þriðjudagur, september 09, 2008

Yrkjum fernuljóð áður en það verður of seint

Get ekki látið það spyrjast um mig að farast með heiminum á morgun án þess að vera búin að yrkja fernuljóð.

Hvað er að vera ég?
að vera ég er að hafa fæðst undir appelsínugulu þaki
og mamma sparkaði í lakið

að vera ég er stundum kandís
og stundum ódrekkandi viðbjóður sem heitir égermæster

að vera ég er upplifun miðaldra konu
með laglega beinagrind

að vera ég
er brothættur kúpull gamallar krónu
í fúnkísstíl

að vera ég er spurning
um öreindir
og gott kaffi

Elísabet frá Kirkjuteig, 47 ára
Grunnskóla Sleifarhrepps, sérdeild

Strákmenntir

Mér finnst furðu létt að venjast því að hafa karlmann á heimilinu. Eintrjáningshátturinn er að rjátlast af mér smátt og smátt. Hjálmar er heimilisprýðilegur maður og góður við mig (og ég við hann) og sambúðin gengur eins og vængjaður flókaskór.

Eitt er það sem vekur jafnan hjá mér undrun, en það er tilhneiging karlmanna til að samnýta lestur og salernisferðir. Auðvitað er það hrein þvæla að karlmenn geti ekki gert tvennt í einu.

mánudagur, september 08, 2008

Éta éta éta það munu allir geta, vinna vinna vinna það mun vera minna

Ég er í föstu sambandi, en ákvörðun um skilnað hefur verið tekin. Andrúmsloftið er rafmagnað og erfitt á köflum. Hlutirnir eru gerðir af skyldurækni, en undir niðri kraumar eftirsjá, tregi, reiði, söknuður og vangaveltur um tilgang allra hluta. Hvar liggur trúfesta konu við slíkar aðstæður?

Ég er að fara að skipta um starf. Hef verið vinnustað mínum trú í 15 ár, en nú eru breytingar á döfinni. Miklar breytingar.

Sá fyrsti sem segir að ég hafi bara gott af því að skipta um vinnu fær sent hor í pósti.

sunnudagur, september 07, 2008

Lostaskessur og vagnar frá Venus

Þó að ég hafi oft borðað skessujurt, hafði ég ekki lesið mér almennilega til um þessa ágætu plöntu. Vissi bara að mér fannst hún góð og vonaði þar af leiðandi að hún væri æt. Til er margvíslegur fróðleikur um skessujurt, m.a. er fullyrt að hún sé "karllæg jurt" og "veki karlmönnum losta". Merkisplanta.

Fór í göngutúr áðan með mömmu og vorum við dolfallnar í steríó yfir öllum berjunum, könglunum, fræjunum og öðrum ávöxtum jurtaríkisins sem blasa við sjónum. Fann mjög fallegan runna með appelsínugulum berjum og fagurbleikum blómum. Berin voru girnileg og rauf ég himnuna á einu þeirra og sleikti smá safa. Bragðið var hreinn viðbjóður og mig er búið að logsvíða í munninn í nokkra klukkutíma.

Mér skilst að það sé fremur lítil hætta á að því að börn leggi eitraðar plöntur sér til munns, en hvað um miðaldra húsmæður?

Lagðist í rannsóknir
, svona ef þyrfti að leggja mig inn, en fann ekki lýsingu á þessum runna meðal eitruðu jurtanna. Það kom mér reyndar stórlega á óvart hvursu margar eiturplöntur eru algengar í görðum landsmanna, t.d. venusvagn.

VenusvagnVenusvagn (ljóshjálmur, bláhjálmur)


Pfft, glætan að ég smakki venusvagn.

föstudagur, september 05, 2008

Jurtaríkið á svölunum

(Þessi pottur er voða stór)

Keypti mér í sumar allnokkrar kryddjurtir, þar á meðal pottkríli með blóðbergi og myntu. Umpottaði fljótlega og jurtirnar hafa vaxið eins og arfi, myntan þó sýnu mest. Vissi ekki hvaða not ég gæti haft af þessari brjáluðu myntu fyrr en mér datt í hug að búa til te sem dreymir um að verða mojito.

Marði myntulauf í deiglu, hellti sjóðandi vatni yfir og hrærði vænum slurk af hrásykri með. Yndislegur drykkur, og afar frískandi eftir þunga kjötmáltíð.

Tók um daginn skessujurt og setti í saltþurrkun. Þá geymist hún svona hálfþurr í allan vetur og er frábær í súpur og kássur. Ætli maður geti þurrkað aðrar kryddjurtir á svipaðan hátt?

Best að gera fleiri tilraunir áður en aldingarðurinn drepst úti á svölum.

fimmtudagur, september 04, 2008

Heppnar varir

Ótrúlegt að vera í felum þar til maður er orðinn löggilt gamalmenni. En batnandi mönnum er best að lifa, jafnvel þótt það sé með presti. Ég get reyndar varla fyrirgefið Cliff að bera ábyrgð á því að ég fæ "Lucky lips" á heilann með reglulegu millibili.

Hrikalega líst mér alltaf illa á stjórnmálamenn sem telja sig starfa í umboði guðs. Tóm vitleysa að þvæla guði greyinu í pólítík. Fólk sem finnur öll svörin í einni bók hræðir mig.

Sarah Palin er á móti fóstureyðingum, á móti réttindum samkynhneigðra og telur skírlífi fram að giftingu eðlilegan hlut. Í BNA er hún ósköp venjuleg afturhaldsbeygla, en væri hún í framboði hér, þá...já, þá hvað? Skyldi manneskja með slíkar skoðanir geta öðlast frama í stjórnmálum hér? Maður spyr sig.

Vona að þið finnið náð í hjarta til að fyrirgefa mér alla tenglana í þessari færslu.

þriðjudagur, september 02, 2008

Hollusta grænmetis

Stóð í langri biðröð hjá bóndanum í Mosó, moldug, með nokkur kíló af grænmeti í fanginu. Nýkomin úr fyrsta leikfimitíma vetrarins. Var að sligast. Hvergi hægt að leggja frá sér byrðina. Þetta voru erfiðar tuttugu mínútur. Rétt fyrir aftan mig stóð fullorðin kona í röndóttum bol og tuggði tyggjó. Hún saug, jórtraði, smellti, blés, kjamsaði, sprengdi og skartaði um leið þessum tóma augnsvip sem minnir á kind.

Ég stakk gómsætum gulrótum í augntóttirnar á konunni, þar til augun sprungu út úr höfðinu á henni. Tróð glænýrri gulrófu milli rauðmálaðra vara þar til hún blánaði í framan, kýldi hana í klessu með brakandi fersku blómkáli. Grýtti hana síðan til ólífis með nýuppteknum Ólafs rauðum.

Nei, nei. Ég er bara venjuleg hversdagsgunga og sendi henni illt augnaráð.

mánudagur, september 01, 2008

Baunarháttur og hökuvandræði

Langar að nota tækifærið og óska sjálfri mér til hamingju með nýjan bragarhátt sem nefnist "baunarháttur". Gísli málbein er höfundur þessa þénuga ljóðforms og spái ég því rífandi fylgi í framtíðinni (hvar annars staðar?).

Hér er tekið ljóðsýni úr Gísla:
Baunarháttur
Af mér skola allan daun
aðstoðina fala
skrúbba mætti bakið baun

í bala.

Ljóðelskum lesendum er bent á halann við síðustu færslu til að njóta fegurðar tungumálsins. Baun þakkar klökk fyrir góða þátttöku og mun aldrei útiloka blanka, bilaða eða gulklædda frá lympíuleikunum sínum.

Verðlaunaskáld leikanna kýs að halda nafni sínu leyndu, vegna annríkis við rímæfingar, bragþjálfun og ljóðstafagerð.

Talandi um hökur. Ég er oft svolítið aum í álkunni, rauð og jafnvel rispuð. Þetta er auðvitað feimnismál en af mínu alkunna taktleysi læt ég vaða. Þannig er, kæri póstur, að hann Hjálmar minn er karlmaður í húð og hár, með tilheyrandi skeggrót. Stálsleginni. Á að giska fimm mínútum eftir að hann rakar sig eru komnir nýir broddar. Mér hefur dottið ýmislegt í hug, svo forðast megi eyðileggingu þeirrar þjóðargersemi sem andlitið á mér er. Til dæmis þetta:
  • Hætta að kyssa kærastann (fyrr frýs í helvíti)
  • Láta mig hafa það, safna siggi og fá höku eins og Jay Leno
  • Tannlæknadúkur. Hvar fæ ég svoleiðis?
Þigg allar ábendingar með þökkum. Ekki mun af veita.

laugardagur, ágúst 30, 2008

Er málið að fúnna?

Íssslendingur yfir brúnna
arga teymdi mjólkurkúnna
gasprandi um guðatrúnna
gæti verið dauður núnna.


Ragmana ykkur að koma með fleiri vísur sem endurspegla þróun málsins. Keppt verður í eftirfarandi baunlympíugreinum:
  • þágufallsþraut
  • slettukasti
  • þolmyndarhlaupi
  • nafnháttarlyftingum
  • beygingarstökki
Verðlaun í boði, móttöku á Arnarhóli heitið.

Út úr kú

Voðaleg hroðvirkni er þetta, hver skaut alla prófarkalesarana?

Veit ekki hvort þið getið lesið fréttina, en þarna stendur m.a.: "Kú í Englandi var frelsuð úr prísund sinni nýlega en hún hafði fest höfuð sitt inni í þvottavéla trommunni. Gangandi vegfarandi kom auga á kúnna þar sem hún var orðin mjög pirruð..."

Hér er kýr
um kú
frá kú
til kýr.

Já, já, ég veit að þetta er tuð. En þetta kemur á prófinu.

fimmtudagur, ágúst 28, 2008

Júró sé lof og prís

Yfirleitt fer ég ekki í búðir mér til dægrastyttingar. Ein er þó verslun hér í bæ sem seiðir mig til sín, líkt og sírena úr kafdjúpu hafi mammons. Júróprís. Í Júróprís reika ég um, opinmynnt og dáleidd innan um aðskiljanlegan varning. Kex, plastblóm, flugur, kúbein, sulta, gúmmíbátur, garn, veiðistöng, blómavasi, hnífur, dósamatur, sokkar, málning, sápa, hamar, nammi, vaðstígvél, sjónvarp, skófla. Og um daginn rakst ég á....skó. Strigaskó af fínustu sort.

Nú þarf ég bara að læra að ráða sudoku.

miðvikudagur, ágúst 27, 2008

Silfursýning og sjóböð

Fruntalega var gaman að hitta nýsjóbaðaða Parísardömuna í Alþjóðahúsi. Eitthvað svo kosmópólitanskt (kosmópólitískt? nei, fjandakornið). Og mexíkóska (mexíkanska? nei, fjandakornið) kjúklingasalatið var lostæti, þótt biðin eftir því hafi stappað nærri mannsævi.

Verð að viðurkenna að mér fannst móttakan á Arnarhóli vandræðaleg. Rembingsleg kátína og uppgerðarléttleiki er ófyndinn. Og hvað voru þessir pólitíkusar (pólítíkansar? já, fjandakornið) að stilla sér upp þarna hjá landsliðinu? Veit einhver hvað "tæknimaður" gerir í handbolta?

Segið mér líka af hverju íslenskur almenningur á að borga ferðir fyrir efnafólk og embættismenn þegar þá langar að horfa á boltaleiki í Kína. Tvisvar.

Heigull er ekki kryddtegund

Litla raggeitin hló hátt og tilgerðarlega. "Ég vann", hugsaði hún og leit hróðug á verkfærin sín. Dró gauðslitna uppgerðarauðmýkt úr hrokabelg og bar vandlega á hana júgursmyrsl. Renndi holdugum fingri eftir sljórri egg smjaðursins. Afneitun fékk fægingu, enda mesta þarfaþing. Eftirlætisverkfæri sitt bar bleyðan upp að vörum, hvíslaði blíðlega, ó, elsku lygin mín, hvað þú skerpist við notkun.

Litla raggeitin lærði aldrei á spegil.

þriðjudagur, ágúst 26, 2008

Dagsatt

Ég get ekki mælt með skynsemi í málefnum hjartans.

mánudagur, ágúst 25, 2008

sunnudagur, ágúst 24, 2008

Menning spenning

Opnaði dauðsyfjuð annað augað til að vera með, horfa á boltann. Mér hefur liðið eins og föðurlandssvikara, en hvað gerir stúlka sem engan áhuga hefur á íþróttum? Nú hún sofnar bara aftur.

Vorum á þvílíkum menningarbuxum í gær, að það hálfa hefði nægt í nóbel og óskar. Eftir að hafa úðað í okkur fiskisúpu, Pippi, Lindubuffi og engiferöli, brugðum við okkur á ljóðaupplestur í Friðarhúsi, mjög notaleg stund og friðsæl. Hugskotið var flott. Svo beint að hlusta á örlítið meira voljúm, brýnin úr gömlu eldiskvínni minni (Kópavogi), Fræbblana. Þeir eru merkilegt band, batna með árunum. Sem ég litaðist um meðal áhorfenda stakk mig hvað jafnaldrar mínir eru að jafnaði orðnir aldraðir. Getur þetta staðist?

Sáum þessu næst Megas með Súkkatsöngvarann ágæta sér við hlið bera fram orð í söng. Býsna skemmtilegt að heyra í þeim. Mér gekk betur að skilja annan en hinn.

Bærinn var fullur af fólki og flugeldasýningin var búmm, hviss, vííííí!

Og silfur er fallegt.

laugardagur, ágúst 23, 2008

Hjólatúrinn og kúltúrinn

Í dag hafa kúltúrstraumar runnið niður andlitið á mér í bland við regnið. Hluti menningarinnar fór innfyrir augnlokin og hluti rigningarinnar gerði mig rassblauta á hjólinu.

  • Rákumst á þennan risavaxna pappírsmann í húsasundi. Eldri kona, sem sagðist vera móðir ljóðskálds, bar á hann lím af miklum dugnaði en vildi ekki leyfa mér að taka mynd af sér.
  • Fórum á Prikið og fengum okkur franskar með tómatsósu. Fyrir ofan barinn hékk miði sem á stóð: Herbert Guðmundsson skuldar.
  • Sáum þrjár mótorhjólalöggur háma í sig nammi og hlæja dátt.
  • Hittum vinkonu mína ljóðskáldið í bakgarði við Ingólfsstræti. Þar fékk ég í hendur eintak af nýútkominni bók hennar, Uppsveifla/Niðursveifla. Hlakka óstjórnlega til að hreiðra um mig á uppáhaldsstaðnum og lesa bókina. Til hamingju Hugskot! Mig langar að verða eins og þú þegar ég verð stór (lesist fimmtug).
  • Skipulagður göngutúr í Hólavallargarði var bæði fróðlegur og skemmtilegur. Ég sá draug, svartklædda konu, sem starði illilega á mig. Kannski það hafi verið hún sem hrinti mér um daginn. Ég elska þennan kirkjugarð.
Nú ætlum við að fá okkur fiskisúpu, svo förum við aftur á stúfana og drekkum í okkur enn meiri menningu, allt þar til himinninn springur út yfir sjónum.

fimmtudagur, ágúst 21, 2008

Raunverur í rafi

Hún Unnur María benti mér á þennan stórgóða texta. Síðan er á ensku og dálítið asnalega upp sett, en endilega plægið í gegnum þetta. Vekur mann til umhugsunar og þið sem lesið blogg (en skrifið ekki sjálf) - þetta kemur ykkur við líka.

Bara að hægt væri að kenna fólki eðlilega umgengni um netið. En það er víst jafn líklegt að sumt fólk fari eftir netreglunum eins og að það fari eftir umferðarreglunum.

Set þennan hér til að létta stemninguna, en aðeins þið sem lásuð bláa textann megið skoða.

Legg ekki meira á ykkur.

miðvikudagur, ágúst 20, 2008

Drjúg þrjú orð

"Röskun varðar refsingu." Hefur alltaf þótt vænt um þessa meitluðu setningu á landmælingastöplum. Stundum þegar ég sit á löngum fundum, flýgur mér í hug þessi hnitmiðun sem segir allt sem segja þarf. Í þremur orðum.
Fátt raskar okkur.

Mikið var gaman að ganga á Helgafell í kvöld. Móbergsskúlptúrar, þeyttur lakkrísrjómi, sólblettastiklur í hrauni, blá fjöll, rauð fjöll, gul fjöll, mosi, lyng, hvönn, logn.

Er hlynnt nýrri stefnu þegar kemur að ósnortinni náttúru Íslands: Röskun varðar refsingu.

þriðjudagur, ágúst 19, 2008

Svona er hún inní

Svona er hún inn við beinið, bilaða tölvan. Frómt frá sagt hef ég aldrei ígrundað innviði þessa fyrirbæris, sem orðið er algengara á heimilum landsmanna en heimasími. Eins og glöggir menn sjá gat Hjálmar bjargað af harða diskinum öllum gögnum sem gagn gera. Svo ætlar þetta annálaða snyrtimenni að strauja líka. Tölvuna altso.
Á ég að vera afbrýðisöm? Sjáið hversu blíðlega hann horfir á hana. Þessa druslu.

Hjálmar útskýrði margt fyrir mér um tölvur. Það er hægt að vita heilan helling um þetta mál. Mér finnst móðurborð t.d. afar fallegt orð. Örgjörvi rausnarlegt. Skjákort skondið. Tengikví geimvísindalegt. Og kæliplata minnir mig á tyggjó.

Ég sver við efri vör Huggýjar að ég tók eftir öllu sem hann sagði.