tv stofn.

Ætla að fá mér kálblað og svo út að labba í skóginum. Vona að úlfurinn finni mig. Skal hlæja upp í opið (ó)geðið á honum.

Fugl dagsins er hvítskúraður engill

Fugl gærdagsins var þuslóa.

Fugl dagsins er samviskutittlingur.

Fugl morgundagsins er misfeitur gulur pípuhreinsari með svört lítil augu, gogg og appelsínugula samfasta fætur. Þið vitið hvað ég meina, made in Taiwan.

Er að lesa fína bók, hún heitir Krosstré, eftir Jón Hall Stefánsson. Einnig hef ég verið að horfa (fram á rauða nótt) á býsna skemmtilega þætti sem heita ROME.

Hallast að því að tilfinningaróf mannskepnunnar sé markað minni fjölbreytni en ýmsir aðrir eiginleikar hennar, t.d. útlit og vitræn færni, og hafi lítt breyst frá því við duttum niður úr trjánum.

Varðveisla saurs

Getur einhver sagt mér af hverju (sumir) hundaeigendur á höfuðborgarsvæðinu setja skít samviskusamlega í plastpoka en skilja svo eftir á víðavangi? Hví eru þeir að verja kúkinn fyrir náttúruöflunum? Makalaust að rekast á alla þessa blaktandi saurpoka við göngustíga.

Hvað gera hestamenn? Pakka þeir hrossaskítnum í stóra svarta ruslapoka?

Þetta eru trúlega ekki hugleiðingar við hæfi á föstudaginn langa. Lífið er fleira en úrgangur.

Gleðilega páska:-)

Selvklebende konvolutter með vindu*

Eins og mér finnst nú gaman að fara inn í Europris og þaðan út með fulla körfu af óþarfa þá sárnar mér þegar óþarfinn reynist gagnslaus. Lenti í þessu um daginn, vantaði umslög og keypti hótelpakkningu af GLUGGAUMSLÖGUM. Fyrir vangá. Hvað gerir venjuleg kona eins og ég við gluggaumslög?

Tillögur óskast. Dettur ekkert í hug nema kannski....

a. stofna innheimtuþjónustu
b. senda mömmu reikning fyrir að hafa borðað appelsínubörk með mig í móðurkviði, gömlum kærasta reikning fyrir að hlaupa á eftir brennivínsflösku í staðinn fyrir að grípa mig, systur minni fyrir að hafa verið sætari en ég, stóra bróður fyrir að stríða mér, IKEA fyrir að hafa flutt út í rassgat, Framsóknarflokknum fyrir að vera eins og hann er.....
c. búa til skúlptúr úr gluggaumslögunum, gæti kallast "þetta listaverk er án endurgjalds"
d. setja myndir af exótískum stöðum bak við hvern glugga og veggfóðra herbergið mitt með umslögunum...hlýtur að vera næsti bær við að ferðast að geta séð hvítar strandlengjur eða þykkan regnskóg út um gluggann.


*þetta þýðir "gluggaumslög" á útlensku

Dýrka þetta mál

Bíddu róleg, vertu seig, þetta kemur

"Ég vil ekki eldast svona hratt", sagði konan og stundi þungan.
"Get lækkað í ofninum", sagði maðurinn, "óþarfi að vera með stillt á grillið".
"Þú ert svo góður við mig, elskan, hversu heppin getur ein konukind verið?"

Álfpappír og aprílgöbb

Allir ljúga en það skiptir ekki máli, því enginn hlustar. Las þetta einhvers staðar og læt það flakka í tilefni dagsins.

Ánægjulegt annars að það var ekki aprílgabb að Gaflarar kusu greindarlega í gær. Risastór álver eiga ekki heima í næsta húsi við lítil börn með skólatöskur á bakinu.

Legg til að Hafnfirðingar stofni álfver, enda bærinn rómaður fyrir blómlega álfabyggð. Kannski þeir geti framleitt álfpappír?

Svolítið heimsfrægt fólk

Mér finnst grunsamlega margt heimsfrægt fólk til sem maður veit hvorki haus né sporð á. Og hvað er þetta lið að skálkast um á Íslandi? Hver í fjáranum er þessi Josh Groban? Er hann virkilega heimsfrægur og það með þessa klippingu?

Og 100 þúsundasti flettarinn er...

31 Mar 08:12:32194-144-76-29.du.xdsl.is (194.144.76.29) [Label IP Address]betabaun.blogspot.com/No referring link

VISITOR ANALYSIS
Referring Link No referring link
Host Name 194-144-76-29.du.xdsl.is
IP Address 194.144.76.29 [Label IP Address]
Country Iceland
Region Reykjavik
City Reykjavík
ISP Og Vodafone (islandssimi)

Ég skoðaði hallóskuna mína og veit því hugsanlega deili á þessum árrisula flettaðilja. Vill hann gefa sig fram? Eru ip tölur leyndarmál? Má ég birta ip tölu annarra? Fer ég í fangelsi fyrir þetta uppátæki?

Héðinn minn, þú varst númer 99999 (eða alla vega einhver í Danmörku sem kom frá síðunni þinni):o)

Flettur á flettur ofan

Minni á að 100 þúsundasta fletting á síðunni minni er rétt handan við hornið...sem ég skrifa þessi orð er talan 99670...

Annað hvort verður þessi flettari (flettaðili?) þekktur, t.d. einhver sem kommenterar hjá mér endrum og sinnum (og um hann yrki ég ljóð) eða hann verður númer svífandi um í algeiminum. Þá hyggst ég yrkja óðinn um óþekktu ip töluna, tregablandna drápu með hrollköldu ívafi. Er eiginlega í stuði fyrir svoleiðis kveðskap þessa dagana, púkar að narta og djöflar að djöflast í mér. Og þá ég dreg. Treg.

Heyrði annars í útvarpinu í morgun að búið væri að koma á legg hér á landi stefnumótaþjónustu eða makaleitarfyrirtæki eða hvað þið viljið kalla það. Heitir Förunauturinn. Þetta gæti nú veitt Útivist harða samkeppni.

Legg aldeilis ekki meira á ykkur að sinni.

Það vex ekki mosi á veltandi baun*

Í gær fann ég lykt af vorinu.

Í gær fór ég á tónleika á Borginni og fylltist fortíðarþrá.

Í fyrradag fannst mér ég vera gömul og sá fullt af hrukkum kringum augun.

Í dag er ég í flottu pilsi og svörtum leðurstígvélum. Í dag er ég pæja sem sveiflar hárinu og hlær.



*takk HT húeverjúar

Grænn grunur

Þegar ég var lítil átti ég til að hlaupa hraðar en fæturnir á mér. Fannst svo gaman að hlaupa, sérstaklega að spana niður grónar brekkur, hraðar hraðar og missa svo fótanna. Detta, hlæja, fara í kollhnís í ilmandi grænu grasinu.

Í dag hlaupa fætur mínir jafnhratt og ég, stundum hraðar. En þeir vita ekkert hvert þeir eru að fara.

Lopi og band, þel og tog

Lúsiðni minni eru lítil takmörk sett. Hér gefur að líta nýjasta handverkið, ábreiðu prjónaða úr alls kyns ullargarni.

Teppið er vænt og hlýtt.

Og í lata strák á ég öruggan stað til að vera á...

Þrír punktar og nokkrir staðfastir stafir

• Ó, já. Nú er ég búin með skattskýrsluna. Gvuðisélof fyrir það.

• Ekki missa af Epli og eikum hjá Hugleik, sprækasta leikfélagi landsins.

• Styttist í 100 þúsundasta gestinn síðan ég setti upp teljarann...hef ákveðið að veita þeim hinum sama veglega viðurkenningu. Í bundnu máli, ef andinn skyldi koma yfir mig frekar en að vera yfir vötnunum.

Bálið er málið

Einu sinni vissu menn alveg hvað átti að gera við nornir. Brenna þær. Ég bíð eftir að menn finni heildarlausn á því hvað eigi að gera við fráskildar konur.

Víst er þessi vetur æði harður og lítið um óseld bros*

Gamalt hús
Í arni brunnu orð til kaldra kola
og rigningin dansaði útaf þekjunni

Nú sitjum við hjá glugganum og horfum útí kófið
en vonumst ekki framar eftir gesti

Jafnvel vindar sneiða hjá dyrunum

En einstöku sinnum og óvænt
smýgur sársaukinn milli rifjanna

einstöku sinnum verður okkur litið
á kóngulærnar leggja vefi sína
yfir fölleit andlit fyrri stunda
Ari Jósefsson. 1961. Nei. Reykjavík, Helgafell.

Mæli með ljóðabókinni Nei. Þetta er einn af dýrgripunum í ljóðasafninu mínu, enda á ég frumútgáfuna. Ari lést liðlega tvítugur að aldri og er því einn af þeim sem fólk minnist ævinlega sem ungra og efnilegra. Eins og James Dean og Kennedy sem dóu "með allt lífið framundan". Við sem skrimtum eitthvað framyfir fertugt eigum víst ekki kost á að vera efnileg um aldur og ævi.

Og þó. Ég stefni hraðbyri að því að verða efnilegt gamalmenni. Enda samt kannski bara sem ellilegt gamalmenni.

*úr ljóðinu Orðsending eftir Ara Jósefsson.

Svart er smart

Í kvöld lakkaði ég neglurnar svartar. Það er steitment. Breytt stefna í lífinu.

Ný stefna baunar er í tíu liðum og í henni eru vísanir í köngulær, nýrnahettur, ryðgaða nagla, slý, mannseistu, lifur úr maríuhænu, títuprjóna, tár úr graðfola, bringuhár, trúðsbros, fíflamjólk og ýmislegt fleira sem þið hafið ekki gott af að vita.

Nothing is certain but death and...

Nú ætla ég að fá að vera rækallans eymingi og gera kyni mínu og háralit skömm til.

Ég kvíði svo fyrir að gera skattskýrsluna að mig klæjar frá hvirfli til ilja. Hef aldrei, endurtek ALDREI gert þetta sjálf. Áhugi minn á fjármálum rúmast í atómi, fjármálavitið í kvarka. Nei, það er öfugt.

Sótti um frest. Gott að geta kviðið aðeins lengur fyrir þessum andskota.

Sturtað niður á Alþingi

Vændishverfi mega rísa, las ég í Blaðinu í dag. Þar segir m.a.: "Alþingi samþykkti um helgina breytingar á lögum sem gera það að verkum að sala á vændi er ekki lengur refsiverð, svo lengi sem hún er ekki til framfærslu."

Má sem sagt ekki fara í Bónus og kaupa mat fyrir peninginn?

Oft leynist speki í málshætti í páskaeggi

Fékk páskaegg í gær. Í því var málshátturinn: Elskan dregur elsku að sér. Rúna eðalvinkona fékk líka einn góðan: Ekki er skynsamlegt að setja kommu, þar sem á að vera punktur. Málshættir geta verið mögnuð viskukorn.

Blogger er annars að gera mig nett brjálaða, get ekki póstað færslum heima, kemur alltaf villumelding. Veit einhver ráð við þessu?

Vínrauði boltinn hittir í mark

Í gærkvöld komu til mín afskaplega góðir gestir. Ég er kona sem tekur áskorun af festu og einurð og var því ekki í vafa um meðsmakkara í vínkeðjunni. Hér þurfti að kalla til fagmenn; hjúkrunarfræðing, lyfjafræðing og Einar T., bókmenntaspekúlant og grunnskólanema úr Garðabæ. Allt toppfólk með rómaða, víðförla og gróskumikla bragðlauka.

Húsfreyjubaun var með (kon)fjúsjón þema í matargerð þetta kvöld. Forrétturinn var japanskur, heimagert sushi með ferskum túnfiski á grænu laufi. Með þessu var borið fram vatn og eingöngu töluð japanska.

Aðalrétturinn var ítalskur, osso bucco með risotto og gremolata, uppskrift sem ég fékk hjá gormunum Jóni Lárusi og Hildigunni. Svo kom vínið, já, þetta vín sem heitir nafni sem minnir alla sanna antisportista óþægilega mikið á knattspyrnu. The Footbolt. Og hér á eftir fara athugasemdir gesta minna, fyrst um ilm vínsins og lit:

"Vínber, nei sólber, kannski plómur." "Mjög dökkt." Einar T. (7 ára) stakk nefi sínu ofan í glas og kvað upp þennan úrskurð "þetta minnir mig á epli".
Síðan var hafist tungu við að smakka, þ.e. allir nema ET sem kaus að láta staðar numið í vínsmökkuninni á þessu stigi og einhenti sér í matinn sem honum fannst afar ljúffengur (eins og glögglega má sjá á myndinni).

Tunga lyfjafræðingsins sagði "sterkt, finn alkóhólið", "þungt". Áleit vínið geta passað með ítölskum sveitamat eða kengúrukjöti. Tunga hjúkrunarfræðingsins sagði "finn enga eik" og taldi vínið geta átt þokkalega samleið með ostum. Enn fremur sagði hún, "mjög spennandi vín, ekki súrt en hefur sting". Svo komu athugasemdir um að vínið minnti svolítið á púrtvín, svona sterkt og dökkt.

Vínið batnaði með hverju glasi (og vafalaust hverri flösku). Þegar lyfjafræðingurinn var farinn að tauta um aldehýð og ketóna ákvað ég að gefa honum gott sterkt kaffi.

Í eftirmat voru bökuð epli með marsípani, núggat og hlynsírópi, borið fram með vanilluís. Og meira rauðvín...

Kvöldið flaug hjá eins og vængjaður flókaskór.

Ég skora á G.Pétur fréttamann og formúlutröll að taka við fótbolta(ka)leiknum.

Undir frakkanum

Fyrir stuttu birtist á tröppunum heima hjá mér ungur maður í frakka, það snjóaði og mér sýndist ég sjá grilla í ílanga fyrirferð um manninn miðjan. Formálalaust svipti hann upp frakkanum og rétti mér flösku af rauðvíni. Sagði, að nú skyldi ég drekka vín og skrifa um þann fágæta atburð. Besta tilboð sem ég hef fengið. Lengi.

Ætlar einhver á Spaðaball í kvöld?

Reykjavík kallar Kína

Stundum kvarta og kveina bloggarar yfir kvittleysi meintra lesenda. Ekki hún ég. Dettur það ekki í hug, en ein spurning hefur þó brunnið á vörum mínum lengi. Hver les mig í Kína?

Auk þess legg ég til að aðiljum verði útrýmt úr íslensku máli. Heyrði um daginn í útvarpinu talað um "spáaðila". Múhameð spáaðili. Enginn er spáaðili í sínu heimalandi. Spáið í það, aðiljarnir ykkar.

Legg ekki meira á lesaðilja mína.

Þankamatur...

í boði erlendra gestakokka...

Forréttur:
Assumptions are the termites of relationships.
Henry Winkler, US television actor (1945 - )

Aðalréttur:
Men are confused. They're conflicted. They want a woman who's their intellectual equal, but they're afraid of women like that. They want a woman they can dominate, but then they hate her for being weak. It's an ambivalence that goes back to a man's relationship with his mother. Source of his life, center of his universe, object of both his fear and his love.
Diane Frolov and Andrew Schneider, Northern Exposure, Cicely, 1992

Eftirréttur:
The ultimate test of a relationship is to disagree but hold hands.
Alexander Penney

Hreint hundakyn....líf

Í dag notaði ég hádegishlé mitt til að horfa á tvo hreinræktaða labradorhunda eðla sig.

We were not impressed.

Örlítill hjólbarði, mold og vottur af holræsi

Með tilkomu drullusokks á heimilið jukust vandræði baunar til muna. Eftir að hann hafði hamast á stíflunni (með mig ofaná), minnkaði rennsli í sturtubotni frá því að vera næstum ekkert niður í það að vera öfugt, þ.e. nú rennur brúnt skólp upp þegar maður lætur renna í vaskinn. Og megn holræsafnykur fyllir heimilið.

Þeir sem sáu tengingu við tvo liði síðustu færslu, þ.e. drullusokksleysi mitt og það að ég skuli sofa í miðju rúminu, vaða í villu og svíma.

Annað sem kemur málinu ekkert við - það er búið að skora á mig í vínsmökkun. Reyni því að gyrða upp um mig bragðlaukana og hunsa holræsalyktina.

Blóm, bakverkur, kúbein og ættartré

Helgin flaug hjá. Gerði svo margt, t.d.

- fór í keilu. Fékk aum 72 stig og grúttapaði auðvitað fyrir sonum mínum. Aldrei verið jafn léleg. Örvhenti snillingurinn minn, hann Hjalti, rúllaði okkur Matta upp.

- umpottaði. Blómunum mínum líður miklu betur núna. Pottþétt betur en mér alla vega, því ég er að drepast í bakinu eftir að burðast með stóra burknann um alla íbúð. Og svo stíflaði ég sturtuna endanlega með mold og laufi. Á engan drullusokk. Hvaða stíflueyðir er bestur?

- uppgötvaði að ég er farin að sofa í miðjunni á rúminu mínu. Skil ekki af hverju ég hef hangið "på sængekanten" þetta 1 1/2 ár síðan ég skildi. Miklu betra að liggja í miðju rúminu og teygja úr sér í allar áttir.

- fór á frábæra tónleika í Neskirkju þar sem Ásta dóttir mín lék einleik á klarinett, verk eftir John Speight, með sinfóníuhljómsveit Tónskóla Sigursveins, undir stjórn Arnar Magnússonar. Ásta stóð sig einstaklega vel og ég var að rifna úr stolti yfir frammistöðu litlu stelpunnar minnar, sem er nú reyndar orðin stór.

- keypti mér stofustáss fyrir 500 krónur. Á Skólavörðustígnum sem er uppáhalds gatan mín.

- fór í Europris, stóð þar innan um eintóma karlmenn og horfði löngunaraugum á öll verkfærin. Eins og þeir. Langar svo í vélsög, þvingu og vinnubekk. Og sporjárn. Og vinkil. Og bílskúr. Og kúbein.

- teiknaði upp fjölskyldutré fyrir syni mína, því þeir eru alltaf að ruglast á ættingjum sínum.

Lampi konunnar með lampann

Hættu nú alveg, enn eitt montbloggið!

Hann Matthías minn Pétursson varð í fyrsta sæti í stærðfræðikeppni grunnskólanna og fékk vegleg verðlaun í gærkvöld fyrir það.

Til hamingju Matti minn, mikið ertu frábær strákur! Og hún mamma þín er býsna stolt, skal ég segja þér:-)

Hver man lyktina af plástrinum og gulbrúna jukkinu sem notað var í berklaprófum?

Sótti nokkra kassa á gamla heimilið. Rótaði í gulnuðum sendibréfum og alls kyns dóti úr grárri forneskju. Tökum örfá dæmi um fortíðarbita baunarinnar...

- Tugir bréfa frá pennavinkonu í Singapore, en við byrjuðum að skrifast á 11 ára gamlar. Í dag sendum við bara jólakort. Á nokkur manneskja pennavini lengur?

- Heilsufarsbókin mín. Þar stendur að ég hafi vegið 3500 g og verið 50 sm löng við fæðingu. Síminn hjá hjúkrunarkonunni sem mamma mátti hafa samband við var 19127.

-Efnisskrá tónleika að Reykjalundi, frá árinu 1973, þar sem ég og nokkrir aðrir nemendur í Tónlistarskóla Kópavogs tróðum upp. Ég spilaði Menúett eftir Pleyel. Hef ekki hugmynd um hvernig sá menúett hljómar, hvað þá að ég kunni að spila hann.

- Fermingarslæðan mín ásamt fermingarmynd. Ljósmyndarinn sendi mig heim eftir að hafa smellt af mér mynd þrisvar sinnum. Sagði að hárið á mér væri "ómögulegt". Ég á því bara þrjár ómögulegar fermingarmyndir af mér. Ósköp sem ég var mjó. Og enn þann dag í dag er ég með "ómögulegt" hár, en þó ekki sama hárið. Fermingarhárið er löngu vaxið upp og út og suður og nýtt komið í staðinn. Hár sprettur (og af sumum dettur).

- Vorpróf frá árinu 1970. Fékk 8,0 í lestri, 5,6 í skrift (blessuð séu ritvinnslukerfi tölvualdar) og 9,9 í kvæðum. Fjarvistardagar 16.

Matreiðslutips í boði baunar

Ekki elda hrogn í örbylgjuofni.

Gíslataka, forsaga og uppskrift

Á leiðinni í vinnuna á föstudaginn kom ég við í ESSO. Fyllti tankinn og fór í röð. Þegar kom að því að borga rótaði ég í töskunni eftir veskinu og ágerðist örvænting mín þegar það fannst ekki. Hvolfdi loks úr töskunni á borðið, afgreiðslukonunni og öllum fyrir aftan mig í biðröðinni til ómældrar gleði. "Ég er víst ekki með veskið", sagði ég vesældarlega. Við þetta upphófst nokkurt þóf, en í stuttu máli þá var ég tekin gísl þarna á staðnum, látin bíða við kassann. Eftir björgun.

Forsaga málsins er nauðsynleg til að ná baunarlegu samhengi alheimsins.

Hafði verið í mikilli tímaþröng daginn áður og þurfti að gefa á garðann, allt of sein og miðbarnið að fara á skákæfingu og því enginn tími til að elda. Brá á það ráð að koma við á ónefndum kjúklingabitastað, köllum hann TFK (Trans Fitu Kjúkling). Fór í bílaröðina og hringdi heim. Kom þá í ljós að sá yngsti vildi alls ekki svona kjúkling (smekkmaður sem hann er), en þá var ég pikkföst í þessari röð sem enginn kemst úr nema fuglinn fljúgandi (eða maður verði fyrir þeirri hundaheppni að vera numinn á brott af geimverum). Röðin gekk svo hægt að dauður kjúklingur hefði getað prjónað þrjár lopapeysur á meðan ég beið. Þegar loksins kom að mér að ná í "matinn", er lúguskömmin svo langt fyrir ofan bílinn að illmögulegt er að teygja sig upp nema maður geti tjakkað út á sér vinstri handlegg um 3 metra. Þar sem ég er svo óheppin að vera ekki með akkúrat þann fæðingargalla missti ég pokann í götuna, sópaði í flýti öllu draslinu upp og greip um leið veskið mitt og tróð ofaní plastskjóðuótætið (í staðinn fyrir að setja veskið í TÖSKUNA).

Maturinn sem kostaði mánaðarlaun verkamanns var....æ, hvað skal segja. Ætla að deila með ykkur uppskrift:

TFK salat
1 frottesokkur, hvítur
1 tsk edik
1 gulrót
3 msk majones
1 borðtuska
1 dl nýmjólk

Látið 15 ára pilt fara á tvöfalda knattspyrnuæfingu í sokknum, setjið sokkinn í plastpoka með gulrótinni. Lokið vel. Snýtið ykkur hressilega í borðtuskuna, hellið mjólkinni yfir og setjið í plastpoka. Lokið vel. Geymið pokana á volgum stað í viku. Hellið því næst sokknum, gulrótinni og tuskunni í matvinnsluvél, hakkið gróft. Bætið við majónesi (sem komið er vel fram yfir síðasta söludag), einnig ediki og dassi af því sem þið finnið í niðurfallinu í eldhúsvaskinum. Berið fram með æluskál.

Þetta er forsaga málsins með hliðaruppskrift. En ég stóð sumsé gísltekin á bensínstöð, með fullan tank af óborguðu bensíni. Veskið mitt var a) heima í eldhúsi, b) í öskutunnunni, c) í öskubílnum (tunnurnar eru tæmdar á föstudögum og ég hafði gripið ruslið -í TFK poka - með mér á leiðinni út).

Hvernig fór? Jú, fyrir þetta eina símtal sem ég fékk hringdi ég í góðan vin sem beilaði mig út af bensínstöðinni (blessaður sé hann og allt hans kyn). Veskið fannst síðan heima í eldhúsglugga.

Aldrei kaupi ég aftur TFK.

Vel þroskuð framkvæmdatá

Jamm. Þetta er mikið púl. Keypti mér sverfi-græju til að setja í borvélina, en úff hvað þetta gengur hægt. Er komin með undarlega kippi í handlegginn og "foreign-arm-syndrome" að auki. En þetta potast.

Ásta gaf mér bók áðan sem kætti mig ógurlega. Hún heitir Tærnar, spegill persónuleikans. Í henni má lesa grunnleiðbeiningar um táalestur. Vissuð þið t.d. að þeir sem hafa stórar stóru tær eru mjög málsnjallir og tala mikið og lengi? Bókina skrifar hollenskt par, ábyggilega ágætisfólk. "Í 15 ár rannsökuðu þau tær hvenær sem tækifæri gafst, í sundlaugum, á ströndinni, í gufuböðum...með tímanum gátu þau sýnt fram á að persónuleika og hegðun fólks mætti lesa úr tám þess." Ómetanlegan fróðleik má finna í þessu riti sem ætti að vera til á hverju heimili. Lýsingar á borð við "vel þroskuð framkvæmdatá", "snúin tengslatá", "tilfinningatá með mikilli óþolinmæði og flýti" og "hlutfallslega lítil, aðeins falin ótta-tá, horfir til baka", auðga og dýpka skilning okkar á mannlegu eðli.

Farið úr sokkunum og ég les ykkur eins og opna bók.

Hardkorkonan ógurlega

Tvisvar hef ég lent í eflingarandartaki í búð. Nýlega og með stuttu millibili.

1. Kaffibúð. Ég er að rabba við eiganda búðarinnar, hann er sérfræðingur í öllu er lýtur að kaffi, spjallið er á vinsamlegum nótum, þótt erindi mitt hafi verið að leita lækninga fyrir kaffivélina mína sem hefur verið með innantökur og þarmastíflur. Kaffisérfræðingurinn er maður næstum gufulegur í framkomu, lágmæltur, varkár í orðavali og vel máli farinn. Það kemur mér því í opna skjöldu er hann varpar fram þessu: "Tja, fyrir svona hard core kaffikonu eins og þig....." Við þessi orð kaffimannsins bólgna ég upp af undarlegu stolti. Ég eflist. Ég er hard core...kaffikona.

2. Glóey Ármúla. Vippa mér snöfurmannlega inn í búðina, með gömlu rafmagnstöfluna mína undir handleggnum. Þetta er rykfallið trébretti með fallegum postulínsöryggjum, tafla frá sjötta áratugnum. Það er nýbúið að endurnýja rafmagnið í íbúðinni minni og ég tími ekki að henda þessum fortíðarbita. Fékk þá hugdettu í svefnrofunum að búa til lampa úr töflunni. Vind mér að hávöxnum afgreiðslumannni og ber upp erindið - mig vantar perustæði, snúru, kló og góð ráð. Afgreiðslumaðurinn sýnir framtaki mínu einlægan áhuga , segir m.a. að þetta sé svakalega skemmtileg hugmynd, alveg "innlit/útlit" og allt. Svo spyr hann: "Ertu í Listaháskólanum?"

Ég og börnin erum nú að vinna að því að breyta töflunni góðu í lampa. Verði ljós. Lofa mynd þegar við höfum leyst ýmis praktísk vandamál, t.d. þarf ég að sverfa af postulíninu - án þess að brjóta það. Á einhver flísabor?

Kjötföt..

Rakst á þetta heillandi tónlistarmyndband hjá Gvendarbrunni. Held að heimurinn verði betri staður ef þið gaumgæfið það. Fallegasta dæmi um "male bonding" sem ég hef séð í óratíma.

Flýgur fiskispaðinn*

Ég er hætt við að verða iðnaðarmaður, nema í neyð og hjáverkum. Er að drepast í skrokknum eftir smíðar og stúss helgarinnar, lagfærði nokkra stóla með vinklum og skrúfum, festi upp snaga og vínrekka, setti saman IKEA lampa (í staðinn fyrir þennan sem vildi heldur deyja en límast nema við puttana á mér). Æi, þetta var erfið helgi. Og það er hundur í mér.

Eitt ráð vil ég gefa ykkur. EKKI FARA Í HÚSASMIÐJUNA UM HELGAR, þ.e. ef þið þurfið að fá ráðleggingar af viti. Lenti í afgreiðslumanni sem vissi minna en ég um borvélar og þá erum við að tala um HÁLFVITA! Drengstauli þessi sýndi mér borvél og þegar ég spurði hvort hægt væri að festa svona skrúfbita á hana (og nota sem skrúfvél), þá sagði hann: "Nei, það er ekki hægt" (held hann hafi aldrei á sinni aulaævi borað í annað en eigið nef). Svo benti hann mér á skrúfvél sem ég keypti líka og bitasett að auki. Þegar ég sýndi þetta allt saman fróðum manni, þá sagði hann mér að auðvitað væri borvélin líka brúkleg sem skrúfvél, í bitasettinu sem ég keypti var m.a.s. þartilgerð græja. Þannig að ég eyddi fullt af peningum til einskis, eða svo gott sem.

Hvað sem því líður þá er ég græjuð upp í topp. Geri aðrar konur betur.

*þessi fyrirsögn kemur efni pistilsins ekki rassgat við

Innlit, útlit og amma mín

Gamlir hlutir höfða sterkar til mín en nýir. Hef t.d. alltaf búið í gömlum húsum eftir að ég fór að ráða mér sjálf. Foreldrar mínir byggðu tvisvar á meðan ég var að alast upp sem þýddi tilveru í hálfkláruðu húsnæði um lengri eða skemmri hríð. Fæ enn hroll þegar ég finn lyktina af nýrri steypu. Sjarmi nýbygginga með svörtum, gráum og glerprýddum innréttingum fer fram hjá mér jafn örugglega og sjarmi golfíþróttarinnar.

Þegar fólk talar fjálglega um framkvæmdir við "nýja húsið", ræðir "lausnir" og "möguleika" þá byrjar mitt innra sjálf að geispa og ég dett út eins og framhaldsskólanemi í fyrsta tíma á mánudegi. Get bara ekki að þessu gert.

Myndirnar eru úr uppáhalds skotinu mínu. Appelsínugulu skálina keypti ég í dásamlegri búð sem heitir amma Ruth. Myndin á hillunni er af ömmu minni Elísabetu. Þetta er þykk pappamynd af henni u.þ.b. tólf ára gamalli í þverröndóttri peysu, með stórar slaufur í hárinu. Amma mín var einstök kona og þegar ég hugsa um hana þá hverf ég örskotsstund inn í hlýtt og mjúkt hálsakot og svei mér ef ég finn ekki appelsínu laumað í lófann á mér.

Tónlist er skipulagður hávaði

Í gamla daga óskaði ég þess alloft að kunna á partívænt hljóðfæri (lesist "gítar"), í stað þess að hafa verið send í píanónám. Vinkona mín spilaði á selló og ekki var það mikið meðfærilegra en slagharpan. Nú seint og um síðir hef ég náð þeim þroska að vera þakklát fyrir að hafa ekki verið látin læra á þetta hljóðfæri.

Í dag er "starfsdagur" (til aðgreiningar frá öðrum dögum í vinnunni) sem þýðir að ég er að þrífa og organísera á skrifstofunni minni. Ekki vanþörf á að taka á uppsöfnuðum vanda sem stafar af annríki og þeirri staðreynd að ég hef skipulagsgáfu á við lárperu.

Skáldað líf

Ég er uppnumin. Var að koma úr bíó. Ef Sigga mælir aftur með mynd, þá hleyp ég hiklaust í næsta kvikmyndahús og kaupi miða. Stranger than fiction er snilld. Ekkert minna. Sjáið þessa mynd, hún er sýnd í Háskólabíó kl. 17:50 - ekkert hlé.

Við Ásta fórum saman og hlógum í takt. Greinilegt að hún erfði skakka aulahúmorinn minn. Gott að eiga eitthvað í börnunum sínum, fyrir utan nærsýni og útskeif hné.

Konan með lampann

Í gær...

- fann ég að það er ekki sem verst að teygja undir Elvis

- borðaði ég saltkjöt og baunir í góðum félagsskap

- lenti ég í vondum málum. Í helstu hlutverkum voru standlampi (IKEA drasl), tonnatak og 8 puttar. Við "operation glue" leystist lampinn upp að nokkru leyti en límdist hvergi nema við puttana á mér. Ég var því ein heima með samanlímda, silfraða fingur og standlampa í eftirdragi. Hvað gerir maður þá? Hringir í fyrrverandi. Hann hefur ráð undir rifi hverju.

Legg ekki meira á ykkur.

Níels kossaljón

Fékk nú bara hláturskast yfir þessu hér.

Og mikið rosalega er mér sama hver kyssir hvern, hvar, hvenær og hvaða líffæri fá að vera með.

Betu(r) gefnir skór

Í afmælisgjöf fékk ég Meindl gönguskó með minni. Dýrka þá. Inni í þeim er lag af efni sem lagar sig að fætinum og man hvernig hann er í laginu. Fyrst hélt ég að skórnir myndu hvert þeir hafa farið, eða jafnvel hvert ég stefndi. Það hefði getað komið sér vel að ganga í einhverju gáfaðra en maður er sjálfur. Hvað sem því líður eru þessir skór vel gefnir.

Getur einhver sagt mér af hverju ryksugan mín er alltaf stífluð?

Klakaböndin bresta

Var að koma úr gönguferð að Helgufossi í Mosfellsdal með vini mínum Dóra draumi og tíkinni Sölku Völku. Vorum þarna á slóðum skáldsins, en Laxness ku hafa gengið þessa leið æði oft. Nokkuð laust var við að skáldlegri hugsun slægi niður í koll minn á göngunni, en þó leiddi ég hugann að því hversu skemmtilegt orðalag ég heyrði um daginn, þegar fréttamaður sagði sækjanda hafa "sett dreyrrauðan". Við þessi orð jókst skemmtigildi Baugsmálsins úr -90 í -75.

Í spjalli við annan vin minn, Hauk flugkappa, þá sagði hann orð fréttamannsins hafa kveikt hugrenningatengsl yfir í orðalag í barnabókum fornaldar (þegar við vorum lítil), en þá var viðbrögðum pilts gagnvart hróplegu óréttlæti lýst svo: Hann fór afsíðis og grét beisklega.

Lúin, snúin, búin

Mig logverkjar um allan skrokkinn. Get varla hreyft mig. Það er heilsusportaranum sem stjórnar leikfimihópnum mínum að kenna. Hann hrósar okkur, hinum leikfimu konum, af þvílíku alefli að við espumst allar upp, tökum þyngri lóð, fleiri armbeygjur og hlaupum miklu miklu hraðar og lengur. "Flottar armbeygjur, svona á að geraða!", "stórglæsilegar hnébeygjur", æpir hann á okkur, hress og upppeppandi. Ég dregst úr leikfiminni svo búin á því að ég get ekki loftað hnífapörum, reimað skó, hvað þá skipt um gír. Getsvosvariða.

Verð að fá mér sjálfskiptan bíl og mat sem hægt er að drekka með röri.

Hvað er svona merkilegt við það?

Já, ég er að rifna úr stolti. Festi upp hillu í herberginu hans Matta míns, alein (Matti hjálpaði mér reyndar að finna út úr hleðsluskrúfiþingíinu). Þurfti að bora 5 göt í eldgamla steypu. Nú er borvél efst á óskalistanum hjá mér, svo ég þurfi ekki alltaf að fá lánaðar græjur.

Iss piss. Ekkert mál.

Í nefinu er þetta helst

Lykt dagsins: Málning og þorramatur. Fullkomlega misheppnaður dúett.

Baunardagatal

Í dag er ekki alþjóðlegur dagur trönuberjabænda, ekki baráttudagur kóngabrjóstsykursgerðarmanna, ekki dagur íslenska lungans. Það eru ekki jólin og ekki páskar. Í dag er ekki öskudagur og ekki bolludagur.

Í dag er hins vegar afmælisdagur Hjalta sonar míns. Til hamingju Hjalti Elías bestakrútt!

Bollur og syfjaðar tölvur

Búin að baka Hvannadalshnjúk af vatnsdeigsbollum, búa til Royal búðing, þeyta Vatnajökul af rjóma, laga uppistöðulón af sírópi og er tilbúin með sultuna og flórsykurinn. Bollur eru góðar.

Er tölvan hæg í vinnslu? Vil benda fólki á að fara í tools, velja internet options og delete temporary files. Búin að eyða sprilljón temporary files út úr kerfinu og tölvan er gjörbreytt, nú er hún vakur gæðingur í stað þvera múlasnans sem hún var áður.

Legg ekki meira á ykkur í bili.

Dreg augað í súrsaðan pung fyrir mistök

Dreymdi þennan draum fyrir u.þ.b. viku síðan, hann var mjög sterkur og skýr.

Ég sá allt í móðu, eins og búið væri að smyrja lagi af vaselíni á sjónhimnu mína. Fyrir framan mig lágu tveir lyklar, svona venjulegir ASSA lyklar. Ég tók annan upp og stakk honum í augnkrókinn, fann hvernig hann rann inn í eitthvert holrými þar með soghljóði. Sjónin lagaðist örlítið við þetta en ekki alveg. Þá tók ég hinn lykilinn og stakk honum inn í hinn augnkrókinn. Við það lagaðist sjónin aðeins betur.

Fletti upp í draumráðningabók og þar stendur að dreymi mann sig sjóndapran, sé það fyrir því að manni verði á "mikil yfirsjón." Ekki var það nú gott.


Sjálf tel ég þennan draum afleiðingu þess að ég hef ekki fengið snefil af þorramat í ár.

Staurblind

Þakka ykkur fyrir að standa svo augljóslega með mér í umferðaróhappinu baun vs. staur. Er næstum farin að vorkenna staurnum. Bíllinn er ekkert beyglaður að gagni, þetta var nauðaómerkilegt allt saman. Eftir að ég bömpaði í diskósveiflu á staurinn, ákvað ég að skoða ekki hvort eitthvað hefði skemmst, heldur keyrði beint heim og breiddi sængina upp fyrir haus.

Strútar eru skrítnar skepnur. Mun heimskari en þeir líta út fyrir að vera.

Staur - átti ég hann skilið?

Bölv og ragn! Ferlegur kuldi, ömurlegar fréttir aftan úr fortíð um grimmd og mannvonsku, myrkur, bloggleti annarra (grrrrrrr....!) og ÉG BAKKAÐI Á ****** STEYPTAN STAUR Á BÍLASTÆÐI. ***** staurinn var grár eins og hversdagsleikinn sjálfur.

Ætla að fara að sortera letingjana úr tenglalistanum mínum. Mjög fljótlega.

Fótatak fortíðar

Hef alltaf haft yndi af því að grúska í gömlu dóti, bókum, fötum, postulíni, skóm og alls kyns drasli. Kaupi mér stundum notuð föt og gerði það alloft áður en það komst í tísku. Festi kaup á þessum skóm fyrir nokkru í búð Rauða krossins á Laugavegi. Afskaplega þægilegir og fallegir að mínu mati. Skór með fortíð.

Vill svo einkennilega til að fyrri eigandi fylgir mér hvert sem ég fer. Þegar ég geng á þessum skóm, þá er ég aldrei ein. Klænk klænk klænk heyrist, þungir hælasmellir sem aldrei áður hafa tilheyrt sinfóníu fóta minna. Konan sem átti skóna var lágvaxnari en ég, doldið þybbin og ljóshærð. Tel hún hafi verið vel tennt og afar ákveðin í fasi. Klænk klænk klænk. Hún vann í mjólkurbúð, þar áður í fiski og fékk útborgað í seðlum sem henni voru réttir í brúnu umslagi. Hún átti til að ljúga, en af því að hún hafði svo stór brjóst var henni fyrirgefið.

Hún var aldrei fullkomlega sátt við sitt hlutskipti og þess vegna gengur hún aftur. Aftur og aftur. Í gegnum mig.

Torskildar tækninýjungar

Þið tölvunördar, endilega kíkið á þetta hér. Horfið á allt til enda. Drephlægilegt efni sem ég rakst á hjá Miss Jones, eðalfrænku minni.

Túlípanar og himinninn

Búin að fá formlega kvörtun undan efni síðustu pistla, þemað þykir of úrgangslegt.

Þess vegna ætla ég að tala um eitthvað snoturt. Túlípana. Þeir eru uppáhaldsblómin mín. Bæði fallegir og ætir.

Svo er ég afskaplega ánægð með himininn. Sem slíkan.


Orð dagsins eru: Illegitimus non carborandum*


*Don´t let the bastards grind you down

Ef bloggið var bóla eru þessi orð gröftur

Það eru næstum allir hættir að nenna að blogga. Bráðum neyðist ég til að fara inn á barnaland.is í fyrsta skipti. Skilst að þar sé aksjón, mikil framleiðni og perversjónir í löngum bunum. Kaldhæðnislegt ef satt er.

Eðlilegar hægðir

eru þríbrotinn fingur, þrisvar á dag.

Sagði gömul kona úti á landi. Og habbðu það Jónína riddari stólpípunnar!



(ég veit, ég veit, bloggið mitt er farið að snúast grunsamlega mikið um losunarefni líkamans)

Bikar horsins

Langar að þakka fyrir allar góðu afmæliskveðjurnar sem ég fékk í gær. Þær yljuðu mér um hjartarætur. Svo fékk ég frábærar gjafir, m.a. disk með "Stelpunum" sem ég er búin að hlæja að, hátt og snörlandi. Hef nebbla aldrei séð þessa þætti og greinilega misst af miklu.

Ligg annars enn heima í hroðalegri kvefpest. Undrast það magn af slími sem líkaminn framleiðir og tárast yfir eyðingu skóga. Hef nú þegar snýtt mér í pappír sem nemur ræktuðu landi á stærð við Jótland. Þetta kvef er arfavont fyrir vistkerfi heimsins.

Þankarnir hætta ekki að banka á dyr þótt hausinn fyllist af hori. Datt niður á náttúruvænni lausn en tissjú. Köllum hana NASAbikarinn. NASA vekur upp traustvekjandi hugrenningatengsl um vönduð geimefni ásamt því að vísa í samnefndar holur í andlitinu. Það má einnig stefna að lúxusútgáfu, Tví-NASAbikarnum (fyrir þá sem hafa ekki tíma til að færa á milli nasa).

Hugsa mér framleiðsluna í nokkrum stærðum og sennilega húðlita, en hver veit nema unga fólkið mundi vilja glaðværa liti? Sjáið fyrir ykkur börnin í skólanum, já, eða unga hressa fólkið sem vinnur í Kaupþingi: Í nösum þeirra glittir í grænar, bleikar eða jafnvel túrkísbláar totur (á milli tæminga).

Nú er bara að finna kjölfestufjárfesta, hönnuð og framleiðanda. Þekki mann sem á súkkulaðifabrikku. Það gæti hjálpað mér að komast í réttu kreðsana í atvinnulífinu.

Að gefa upp öndina

Agndofa var ég yfir frétt um (líf)seigasta fugl í heimi, en þar segir frá önd sem fannst í ísskáp á Flórída. Ljótur byssukall hafði skotið önd þessa en samt var hún á lífi þegar eiginkona byssukallsins ætlaði að hafa hana í matinn.

Í Fréttablaðinu í dag segir: "Önd sem lifði af tveggja daga ísskápsvist eftir að hafa verið skotin af veiðimanni var við dauðans dyr á skurðarborði dýralæknis í Flórída...Hún hætti að anda í miðri aðgerð þar sem átti að gera við skotsár á væng hennar, en náði andanum á ný eftir lífgunartilraunir.." Sé fyrir mér svona stressaða ER senu, þar sem menn æpa skipanir, "stat!" og "clear!" og "bag her!"

Öndin heitir Perky. Og heimurinn er galinn.

Þartilgerðar fretbrækur

Er búin að hanga soldið á netinu, enda lasin. Reyndar hangi ég oft á netinu, ólasin. En sumsé, rakst á hagnýta uppfinningu hjá honum GHrafni, nefnilega prumpubuxur. Ekki oft sem maður sér nærklæðnað úr kolum, filti og glerull.

Hvað segir Kapteinn Ofurbrók um málið?

Hor-íbúl

Hélt ég slyppi, en nei. Er komin með svæsna hálsbólgu- og hitapest með yfirnáttúrulegri framleiðslu á slímjukki sem þrýstir á alla punkta innan kúpu minnar og gusast út þar sem göt eru fyrir. Vona bara að kúpan standist pressuna svo ekki myndist ný op.

Jú, það væri kannski ágætt að fá þriðju nösina, smekklega plasseraða fyrir miðju enni.

Eigi skal blogga!

Þegar maður er fullur.

Svið, rófustappa og rækallans núið

Er að koma úr partíi, soldið full, mikið kvefuð og ræfilsleg.

Á bágt og enginn til að hugsa um mig.

Sorglegt? Nei, ég á þetta fyllilega skilið. Enda fráskilin og á þjóðbúning sem aldrei er notaður. Upphlutur er ekki fatnaður við hæfi á krossgötum.

Skikkja lyganna á herðum morgunkornsins

Fór í klippingu og fékk þar mitt reglulega fix af slúðri, glansmyndum og rassvasasálfræði. Las þetta m.a.:

- Fólk með skuldbindingarfælni hefur lélega sjálfsmynd og telur sig ekki eiga félagann skilið

- Fólk með skuldbindingarfælni hræðist tilfinningalega nánd og er haldið sjálfseyðingarhvöt í sambandinu

- "Venjuleg manneskja" hugsar 50 þúsund hugsanir á dag (ekki tekið fram hvernig slíkt er talið). Bent er á að maður eigi að hætta að hugsa neikvætt um sjálfan sig, maður eigi að taka ábyrgð á eigin lífi og hætta að hræðast breytingar



O sei sei. Get tekið undir sumt af þessu. Annars erum við hárgreiðslukonan mín á barmi stórmerkilegrar vísindalegrar uppgötvunar. Þannig er mál með vexti að ég er með ákaflega sterkan sveip í hárinu, sem lætur hálfan toppinn standa beint upp í loftið. Róttækar aðgerðir duga ekki til að halda honum niðri. Við höllumst að því að þarna sé á ferð svokallaður "viagratoppur", sem beri að rannsaka. Hver veit nema í hársekkjum mínum leynist gullnáma?

Já, og fyrirsögnin er setning sem sonur minn, Matthías, lét út úr sér rétt áðan eftir að hafa tekið til í morgunkorns-skápnum og uppgötvað að þar voru sex tómir pakkar. Hann kvaðst hafa fjarlægt skikkju lyganna af herðum morgunkornsins. Ég hummaði bara og bað hann um að fara út með ruslið.

Pólskí vinnskí

Æ, æ, tap gegn Pólverjum. Gaman samt að sjá hvað pólskí voru glaðir en þjálfarinn okkar reiður. Alvöru tilfinningar, sveittir vöðvastæltir karlmenn að berjast, faðmast, fagna, gráta, hlæja.

Ég hef lífræna óbeit á boltaíþróttum en varð samt fyrir áhugaverðri reynslu í leikfimi um daginn. Skoraði mark, reyndar með stórum Nivea bolta í upphitun, en samt...tilfinningin að sjá boltann í marki, framhjá vörninni. Fyrsta sinn á ævinni sem ég skora mark. Djúp hamingja. Enda var ég hás af ópum og öskrum eftir spriklið. Öflug raddbandaleikfimi, bankandi hjarta og yndisleg mæði.

Livet er ikke det værste man har...

Liberae sunt nostrae cogitationes

Var að enda við uppvaskið eftir ljúfa átveislu. Gestir mínir í kvöld voru sérlega vel af guði gerðir, enda allir bráðskyldir mér. Heyrði sögu af manni sem leigði herbergi af bróður mínum í Vesturbænum. Voru af leigjanda þessum nokkur vandræði þar sem trúarbrögð hans og siðir kölluðu á sálnaflakk með grænmetisívafi. Til að ná æðri tilverustigum þurfti karlinn að sjóða kynstrin öll af spergilkáli sem ku víst gefa af sér réttu gufurnar til að slengja sálinni út úr líkamanum. Íbúar blokkarinnar voru lítt hrifnir af stöðugri brokkolílykt og komst bróðir minn vart um húsið óáreittur, því fólk lét reiði sína yfir grænmetisgufum og sálnaflakki stöðugt bitna á honum. Svona getum við Íslendingar verið þröngsýnir og auðpirraðir...

Fann undraskemmtilega síðu fyrir fólk sem vill slá um sig á latínu, en til þess neyddist ég vegna athugasemda sem ég fékk frá óþekktri manneskju að handan (sem talar dautt tungumál).

Læt hér fylgja nokkrar þénugar tilvitnanir. Þýðingar fylgja á eftir, en í ruglaðri röð - þið megið giska hvaða merking liggur í latínunni.

1. Potestatem obscuri lateris nescis
2. Omnes lagani pistrinae gelate male sapiunt
3. Obesa cantavit
4. Estne tibi forte magna feles fulva et planissima?

a) All frozen pizzas taste lousy
b) Do you by chance happen to own a large, yellowish, very flat cat?
c) You don't know the power of the dark side
d) The fat lady has sung

Lífið er táradalur og mig vantar bát

Nú ætla ég að fá að vera barnaleg, bölsýn, óþroskuð og kjáni. Þið sem ekki þolið slíkt, hættið að lesa HÉR.

Ergelsi baunar.
1. HATA verðtryggð húsnæðislán á okurvöxtum - það er ekki heilbrigt að við skulum láta bjóða okkur þetta, já, sápulaust í rassgatið.

2. HATA heimsk stjórnvöld sem leyfa erlendri stóriðju að vaða hér uppi og eyðileggja landið í vafasamri gróðahyggju og skammsýni.

3. Ergi mig botnlaust yfir misskiptingu auðs hér á landi. Hvaðan kemur allt þetta fólk sem veður í peningum? Hvaða peningar eru þetta? Hvernig stendur á því að sumir eiga svona fáránlega mikið af peningum og ég, sem vinn allan daginn, með mastersgráðu (og tilheyrandi námslánaafborganir) á aldrei aur? Sé aldrei pening? Rétt mer þetta um hver mánaðamót í nettum mínus. Langt frá því auðvitað að ég og börnin mín svelti, á nóg þannig séð, en utanlandsferðir eða bruðl af nokkru tagi eru ekki möguleiki nema ég sendi alla skynsemi í frí. Já, og ég veit að ég á drullugott miðað við marga. En, fjandinn hafi það að maður sé ánægður með óréttlætið.

4. Þoli ekki þegar ég fæ bölsýniskast yfir einhleypustandi mínu, finnst stundum að ég muni aldrei koma til með að kynnast ærlegum manni. Sálufélaga og vini. Heiðarlegum, laghentum, blíðlyndum manni, ókvæntum takk. Má vera kiðfættur, sköllóttur, litblindur, örvhentur, laglaus, þybbinn, loðinn, nefstór og hvaðeina. Bara ekki húmorslaus. Og ekki heimskur.

5. Hata svimandi hátt matarverð. Býst þó við að ég ætti að vera þakklát fyrir að stjórnvöld stefni að því að fella niður tolla af innfluttu hrossaketi og vatni.

Aahh...nú líður mér pínkuponsulítið betur. Samt ennþá reið. Vona að engar viðkvæmar sálir hafi borið skaða af lesningunni.

My nipples explode with delight

Var að horfa á enn eina Monty Python myndina með sonum mínum, þessi heitir "And now for something completely different". Mér finnst tvær senur fyndnastar, önnur snýst um ensk-ungversk/ungversk-enska orðabók fyrir túrista og hin um skógarhöggsmann með óhefðbundinn lífsstíl.

Það er greinilega hægur vandi að finna heilu handritin að þessum þáttum á netinu.

Ekki sem verst?

Allt er nú hægt að reikna út fyrir heilu þjóðirnar.

Ef dagurinn í dag reynist ekki svo slæmur, þá verður árið harla gott.

Er annars að spá í að bjóða The Bay City Rollers að skemmta í afmælinu mínu sem nálgast hraðbyri.

Evrópuvol

Evróvisjón *geisp*.

Sá ekki betur en Guðmundur í Byrginu væri meðal keppenda. Og Hreimur tók nafn sitt alvarlega og söng "ég hafði..." með hrækmæltu hái. Æ, þvílík lög.

Gamalt spaug

Fyrr í kvöld, þegar ég og strákarnir mínir röðuðum í okkur pítsunni, þá léku þeir fyrir mig heilu kaflana úr Tvíhöfðagríni, af plötu sem kom út fyrir ábyggilega 10 árum. Atriðin sem þeir tóku voru: Fernandó pylsa, snjalli mongólítinn, öfuguggi og viðbjóður og kindin Einar. Akkúrat engin vandræði hjá Matta og Hjalta að læra langar senur utanað, maður veltir fyrir sér hvað gæti orðið úr þeim ef þeir einbeittu sér svona að náminu. Kannski væri ráð að fá þá Sigurjón og Jón Gnarr í vinnu hjá Námsgagnastofnun?



Núna sitja gaurarnir hérna hjá mér og glápa á Monty Python´s Holy Grail. Í þúsundmilljónasta skipti. Kunna þetta fram og til baka og hlæja alltaf. Og ég með. Og við erum að tala um mynd sem var búin til árið 1974.

Sumt grín eldist lygilega vel.

Efinn og þvottekta vinir

"Það að velja efann sem lífsskoðun er náskylt því að velja hreyfingarleysi sem samgöngutæki." (bls.39)

Þessi málsgrein er úr bókinni Sagan af Pí eftir Yann Martel (Bjartur, 2005). Stórskemmtileg bók um trúarbrögð og dýragarða og mann sem er skírður eftir sundlaug. Mæli með henni.

Mikið assgoti er notalegt að liggja í rúminu með góða bók og Svein Pálsson hvítabjörn sér við hlið. Svo hef ég komist að því að ullarsokkar gera næstum sama gagn og karlmaður í rúminu. Og já, þessir vinir mínir, Sveinn og sokkarnir, eiga það sameiginlegt að þá má þvo í þvottavél.

Teljari sem telur ekki og selspiksógeð

Bévítans teljarinn minn er farinn í verkfall og halló´skan komin með rugluna. Hvaða meinbugir eru þetta eiginlega í kerfinu?

Mikið er saltfiskur góður, sérstaklega steiktur með lauk, ananas, hvítlauk og balsamediki. Og banananammi frá Freyju. Namm. Pabbi minn er kominn með æði fyrir söltuðu selspiki, en þar dönsum við feðginin ekki í takt. Selspik er ógeð. Borða ekki glær-gul-brúnan mat með þráabragði. Held að mamma ætli í mál við fiskbúðina sem sér pabba fyrir þessum hroða.

Samfélagsremba

Ég er afar óhress með að vera meinaður aðgangur að þorrablóti í Bolungarvík.

Hold Your Wee

Þessi frétt birtist í Blaðinu í dag, bls. 2. Ætli þetta sé flökkusaga?

Lést eftir pisskeppni
Jennifer Strange, 28 ára þriggja barna móðir frá Kaliforníu í Bandaríkjunum, lést úr vatnseitrun eftir að hafa drukkið of mikið af vatni án þess að fara á salernið.
Strange var þátttakandi í útvarpssamkeppninni "Hold Your Wee for a Wii", þar sem keppendur áttu að drekka 225 ml af vatni á 15 mínútna fresti. Sá sem færi síðastur á salernið myndi standa uppi sem sigurvegari, en í verðlaun var ný Nintendo Wii-leikjatölva.

Veit ekki hvar á að byrja. Vatnseitrun? Útvarpssamkeppni?? Og þessi setning: "Sá sem færi síðastur á salernið myndi standa uppi sem sigurvegari". Jamm og já.

Nefnið mér fleira svona sniðugt sem hægt er að keppa í (í útvarpi).

Fyrsta daman

Já, mér fannst Dorrit ljómandi fín í Kastljósinu. Kom vel fyrir, sýnist hún vera einlæg, vel gefin og ákveðin manneskja. Reyndar leiddist mér örlítið hvursu ákaflega hún mærði land og þjóð, en skjall er auðvitað flauel á tungu og hnökrast seint í eyrum.

Dömuboð

Í gærkvöld komu til mín fimm fræknar fráskildar og fyndnar dömur. Í dömuboð. Við gerðum ekkert sem dömur gera ekki og allt sem dömur gera þegar vel liggur á þeim.

Þar sem ég sat, umkringd þessum stórglæsilegu og skemmtilegu konum, hefði mér getað flogið í hug, "nú væri ekki ónýtt að vera kall eða lesbía". En mér flaug það ekkert í hug. Minnir mig.

Sé á myndunum að ég skemmti mér mjög vel.

Hjalti

Þetta er litli vatnsberinn minn hann Hjalti. Fjölhæfur eins og baunin, kann að "múltítaska" (fjölverkavinna skv. orðabók). Hér má t.d. sjá piltinn borða tvo sleikjóa í einu. Svo er hann afskaplega flinkur að teikna og skrifa sögur, baka pítsusnúða og hjálpa aldraðri móður sinni við heimilisstörfin.

Maður má nú vera stoltur af að eiga svona glimrandi fín börn.

Bein í bleiku holdi

Var með góðan gest í mat í kvöld, vinkonu dóttur minnar. Eldaði eftir uppskrift úr Gestgjafanum, balsamgljáðan lax með gulrótum, engifer, sítrónu og sellerí. Eftir matinn kom í ljós að vinkonan hefur ofnæmi fyrir bæði gulrótum og sítrusávöxtum. Og dóttir mín þolir ekki engifer (ég vissi það nú reyndar fyrirfram, finnst hún þurfa að venja sig af því). En laxinn var góður og vinkonan er enn á lífi (var að gá).

Þegar ég var að undirbúa matinn, pilla beinin úr laxinum, hugsaði ég: "hei, baun, þig vantar beinatöng." Eða kannski maður geti notað augnabrúnaplokkara í djobbið? Prófa það næst. Alltaf að spara.

Heilaslettur og skítakuldi

Blogg er skrítið. Svo margt sem maður má ekki segja. Dálítið eins og að vera í fermingarveislu og svara spurningum fjarskyldra ættingja um hvað sé að frétta, "bara, allt gott". Hvernig hefurðu það? "Bara fínt." Ekki erfitt að gera sér upp kæti í rafheimum og fermingarveislum.

Get þó sagt ykkur að ég hef ákveðið nýjan kúrs í lífinu - og ekki vonum fyrr. Því þegar maður lemur hausnum við steininn trekk í trekk þá munar um heilasletturnar sem voru áður í vinnu í höfðinu á manni. En nú er ég sumsé búin að skafa greyin upp og sjúga upp í nefið og vona að allt rati á sinn rétta stað. Jú, þetta er hægt. Víst!

Mér leiðist janúar.

Lífsins polki

Í dag er ég í skapi fyrir þakkargjörð (Barbí, haltu fyrir augun). Ég er þakklát fyrir svo margt sem vekur mér kæti og kitlar hamingjutaugina. Nefni hér örlítið brot gleðiefna baunar, röð er tilviljunarkennd:

1. Súkkulaði.
2. Ásta, Matti og Hjalti.
3. Að ég skuli ekki leysast upp í baði.
4. Himinninn.
5. Vinir mínir og fjölskylda.
6. Góð sápulykt.
7. Mosi.
8. Ullarbolurinn minn með sætu blúndunni.
9. Tærnar á mér.
10. Þetta lag.

Hvað gleður ykkur greyin mín?

Verði snjókall

Drengirnir mínir sköpuðu í dag snjókall til þess eins að tortíma honum. Mér fannst það hálf sorglegt en hugsaði svo með sjálfri mér, ojæja, einhver skapaði okkur nú með þá einu vöggugjöf vísa að við munum deyja. Það er ekki ljótara en það.

(biðst afsökunar á hreyfðum myndum, ég er bara svona lélegur myndasmiður, þetta kemur allt...)

Svo verðið þið að skoða þessa skondnu færslu hjá dóttur minni listaspírunni sem var að vinna gigg fyrir Götuleikhúsið í dag.

Litla sólskinið

Verð bara að segja ykkur frá bíómynd sem heitir Little Miss Sunshine. Hún er svo hryllilega fyndin að ég náði varla andanum fyrir hlátri. Var reyndar oft sú eina sem hló og ég hlæ hátt. Mjög hátt. Sonum mínum þykir það alla vega.

Dásamleg mynd. Dásamleg.

Draumormur

Fyrir stuttu dreymdi mig draum. Í þessum draumi otaði frændi minn stórri eiturslöngu upp að andliti mínu, ég var mjög hrædd og færðist undan.

Fletti upp í draumráðningabók.

"Eiturslöngur": Það er ekkert sérstaklega gott að dreyma eiturslöngur. Þær eru tákn svikulla vina. Um "höggorma" segir m.a.: "Höggormar eru einnig taldir tákn um rifrildi sem koma dreymandanum til góða...Auk þess er full ástæða til að vera vel á verði gagnvart fölskum vinum dreymi menn höggorma."

Reyndar er nafn frænda míns ljómandi gott draumtákn, svo ég lít þannig á að þessi draumur sé mér alls ekki fyrir slæmu.

En mikið svakalega geta draumar verið sterk upplifun.

Gáleysisleg notkun brjósta í yfirstærð

Langar að deila með ykkur þessari athyglisverðu grein sem ég las í nýjasta hefti Vikunnar:

Brúðgumi kafnar í brjóstum fatafellu
Villt steggjapartí fór heldur betur úr böndunum í Sviss nýlega þegar 32 ára gamall brúðgumi gaf upp öndina. Ólán þetta átti sér stað meðan brúðguminn naut þjónustu matrónulega vaxinnar fatafellu, sem vinir hans höfðu leigt í tilefni dagsins. Skálastærð stúlkunnar er 36DD. Stúlkan sat í kjöltu mannsins og hristi barminn framan í hann af hjartans lyst og segja vitni að maðurinn hafi virst kunna vel að meta trakteringarnar. Hann hafi þó eitthvað farið að baða út öllum öngum þegar leið á "dansinn", en viðstaddir hafi talið það til marks um mikla innlifun en ekki hjálparbeiðni. Að lokum varð þó öllum ljóst að maðurinn var látinn. Ættingjar mannsins hafa bæði höfðað mál gegn fatafellunni og lækninum sem kom sílíkonfyllingunum fyrir í brjóstum hennar. "Þetta er vítavert gáleysi", segir faðir mannsins. "Brjóst þessi eru banvæn vopn."

Látið ykkur þetta að kenningu verða strákar...

Í sögulegu samhengi er þetta helst

Rámar í ritgerð sem ég skrifaði í skóla, 12-13 ára gömul. Í ritgerðinni fjallaði ég um árið 1918 og minnir að á titilsíðu hafi staðið "1918- ár fullveldis og fagnaðar, hallæris og hörmunga", eða eitthvað í þá veruna (já, dramadrottning frá blautu barnsbeini). Margt má tína til fyrir árið 1918: spánsku veikina, "frostaveturinn mikla", Kötlugos, hrikalegan hafís, og svo auðvitað fullveldið með sambandslagasamningi Íslands og Danmerkur.

Í sögulegu samhengi getur árið 2006 seint talist jafn afdrifaríkt fyrir þjóðina og 1918. En hjá þeim hluta þjóðarinnar sem er ég (óstytt útgáfa) verður það skráð sem "2006 - ár sjálfstæðis og sigurbrosa, átaka og axarskafta". Voða lítið um pastelliti í litaboxi baunar þetta ár.

Svo vil ég segja þetta: mér fannst skaupið fyndið.

Kjúlli á samvisku- og ofgnóttarbeði

Bjó til tvö tonn af ris a la mande um jólin, 100 g voru etin á aðfangadagskvöld. Í gær vann ég á rísfjallinu á afar snjallan hátt. Steikti kjúklingabringur í ólívuolíu, einnig lauk, muldi vel af svörtum pipar yfir. Smurði eldfast mót með vænu lagi af risalamande, setti bringur, lauk og olíu á rísdýnuna, stráði dulitlu maldon salti þar yfir og skellti þessu svo í ofn í u.þ.b. 15 mínútur. Borðuðum tagliatelle pasta með.

Rétturinn var sérlega bragóður, grauturinn (sem nb var alls ekki sætur, setti engan sykur í hann, bara örlítið síróp) bakaðist svo skemmtilega í ofninum með kjúllanum og lauknum. Mmmmm.....

Óska ykkur gleði og gæfu á nýju ári með þökk fyrir allt og allt.

Sveinn Pálsson..

er nýi besti vinur minn. Fékk hann í kassa (bear in a box) frá Hjalta syni mínum. Sveinn er mjúkur og hlýr bólfélagi, einn sá allra besti sem ég hef kynnst.

Jólin voru frábær. Fyrrverandi eiginmaður minn elskulegur og eldri börnin tvö gáfu mér Sony myndavél, dúndurflotta græju, og er myndin af Sveini Pálssyni frumraun mín í stafrænu bjástri - frá tökusmelli til tölvu.

Lífið er fallegt. Og við Sveinn erum rétt að hefja samlífið. Fyrsta skipti sem ég eignast vin sem má þvo á 40.

Glædelig jul!

Gleðileg jól, elskulegu vinir nær og fjær.

Hjartans þökk fyrir góða samveru, rafveru, bloggveru og tilveru á árinu.

Mitt líf: Ég er kona ársins

Var að koma úr jarðarför. Fer ekki svo á jarðarför, tónleika eða aðrar samkomur en að farsími hringi í miðjum klíðum. Hvað eru klíðir annars?

Sá minningargrein um konu sem hét Tala. Hún var saumakona.

Loftur er flugumferðarstjóri. Vörður Traustason öryggisvörður. Sigurjón Bláfeld feldskeri. Logi Eldon smíðar arna. Skondin tilviljun með nöfn og iðju manna.

Var annars hársbreidd frá því að vera kosin kona ársins. Í nýjasta Nýju lífi er haft eftir Guðmundi Steingrímssyni, undir liðnum partí ársins, þetta:
"Þegar slökkt var á götuljósunum og stjörnurnar létu ekki sjá sig. Ein kona datt á hjólinu sínu og lá lengi úti í vegarkanti í myrkri. Enginn sá hana. Þetta var partí ársins. Miklar væntingar en lummó niðurstaða. Týpískt."

Með tóma tóna í höfðinu

Nýbúin að læra á ipúðann minn og enduruppgötva þennan snilling. Fer í leiðslu þegar ég hef hann í höfðinu. Hvað heitir maðurinn?

Fann líka yndislegt lag hjá Huga. Tregafullt. Angurvært. Mögnuð rödd.

Stundum á maður ekki orð en segir samt að maður eigi ekki orð

Alltaf gott að fá staðfestingu á því að fé okkar skattborgaranna er vel varið. Þvílíkur subbuskapur. Og þessi Kompásþáttur var svo ógeðfelldur að ég gat ekki horft til enda.

Æi. Nú ætla ég að hugsa um eitthvað fallegt. Börnin mín, snjókalla, jólaljós, góðvild og fyrirgefningu, heilbrigðar sálir, gott konfekt, hugljúfa tónlist, kaffiilm á sunnudagsmorgni, vini mína, himininn og nýbakað brauð.

Brostnar vonir í lágvöruverslun

Ég er stödd í Hagkaupum með 15 ára unglinginn í eftirdragi. Markmið fararinnar: að festa kaup á skyrtu. Það ber að nefna að sonur minn vex svo hratt að ég heyri brak á nóttunni. Og hann var vaxinn upp úr fermingarfötunum sínum áður en rjómaterturnar kláruðust í veislunni. En nú er hann sem sagt staddur í einskismannslandi fatanúmera, orðinn of stór fyrir barnastærðir og ekki kominn með nógu digran svíra fyrir karlaskyrtur.

Núnú. Af kvenlegri þefvísi finn ég fljótlega í herradeildinni skyrtu sem unglingurinn telur ekki alvonlausa. Hún er samanbrotin og innpökkuð í plast. Finn bara medium og large en veit ekki hversu stórt medium er, því hvað er medium þegar maður fer að velta því fyrir sér? Ég skima í kringum mig eftir aðstoð. Kem auga á lágvaxinn, fíngerðan karlmann um sextugt í svartri og appelsínugulri litasjatteringu búðarinnar (þar sem Íslendingum finnst skemmtilegast að versla). Unglingurinn hálfliggur ofan á innkaupakerrunni, áhugalítill um framvindu mála.

baun: Já, góðan dag, geturðu aðeins aðstoðað mig?
(afgrm. nálgast, pirringsviprur fara um munnvik hans)
baun: Hvaða stærð af skyrtu heldurðu að strákurinn þurfi? (bendi á unglinginn)
afgrm: Hann fær ekkert hér, þetta er herradeildin.
baun: Matti minn, réttu úr þér (við þetta rumskar unglingurinn, réttir úr bakinu - og gnæfir yfir manninn)
baun: Heldurðu að medium passi?
afgrm: Það er hugsanlegt.
baun: Getum við fengið að sjá skyrtuna?
afgrm: Það má ekki taka hana úr plastinu.
baun: Hvernig er þá hægt að máta?
afgrm: Það er ekki hægt að máta. Þetta er lágvöruverslun.
(baun reynir þarna að leiða hjá sér samband yfirlýsingar afgreiðslumanns og hæðar hans)
baun: Já. Einmitt. En hvernig á maður þá að vita hvort fötin passi?
afgrm: Þetta er engin herrafataverslun, ef þú værir í herrafataverslun væri hægt að máta. (svei mér ef ég heyrði ekki bitran tón þarna hjá manninum)

Eftir tvö jöpl, eitt jam og þrjú fuður fóru mál þannig að allar skyrtur fengu að vera áfram í sínu plasti og engin var keypt. Og enn vantar unglinginn minn jólaföt.

Aldurstengd starsýni

Ætli Nigella sé í kjörþyngd? Mér verður starsýnt á línurnar, ýkt stundaglas. HALLÓ brjóst, bæði tvö! Kitlandi er að sjá Nigellu sulla í pottum og sleikja á sér puttana. Orðflúrið á henni pirrar mig ögn stundum, en maturinn og hún eru vaðandi girnileg saman.

Matur. Mjaðmir. Eldhús. Brjóst. Angan. Krydd. Hiti. Mmmmm....held ég sé, fyrir utan að vera tákynhneigð, sjálfkynhneigð og gagnkynhneigð...líka....(Ni)gellukynhneigð?