Ófús snúslús

Ég á það til að sofa yfir mig og veit að stundum hendir það aðra líka. Vitanlega er þetta snústakkanum að kenna, allt of freistandi að lúra ponku lengur. Rakst í kommentakerfi úti í bæ á þessa frábæru vekjaraklukku. Sumsé, ef þú ýtir á snúsið, þá tengist klukkan heimabankanum þínum og fé leggst sjálfkrafa inn á reikning málstaðar sem þú hefur óbeit á.

Minnismiði baunar - nokkur félög til að leggja ekki fé inn á:

1. Forsetaframboð Ástþórs Magnússonar
2. Vélhjólaklúbburinn Fáfnir
3. Eftirlaunasjóður Moggabloggara
4. Samtök byggingarverktaka í Kópavogi
   
5. Vinafélag Lúkasar og annarra ljótra hunda
6. Ægisdyr, áhugafélag um göng til Vestmannaeyja
   
7. Hvaða golfklúbbur sem er
   
8. Krossinn
   
9. Samtök trúða og annarra sem mála sig mikið í framan
10. Panflautufélagið
11. Leoncie heim
    

Einhver félög sem þið viljið ekki styrkja?

Friðurinn, stærðin og stólarnir

Það væri hægt að fylla heila vetrarbraut með því sem ég ekki skil. Nei, þrjár vetrarbrautir. Horfi stundum á dr. Phil, finnst hann svo ákveðinn og sterkur að segja fólki að hætta bjánagangi og svona og ég fæ næstum í hnén þegar hann horfir strangur á konuna sem er alltaf reið eða kallinn sem er alltaf að halda framhjá.

Eitt vekur furðu mína. Af hverju eru stólarnir í settinu svona stórir? Er það til að fólk sýnist grennra? Eða vandamálin stærri?

Svo hef ég verið að velta fyrir mér öðru máli sem e.t.v. ætti erindi í stóran stól. Er einhver stefna í byggingarmálum á þessu landi? Er svæðið í kringum Smáralind svona ljótt og óaðlaðandi af því að einhver skipulagði það þannig? Getur sá sem ábyrgur er fyrir þeim hroða ekki skipulagt sig út úr skipulagsstörfum?

Auk þess legg ég til að fólk hlusti á Sigmund Davíð Gunnlaugsson í Silfri Egils. Sá maður veit sínu viti. Hlakka til að sjá þættina hans.

Baun vill að beitt verði skyndifriðun á heilbrigða skynsemi. Sú stefna að láta verktaka stjórna byggingarstefnu heils lands er hvorki heilbrigð né skynsamleg.

Samt Íslendingur. Víst!

Mér líður eins og svikara. Hef ekkert fylgst með júróvisjón þetta árið. Laugardaglögin hafa lent utangarðs, þrátt fyrir að hið geðþekka sjónvarpsfólk Gísli og Ragnhildur ríði þar rækjum.

Af hverju hef ég ekki áhuga lengur? Var ég lokuð inni í haughúsinu sem barn?

Líst ekki á þetta. Ætla að leita mér aðstoðar. Hvaða fagfólk ræður við júróvisjónapatíu?

Aurasálin

Eins og allir vita má ég ekkert aumt sjá, finn til með fólki sem á bágt. Held alltaf með þeim sem tapar. Um þessar mundir er ég að reyna að safna samúð fyrir þá 200 landa mína sem eiga RangeRovera á sölu (meðalskuld per bíl 5 millur).

Ég er líka að reyna að safna samúð fyrir fólk sem tekur nokkur hundruð milljónir að láni til að fjárfesta og gambla með og tapar stórt. Skilst að einhverjir fyrrverandi forríkir séu nú næstum fátækir. Verði að selja þyrluna, penthásið og jafnvel kúldrast á sagaklass í stað þess að líða um loftin blá í einkaþotu.

Mér gengur ekki nógu vel með samúðarsöfnunina. Enda aumur launþegi í heilbrigðisgeiranum, líf manns og störf til fárra fiska metin. Til sönnunar á því hve ómerkileg og smá í sniðum fjármál mín eru má nefna að desemberuppbót og vísindasjóðsstyrkur frá stéttarfélagi mínu eru uppspretta mikillar kæti, enda þýða þessir örfáu þúsundkallar að ég get keypt eitthvað sniðugt, t.d. skó. Það er alltaf góð hugmynd að kaupa skó, tala nú ekki um rauða skó. Og í dag kvartaði ég í fiskbúðinni minni undan brimsöltu saltfiskflaki sem ég keypti hjá þeim á þriðjudaginn og viti menn. Ég fékk þúsund krónur felldar niður af verði laxins sem ég var að kaupa. Í sárabætur. Þetta gladdi mig ómælt.

Laun fólks í stjórnunarstöðum, sem sýslar með fé, eru fullkomlega úr samhengi við veruleika flestra. Það er margtugginn sannleikur á kaffistofum landsmanna. Skyldu fjármálafyllerí, útrás og stórveldisdraumar vera að renna sitt skeið? Gerist eitthvað "raunverulegt" núna? Hefur þetta áhrif á okurkjörin sem okkur sem neyddumst til að taka húsnæðislán nýlega voru boðin? Hækkar bensínið endalaust? Hvað verður um landkrúserna og börnin?

Peningar. Fne.

Fjölnota flúnel

Nenni ekki á útsölur. Hlýt að vera orðin gömul. Þurfti þó að fara í Kringluna eftir vinnu í dag til að kaupa bækur fyrir menntskælinginn. Álpaðist inn í Joe Boxer og festi kaup á flík sem ég var búin að sverja að ég ætlaði aldrei að eignast. Svona náttbuxur úr flúneli. Hef séð náttbuxað lið á sveimi í Nóatúni, í sjoppum og úti að labba með hundinn. Fyrst hélt ég að það væri að ganga í svefni en svo var mér sagt að þetta væri voða smart.

Nú á ég svona bláköflóttar buxur. Er í þeim sem ég skrifa. Nokkuð notalegt en mér er kalt á tánum. Mér er alltaf kalt á tánum, og var einu sinni sagt að þær væru eins og litlir ísmolar, alveg passlegir í viskíið. Vildi að ég væri hobbiti.

Þú hljóða vist

Í vinnunni í dag vorum við að tala um klósett og þau hljóð sem fylgt geta notkun postulínsins. Sagðar voru sögur af fáránlega staðsettum klósettum, t.d. var eitt með veggi aðeins hálfa leið upp í loft í miðri stofunni (svo salernisfari missti ekki af samræðum í selskapnum) og annað var í voða fínni innlit/útlit-íbúð með glerveggjum sem mögnuðu upp öll (ó)hljóð.

Japanskar konur eru víst næstum búnar að eyða öllu grunnvatni þarlendra með því að sturta niður í tíma og ótíma (til að fela hljóðin) og fann því einhver hugvitsmaðurinn upp þetta tæki.

Það getur verið erfitt að vera manneskja.

Því ég kann spil´á lyklaborð

Hann Matti minn fékk gítar í jólagjöf og er búinn að ná ótrúlegum tökum á því ágæta hljóðfæri á undraskömmum tíma. Hefur góða undirstöðu í píanóleik og það hjálpar. Magnað að sjá (og heyra) hvernig hann finnur nýja og nýja vinkla á tónlistinni.

Hann fann t.d. í dag forrit á netinu þar sem maður tekur lyklaborðið, heldur á því eins og gítar og bara rokkar!

Guðisélof fyrir fólk sem hugsar út fyrir kassann.

Er andi í draumnum í súpunni í brauðinu í jólaskrautinu?

Nú er ég komin með páfann á heilann. Ekki þægilegt. Held mig sé farið að dreyma hann líka, því mig minnir endilega að ég hafi lesið frétt í gær eða hinn um að páfinn vilji hefja stórsókn í særingum, þ.e. að þjálfa fleiri presta í að særa út illa anda. Á slíku sé aukin þörf og að prestar nú til dags séu ekki nógu vel að sér í þessu undirstöðuhandverki guðsmanna. Var að leita að þessari frétt áðan á vefmiðlum en fann hvergi. Ansans. Fann hins vegar þartilgerðan fréttavef kaþólskra.

Svaf yfir mig í morgun. Dreymdi að dóttir mín elti mig um allt með stóra skammbyssu og ætlaði að skjóta mig af því að pabbi hennar nennti því ekki. Mér fannst þetta doldið leiðinlegt og bað hana að sleppa því að skjóta mig, segja heldur pabba sínum að gera það sjálfur. Já, já.

Strákarnir komu til mín í dag og það er skemmtilegt. Ætla að elda handa þeim fiskisúpu og gefa þeim gott heimabakað brauð með. Nóg að gera næstu daga við að snúa sólarhringnum á rétt ról, grunar að það verði ryðgað tannhjól með ískri og skrölti. Svo þurfum við að moka jólaskrautinu ofan í kassa og henda blessuðu jólatrénu.

Legg aldeilis ekki meira á ykkur, enda kúfmælt.

Guðdómurinn í PISA, náttúrulega

Ég er búin að sjá Krumma ofurgoð krossfestan óguðlega.

Ég er búin að borða kalkúninn guðdómlega.

Ég er búin að fjúka hringinn í kringum Perluna með rakettunum.

Ég er búin að vera sæl og kjánaleg og hlæja mikið.

Og nú er komið nýtt ár sem ég hóf á því, í fyllstu auðmýkt, að leita leiðsagnar hjá fólki sem er í góðu sambandi við guð. Samkvæmt erlendum karlmanni sem gengur um í kjól og má aldrei kvænast tilheyri ég ónáttúrulegri lífseiningu. Náttúrulegar fjölskyldur eru "vagga friðarins". Einmitt.

Svo er biskupinn búinn að finna ráð gegn meintri lestrarleti íslenskra barna. Gefum honum orðið:

"PISA könnunin sýnir fram á að lesskilningi sé ábótavant hjá íslenskum grunnskólabörnum. Það er alvarlegt ef börnin okkar rofna úr tengslum við þjóðararfinn, bókmenntir okkar og ljóð. Því skal ítreka hve háskasamt það er ef kynslóðir vaxa úr grasi skilningsvana og ólæsar á þann grundvallarþátt menningar og samfélags sem trúin er og siðurinn. Það er brýnt að stórefla þátt kristinfræði í skólunum, jafnframt aukinni fræðslu í almennum trúarbragðafræðum."

Blasir við.

Bloggvettlingi valdið

Klukkan slær hest. Klukkan slær geit. Skiptir ekki öllu máli, því flest dýrahljóðin hljóma eins og stunginn grís (klukkan tólf). Nýja eldhúsklukkan mín er æði, mér dauðbregður í hvert sinn er hún rýtir, hneggjar, geltir, galar, mjálmar eða gargar.



Hér gefur að líta blogghanska, eða bloggvettlinga eins og þeir eru stundum kallaðir í Trékyllisvík. Fyrir utan augljósa fegurð eru bloggvettlingar þarfaþing. Nú hlæ ég við hverjum hríðarbyl, get bloggað í hvaða veðri sem er. Magnað!

Jólin eru búin að vera yndisleg. Lukkan hossar mér. Mig langar að vera væmin en held aftur af mér af því að ég er svo lúthersk.

Tíminn er dýr-mætur

Lofaði Parísardömunni snjóengli. Engilgerðin var óleiðinlegt verk.

Jólin eru best. Sérstaklega jólagjafirnar. Ég fékk m.a. bækur, blogghanska, eldhúsamboð, te, tvö flott úr, Ninu Simone dvd disk (afar eigulegan), viskustykki, jólatré úr kóktöppum, hnotubrjót, karöflu, myndavélartösku, Múgíbúgí og þénuga eldhúsklukku sem er með mynd af dýrum í stað tölustafa. Í klukkunni heyrist viðeigandi dýrahljóð á heila tímanum. Klukkan tólf er svín, klukkan sex er hani, klukkan þrjú er belja, klukkan tvö er kalkúnn. Þannig getur klukkuna vantað þrjár mínútur í hest, eða verið 22 mínútur gengin í kött. Tíminn er hvort sem er kjánaleg uppfinning og ekkert síðra að henda reiður á honum í skepnum.

Mér finnst mjög gott að vera til. Megi jólasæla umvefja ykkur í tíma og rúmi.

Upp náðar rennur sól

Elskulega fólk nær og fjær.

Megi jólin færa ykkur gleði, kossa, hlýja faðma, hangikjöt, rjóma, góðar bækur, leti, hlátur, ljós, greni- og eplailm, samveru við ástvini, súkkulaði, frið í hjarta og brauð.

Jólastússið er að yfirtaka líf mitt og er það harla gott.

Gleðileg jól!

Iðna baunin

Síðan ég fór í jólafrí (kl. fjögur í dag) hef ég:

1. Farið í Húsasmiðjuna, Kringluna, Ikea og í búðir við Laugaveginn.
2. Klúðrað osso bucco matreiðslu svo fruntalega að ég varð að kaupa tilbúinn mat handa gestinum mínum.
3. Ruðst í biðröð framfyrir hrikalega frægan bloggara. Óvart.
4. Verið föðmuð. Mikið.
5. Komist að því að ég er ostasafnari, ísskápurinn minn er fullur af osti, m.a. geitaosti.
   
6. Hugleitt hvort hinir nýmóðins takkalausu frímerkjalímmiðar geti nokkurn tímann orðið tilefni þessarar spurningar: "Viltu koma upp og skoða frímerkjasafnið mitt?" Eru þetta frímerki?
7. Kysst húðflúr.
8. Orðið svo rækilega hissa að ég stamaði.

Jólafrí. Yndislegt.

Tilreiðir sér eilífðar gleði depurðar samastað syninum hjá

Það er svo margt sem ég skil ekki. Sérstaklega í geistlegum skáldskap. Skil ekki "eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár sem tilbiður guð sinn og deyr". Skil ekki heimsumból. Heyrði nýlega að jólasálmurinn "Í dag er glatt í döprum hjörtum" væri sunginn við aríu úr Töfraflautunni, sem Íslendingar hefðu ákveðið fyrir margt löngu að væri ljómandi jólaleg. Enda angurvært stef og hátíðlegt að syngja um jólagleði í jarðarfarartakti. Jú, víst er þetta fallegt, ekki móðgast, þið sem farið í kirkju á jólunum. En hvursu glatt getur verið í döprum hjörtum?

Ég veit, ég veit. Maður þarf ekki að skilja allt og ef allt væri skiljanlegt væri lítið fútt í því.

Íslenska geitin....heitin?

Ég vil geta keypt geitaost (án þess að þurfa að veðsetja ömmu). Og mér finnst að það eigi að vera hægt að kaupa geitamjólk á Íslandi, miðað við sögur af hollustu hennar.

Væri ekki leiðinlegt ef íslenski geitastofninn dæi út?

Annars er ég svolítið hlaðstiklandi þegar kemur að landbúnaði, mér þykja niðurgreiðslur ærnar í þeim geira, en er samt svo skelfilega íhaldssöm að mér finnst að við eigum að halda í íslenska hundinn, hænuna, geitina, kúna, hestinn og jafnvel íslenska bóndann.

Við Pétur og börnin bjuggum til laufabrauð í dag, auðvitað alveg frá grunni. Fengum 37 kökur (plús slatta af skönkum) úr 700 g af hveiti, sem telst þokkalegt bara. Kaupum aldrei tilbúið deig eða kökur, laufabrauð skal gert af natni, gleði og þolinmæði. Maður maular ekki búðarbrauð á jólunum (ok, þetta var doldið drýgindaleg staðhæfing).

Lifið heil og blómstrið.

Nokkrar misathyglisverðar staðreyndir

• Mig dreymir iðulega um þessar mundir að ég hágráti og stundum lem ég fólk.
• Dóttir mín blés Brahms í klarinettið eins og básúnuengill á tónleikum í gærkvöld. Tónleikarnir voru í Sigurjónssafni og utan dagskrár spiluðu haglél og vindur ómstríða fúgu. Hélt að húsið mundi fjúka á haf út og hefði það verið mikill skaði (svona rétt fyrir jólin).
• Drakk Tuborg jólabjór í fínu boði í gær og varð pöddufull.
• Ég vaknaði kl. 5 í morgun með hrikalega tannpínu. Blessaður sé sá sem fann upp verkjalyfin.
• Smakkaði piparkökur með chili, ferskum engifer og súkkkulaði og þær eru...unaðslegar. Hugi er ekki bara rauðhærður nörd, hann er líka da Vinci deigsins.
• Skil ekkert í ykkur að hanga á netinu. Farið að jólast!

Kanans land

Ég bjó í nokkur ár í Bandaríkjunum og líkaði það ágætlega. Var í námi í litlum námsmannabæ sem heitir Bloomington og er í Indianaríki. Reyndar var ég í allstórum háskóla, en samnemendur mínir voru um 30 þúsund talsins. Ég kynntist þeim ekki alveg öllum. Mér hefur verið fremur hlýtt til Bandaríkjanna síðan ég dvaldi þar, en eftir næníleven held ég svei mér þá að Kaninn sé að missa sýn á réttlæti, frelsi og heilbrigða skynsemi.

Lagði einu sinni ólöglega í Bloomington. Hvernig móttökur ætli ég fengi, ef mig fýsti westur um haf? Ekki beint hægt að halda því fram að Bandaríkjamenn taki hlýlega á móti stórglæpamönnum.

Aftur er veðurspáin ógurleg. Bý mig undir svefnlausa nótt.

Heilt yfir biturð

Baun er bara skensuð á bloggsíðum út um allar koppagrundir fyrir að hafa álpast inn á femin.is og fyrir að hafa sagt að femin.is hefði nú verið rakið lén fyrir Feministafélag Íslands. Skynja ólgandi fordóma gagnvart ímynd konunnar sem gluggar í sjálfshjálparbækur, er óaðfinnanlega förðuð, vel búin hjálpartækjum ástarlífsins og ávallt í drellfínum nærklæðum. Getur þessi kona ekki verið femin.isti?

Er annars í súru skapi. Svaf illa í nótt, veðrið lamdi húsið mitt af fáheyrðri vonsku. Svo sat ég í stofunni áðan og innlit/útlit rúllaði á skjánum án þess ég væri beint að horfa, en þessi þáttur nær að fara óskaplega í taugarnar á mér. Örugglega öfundsjúk út í allt þetta fallega fólk sem virðist eiga skítnóg af peningum og eyðir þeim svona glimrandi smekklega.

Djöfull er ég bitur í dag.

Forskalað piparhús með osthúð

Heyrði í vinnunni í dag að Svíar smyrji gráðosti á piparkökurnar sínar. Ekki galin hugmynd, ætla að prófa það við fyrsta tækifæri.

Reyndi einu sinni að baka piparkökuhús, stakk út veggi og þak eftir auganu og bakaði. Þegar húshlutarnir komu úr ofninum voru þeir svo misstórir og skakkir að húsið leit út fyrir að vera viljandi ljótt. Nei, ok, það leit út eins og þokkalega hlaðin áramótabrenna. Hefði nú ekki verið ónýtt að geta smurt þykku lagi af gráðosti á það hrófatildur.

Börnin mín rifja upp misheppnaða kökuhúsið um hver jól og hlæja dátt að því hvað mamma var léleg í húsagerðinni. Af þessum piparkökukofaræfli hefur því spunnist meiri gleði og kátína en af nokkrum öðrum bakstri sem ég hef staðið fyrir. Svei mér þá.

Aðventubaun og spírurnar