Fætur í sykurlegi

Fékk rabbarbara hjá henni Rúnu (finnst einhverjum það fyndið?) og honum Ara (já, er það fyndið líka?), en þau búa fyrir austan fjall og reka þar rausnarbú. Bjó til sultu og sauð niður rabbarbarafætur með eplum, engifer og kanil.
Sulta sulta sulta sulta sulta...og rabbarbarafótaeplasíróp.
Steinarnir (hægra megin við krukkuna) eru úr fjörunni á Djúpalónssandi, en mér var boðið í unaðs- og óvissuferð í gær á Snæfellsnesið. Veit ekki hvort ég á nokkuð að segja ykkur frá þeirri ferð...
Skotfærabirgðir af heimalöguðu vanillusírópi út í kaffið, gúmle gúmle það er gott.

Mæli með löngum helgum, mér finnst að það eigi að fjölga þeim. Í atvinnuleysi hlýtur að vera vit í að stytta vinnuvikuna.

Borðum sultu og verum sæt og góð.

Bólgið verð

Ég er ekki óhress í sjálfu sér með að álögur á vín og tóbak hækki. Ég get mögulega sætt mig við aukna skattheimtu af bensínsölu. En ég er ekki ánægð með afleiðingarnar sem þetta hefur á verðbólgu og vísitölu. Djöfull sem það er súrt, óréttlátt, fáránlegt, heimskulegt, vont, ljótt, andstyggilegt, viðbjóðslegt, ömurlegt og glatað.

Ef allir hætta að reykja, er það gott eða slæmt fyrir fjárhag ríkisins?

Forfeður láta í sér heyra

Fann þetta í eldgömlu Ísafold, fyrir sjóndapra þá upplýsist að textinn hljóðar svo:

Hjer með auglýsist, að jeg undirskrifaður veiti hjeðan engum ókunnugum nokkurn greiða, hvorki næturgisting nje annað, öðruvísi en fyrir borgun.

Grímsstöðum á Mýrum 22.júní 1884.
Níels Eyjólfsson.

Þessi höfðingi var langalangafi minn. Merkilegt að hann hafi ekki orðið ríkur, kannski eyddi hann öllum aurunum sínum í undarlegar auglýsingar í blöðum.

Annars er það helst að frétta að ég fór í leigubíl í dag og bílstjórinn sagði mér í óspurðum fréttum að hann hefði fyrir nokkru verið alveg staurblindur, en svo hefði sjónin lagast fyrir kraftaverk "læknaliðs", eins og hann orðaði það. Hann var með grunsamlega þykk gleraugu og mig dreplangaði að spyrja hvort hann hefði læknast í alvöru alvöru. Manni bregður dálítið þegar ökumaður minnist á eigin blindu, í beinu framhaldi af fyrirsjáanlegu spjalli um veðrið.

Ísfregn

Var að uppgötva, mér til hrellingar, að ég hef borðað ís á hverjum degi í heila viku. Hvað eru mörg err í því?

Ís er góður, ís er kaldur, ís er gómsætur, ís er ljúffengur, ís er svalandi, ís fer í hólf í maganum sem heitir ístra.

Smakkaði um daginn í fyrsta skipti "gamla ísinn" í ísbúðinni á Hagamel. Hann var hreint ágætur. Biðröðin, hins vegar, var alveg skelfilega löng, allir norpandi og skjálfandi í ísköldu sólskini. Glamrandi tennur og munnherkjur.

Baun segir ís-ís-ís, ís-ís segir baun.

Blessuð blíðan í Cannes

Æ, ég veit það ekki. Fréttir eru ofmetnar. Peningar líka.

Fyrirgefið fáfræðina en er flott að vera í grænum stígvélum við þennan kjól?

Það flökrar ekki að mér að svona fólk steli plastpokum.

Miðaldragreiðsla óskast

Var í afmælisboði um daginn og hitti konu sem ég hef þekkt frá því ég var lítil skotta í Kópavoginum. Við sjáumst sjaldan, en hún er systir æskuvinkonu minnar. Þessi ágæta kona lét orð falla sem mér varð svolítið um að heyra. Sagði nefnilega að ég væri með alveg sömu klippinguna og þegar ég var stelpa.

Ég hef sossum verið með bæði stutt og sítt hár í áranna rás, en er sjálfsagt orðin föst í einhverri fermingargreiðslu. Það er kominn tími til að gera eitthvað róttækt í málunum, fjandakornið.

Tillögur?

Pokabísarar

Stóð við kassann í Bónus og bað um tvo poka fyrir varninginn. Á meðan vörurnar rúlluðu sína salíbunu sá ég útundan mér virðuleg hjón um sextugt standa við borðendann og raða vörum í plastpoka. Ég var búin að troða í annan pokann þegar Hjálmar kom aðvífandi og bað ég hann um að setja í hinn pokann á meðan ég borgaði. Þá kom í ljós að annar pokinn "minn" var horfinn. Hjálmar sagðist hafa séð eldri manninn taka tóma pokann, vöðla honum saman og setja í yfirfullan plastpokann sinn.

Sem sagt. Eldri virðuleg hjón, ríkmannlega til fara, ganga laus og stela frá ykkur plastpokum. Maðurinn er eins og endurskoðandi í framan. Þegar síðast sást til konunnar var hún í köflóttum jakka og með Louis Vuitton hliðartösku.

Keðjusagartrjámorðinginn, brumm brumm og bókarýni hin minni

Það er maður úti í garði að saga niður öll tré sem fyrir honum verða. Ég held hann geti ekki hætt.

Í dag hjólaði ég í vinnuna, allar afsakanir uppurnar. Rannsóknir mínar hafa leitt í ljós að lygilega margar brekkur eru upp í mót, en fáar niðrímót. Og Miklabrautin er óárennileg hindrun á leiðinni í vinnuna, beljandi stórfljót, hávaði, mengun og svifryk. Er hálf hrædd við hana. Bílar eru ógnvekjandi fyrirbæri, skil ekki hvað fólk sér við þá annað en praktíkina. Að vera með bíladellu er fyrir mér eins og að vera með brennandi áhuga á klósettpappír. Eða tja, kannski skiljanlegt að einhverjum þyki gaman að bílum, það heyrist brumm brumm í þeim og þeir geta verið fallegir á litinn. Svona er ég víðsýn.

Nú er ég nýbúin að lesa Konur eftir Steinar Braga og þótti hún örlítið óþægileg, en alls ekki fram úr hófi ógeðsleg eða hneykslanleg. Það var búið að vara mig svo við bókinni að ég varð eiginlega fyrir vonbrigðum. Mér þótti Himnaríki og helvíti, eftir Jón Kalman Stefánsson, miklu sterkara verk.

Lifið heil og passið ykkur á bílunum.

Hægðir og séra hægðir

harðlífi abbendi, afbendi, hægðaleysi, hægðatregða.

niðurgangur áhlaup, drulla, hlessa, hlessingur, kveisa, lepra, pula, ræpa, saur, skina, skissa, skita, skota, skurra, sótt, steinsmuga, vallgangur, þotur, þunnlífi, þúfnalúra.
(Íslensk samheitaorðabók, Mál og menning, 2006)

5:21. Að ógleymdum herðablaðaspýtingi, 22 stig fyrir dramadrottningu hægðanna.*


*mér er ljúft og skylt að greina frá því að hægðir heimilismanna eru með eðlilegum hætti, en í anda jafnaðarstefnu velti ég vöngum yfir þeirri mismunun sem fram kemur í orðabók

Iðskrá

Jæja. Nú er ég búin að setja upp virknitöflu fyrir vikuna. Á hverjum degi er gert ráð fyrir tiltekinni hreyfingu, a.m.k. tveimur möguleikum. Annar kosturinn heitir "sól" og hinn "ský". Þeir sem muna eftir Kákasusgerlinum, muna líka eftir flasskubbum og tæknistillingunni sól og ský. Í þá daga var allt einfaldara, líka veðrið. En nú þarf ég sumsé að velja á milli möguleikanna ganga (sól) og sipp 200 (ský). Blessuð rigningin er betri fyrir gróðurinn en parketið mitt og nágrannana.

Í dag er ég á grænni treyju og það er alveg satt.

Móðir

Hjartarótum mínum er yljað í dag af bandarískum drengjabarka úr fyrndinni.

Minni þjónusta - betri þjónusta

Án þess ég hyggist taka upp moggbloggingahátt, þá langar mig að segja að þessi frétt gladdi mitt hjarta. Sennilega er einhver að spara pening með þessari breytingu hjá Símanum, en mér er sama. Þarna fækkar möguleikum smámenna á að villa á sér heimildir og svigrúm ofbeldisseggja til að ofsækja fólk, í skjóli nafnleysis, minnkar.

Að verða ítrekað fyrir net- og símaofbeldi er ekki skemmtileg lífsreynsla. Djöfull sem fólk getur verið bilað.

Teinótti*

Skyldu fjármálaósnillingarnir okkar, sem híma í útlegð í Rússlandi, Noregi, London eða hvar sem þeir liggja í peningahrúgunni, vera bitrir út í þjóðina? Hvað ætli þeir segi börnum sínum um landið sem ól þá? Brugðumst við þessum mönnum? Björgólfur eldri ætlar þó væntanlega að vera áfram á skerinu, enda orðinn milljarðamínusmæringur í takt við þjóðina.

Amma mín drap aldrei kóngulær. Maður þarf að láta sér þykja vænt um allt kvikt, líka hryggleysingja.


*ótti við teinótt jakkaföt, illvígur faraldur sem breiddist hratt út á Íslandi árin 2008-2009

Sko sko skór

Ég er svo ánægð með skókaup dagsins að mig langar að dansa línudans með hinu gamla fólkinu. Öll þessi pör fékk ég fyrir 5000 kall. Segið svo að í klípunni leynist ekki einn og einn regnbogi.

Einkadans

Smá lurða í mér, sennilega N1 flensan, sem er víst jafn hættuleg og aðrar flensur. Lét heimsfaraldurinn ekki hindra mig í að hitta stórskemmtilegar konur í gærkvöld á veitingabarstaðnum Brons. Þar fundum við upp nýjan samkvæmisleik. Að hringja í öll númer sem þú veist engin deili á, í minninu á farsímanum þínum, og spyrja hvern andskotann ókunnugt fólk sé að þvælast í þínum einkasíma. Veit ekki með ykkur, en ég er með fullt af nöfnum í mínum síma sem eru í laginu eins og feit spurningamerki.

Hjálmar kom heim áðan uppfullur af þessu kátíni sem hlauparar fá víst í kroppinn. Fáklæddur sýndi hann mér tæ tsí og diskó-hipphopp í eldhúsinu, og síðan tók við vandaður flutningur af hláturjóga.

Mætti segja að ég væri vel sambýld.

Sjónpróf

Ég var nú dálítið lengi að sjá hann..

Liljur vallarins fyrir allan skattpeninginn

Fyrsti hjólatúr sumarsins að baki. Hjólið mitt skartaði blikkandi dönskum ljósum, hvítu að framan og rauðu að aftan. Hjálmar lét hvítan plömmerinn duga til endurskins að aftan.

Á Klambratúni sáum við konu, með á að giska fimm ára stúlkubarn sér við hlið, krjúpa í blómabeði og tína páskaliljur. Móðirin brosti við barninu og hjálpaði því að raða blómunum í vönd. Hjálmar tók á sig krók og starði illilega á mæðgurnar. Við það urðu þær heldur lúpulegar og snáfuðu á brott. Makalaust hvað fólk getur borið litla virðingu fyrir sameiginlegum eigum borgarbúa.

Tómi turninn á Höfðatorgi er eins og vond ofskynjun, mér snarbregður í hvert sinn sem hann dúkkar upp í sjónsviði mínu. Get ekki vanist þessu lóðrétta glerhafi.

Annars er ég bara spök og hita galvösk upp fyrir nallann.

Flýgur svínasagan

Man þegar allir voru með hland í brók yfir "2000 vandanum" sem átti að leggja vestræna siðmenningu í rúst. Sett var á laggirnar "viðbúnaðaráætlun fjólublár" hjá Almannavörnum og fólk eyddi mokfé í vírusvarnir eða hvað þetta nú hét. Góðæri fyrir tölvukalla, allt í fína með það.

Svo fengu fjölmiðlar fuglaflensuna og ríkislögreglustjóri setti á laggirnar "viðbúnaðarstig grábölvaður". Í kjölfarið sá maður fyrir sér Dickensíska senu, ólseiga grindhoraða kalla keyra hjólbörur fullar af líkum á Laugaveginum, sturta hræjunum í hauga á Ingólfstorgi, flugur sveimandi yfir og allir sem áttu að kveikja í löngu dauðir. Nálykt yfir borginni, vargurinn slítandi í sig mannaket, einn og einn veikur hósti til að rjúfa dauðakyrrðina. Allir auðvitað steindauðir heima hjá mér á Kirkjuteignum, nema páfagaukurinn.

Ekki batnar það. Nú, í miðri klípunni, eru fjölmiðlar komnir með svínaflensu. Það hljómar fremur óflatterandi að fá svínaflensu. Apótekin rokselja spritt og grímur. En fyrir utan nafnið, hvað er svona miklu verra við þessa flensu en aðrar flensur? Venjulegar inflúensur leggja fjölmarga að velli, á hverju einasta ári. Því þetta fár? Því allur þessi viðbúnaður? Af hverju lýsti Arnold yfir neyðarástandi í Kaliforníu? Ég skil bara ekki neitt í neinu, það er t.d. sagt að flensan sé ekki svo skæð nema í Mexíkó og þar eru um 160 látnir (óstaðfest). Hvernig getur flensuvírus orðið vægari við það eitt að fara yfir landamæri? Og ef einhver hnerrar í Leifsstöð, verður honum umsvifalaust pakkað inn í husholdningsfilm? Æ, er ástæða til að hræða okkur svona, við sem erum varla miklir bógar um þessar mundir. Þeir hefðu alla vega getað valið eitthvað sakleysislegra, t.d. gullfiskakvef eða hamstrabólgu.

Mér dettur helst í hug að það væri ráð að bólusetja fjölmiðla gegn flensu.

Molar og teygjur

Lost er í sjónvarpinu, þar á fólk við feiknamikil vandamál að stríða. Flókin, og að því er virðist, óleysanleg. Jafvel Ísland er skárra pleis en Losteyjan.

Talandi um tey(g)jur. Ég fékk mjög fyndinn póst um kínverskar hárteygjur búnar til úr notuðum smokkum. Í bréfi þessu voru fleiri upphrópunarmerki en í meðaltalbólu hjá Ástþóri M.: "EF þú átt dætur, frænkur eða þekkir einhvern sem á ....LESTU VEL!!!!!!!!!!!!!!. "

Talandi um talbólur. Yngri sonurinn er að filma stuttmynd með vinum sínum og sá eldri er að læra. Hjálmar fór út að hjóla, hann er með ofnæmi fyrir sjónvarpi. Húsið mitt lekur og það var keyrt á bílinn minn um daginn.

Ég er komin með kransakökusjúkdóm vegna ofneyslu marsipanmassa. Einkenni eru sundurleysi. Lækningin er að mér skilst sú að borða enn meiri kransaköku. Líkt læknar líkt.

Mér finnst að dagurinn eftir fermingarveislu eigi að vera lögboðinn frídagur.

Brauðtertumaraþon

Haddigúmm í haugasjó hvað ég er þreytt. Búin að smyrja 40 þús flatbrauðssneiðar, baka tertur, búa til fjall af döðlunammi, skúra, fægja, þrífa, dusta, fela drasl undir öllum rúmum, fá lánaða stafla af stólum, tertuspöðum, glösum, kökugöfflum og ég veit ekki hverju. Búin að ráða einleikara á píanó (Matthías Pétursson) og Pío míó tríóið til að skemmta gestum. Svo er fermingin náttúrlega þannig tímasett að veislugestir geta skrafað um pólítík án þess að rífa hver annan á hol. Skyldi maður ætla. Það þýðir ekkert að æsa sig daginn eftir kosningar.

Hjálmar hljóp hálft maraþon í morgun og vatt sér síðan beint í brauðtertugerð (rólegan æsing, hann fór í sturtu áður). Mikið assgoti sem hann er flinkur með mæjónesið, maður fær bara í hnén.

En nú ætla ég að vera slök. Oommmmm...

Hér er ekki fjallað um brjóst

Ég er búin að taka "kosningapróf" á mbl.is og hvað.is. Þar er mér sagt að einn flokkur samrýmist mínum skoðunum þokkalega. Sannleikurinn er sá að ég á í stökustu vandræðum með að velja á milli S og VG. Stefna VG í umhverfismálum er sú eina sem mér hugnast og í mínum augum eru umhverfismál afskaplega mikilvæg. Hins vegar er stefna VG í Evrópumálum óforbetranlega afturhaldssöm. Sé ekki hvað er að því að sækja um aðild að Evrópusambandinu (og hafa svo þjóðaratkvæðagreiðslu um málið). Hvernig í ósköpunum er annað hægt en að skoða þann kost?

Kæri póstur, hvað get ég tekið til bragðs? Ekki dettur mér í hug að skila auðu, eða klippa fokkmerki út úr kosningaseðlinum. Ég vil að mitt atkvæði hafi vægi, þótt lítið sé, enda er ég ekki landsbyggðatútta með stór brjóst.*

*afsakið, ég meina "stór atkvæði"

Séð og heyrt

Ef ég hefði ekki farið í klippingu í gær vissi ég ekki að Jói Fel hefði tekið upp bakka með jarðarberjum í Krónunni og lagt hann frá sér aftur.

Appelsínugul

Lífið snýst býsna mikið um fermingarundirbúning þessa dagana. Appelsínugult verður þemalitur veislunnar, enda sterkur og góður litur og í anda búsáhaldabyltingarinnar. Hjalti valdi borgaralega fermingu þar sem hann er trúlaus. Samt er hann eina barnið mitt sem sótti sunnudagaskóla nokkuð reglulega og að auki fór hann tvisvar í Vatnaskóg. Eitthvað hefur sérfróðum trúaruppalendum mistekist að innræta syni mínum sannkristni, eins og mér reyndar líka og föður hans. Önnur amma piltsins hefur af þessu nokkrar áhyggjur, og lái henni hver sem vill.

Fermingin verður um næstu helgi, þ.e. kosningahelgina. Talandi um stjórnmál. Hver ætli verði málalengingamálaráðherra?

Diskó að eilífu

Hvort sem maður vill stunda vandaða mökunartilburði eða fágaða fótamennt, er brýnt að fá góða leiðbeiningu. Með nútíma tækni gefast ótal tækifæri til að læra réttu hreyfingarnar.

Dillum okkur (og lærum að telja á finnsku).

Viva Islandia

Í svona veðri er varla hægt annað en að vera glaður. Gengum á Trölladyngju, finnst miklu skemmtilegra að ganga á hana en á Keili. Matti minn skokkaði þetta léttilega með okkur, enda lítið mál að vera sprækur þegar maður er seytján ára.

Ég komst að því í þessari ferð að Hjálmar er afar óþolinmóður og hneigist til rallaksturs á hæfilega vondum vegum. Maðurinn er hreinlega viðþolslaus ef hann lendir á eftir hægfara ökutæki. Hélt á tímabili að hann ætlaði að berja gamla konu undir stýri, jafnvel með stýrinu. Svo blótar hann reiprennandi á spænsku. Extraño.

Páskafríið hefur liðið allt of fljótt og ég er enn með súkkulaðisvima sem blandast gleðivímunni í ljúfu hanastéli.

Lygalopinn

Það getur verið erfitt að vera manneskja, enda eru sumir ekkert sérlega góðir í því. Heimurinn skuldar okkur ekki neitt, en við honum helling. Sárt að trúa ekki á mátt réttlætis, heldur umbera yfirgang hinna ósvífnustu. Og við sem trúðum á heiðarleika og sanngirni erum hallærisleg og úrelt. Hlægileg. Við erum vélprjónaðar lopaflíkur.

Vont vont vont að vakna eftir að hafa verið bíað lengi og falskt í fastasvefn.

Ókristileg ferming

Að mörgu er að hyggja þegar fermingarveisla er skipulögð. Sonur minn mun undirgangast borgaralega manndómsvígslu þann 26. þessa mánaðar, og verður fagnað með hrossakjötsáti fyrir opnum tjöldum. Ég ætla samt að blóta á laun, aðallega dýrtíðinni.

Er að spá í bakkelsi alla daga en matseðillinn er ekki komin lengra en á hugmyndastigið. Ef þið lumið á algjörlega frábærum uppskriftum þá megið þið alveg láta mig vita.

Annars er það helst að frétta að ég er komin í langþráð páskafrí og er það harla gott.

Fegrunarmáltruflanir

Ég var skömmuð í fermingarveislu fyrir að gera grín að ákveðnum stjórnanda ákveðins þáttar. Nú ét ég hund og hneigi höfuðið í iðrun. Umræddur stjórnandi er víst svo "æðislega klár" og "geðveikt flinkur". Augljóslega er það algjört aukaatriði að hann tali fegrísku sem ég kann varla hrafl í (mitt vandamál, ekki hans). Ég sló því fram í hálfkæringi að ég ætti bara að panta mér tíma hjá honum. Eins undarlega og það kann að hljóma kinkuðu allir ákaft kolli, ein frænka mín hljóp m.a.s. til og náði í símanúmerið hjá fegrunarmógúlnum.

Konu getur nú sárnað.

Sundurleysi

Stjórnmálaumræður *geisp*. Svakalega eru mörg framboð. Finnst ykkur Bjarni hafa fallegt nef? Jóhanna er með voða fix eyrnalokka. Tannhirða virðist yfirleitt með ágætum.

Við skötuhjúin fengum okkur að borða á tælenskum veitingastað í Kjörgarði. Fínasti matur, hræbillegur. Sáum slatta af fyllibyttum á Laugavegi, Monte Carlo er nýi Keisarinn. Spurning hvort rónarnir hætti að vera til verði þessi staður lagður niður eins og hinn. Keiserasera. Ég keypti mér nærbuxur á hundraðkall í búð þar sem allt var á hundraðkall.

Vorið lét á sér kræla í dag.

Applæaðu þetta

Álpaðist til að horfa ofurlitla stund á Nýtt útlit og slapp því miður ekki við að heyra í stjórnanda þáttarins. Er að spá í að taka málsýni úr manninum og senda í ræktun.

Þegar ég er búin að jafna mig.

Íslenski strumpurinn

Hvenær skyldi strumpatískan koma aftur? Ég er strax farin að hlakka til, einstaklega klæðilegur höfuðbúnaður (en ábyggilega martröð fyrir tollverði svona heilt yfir).

Viti og analýsa

Í sól og vetraryl, við gengum út í Gróttu.
Þar rákumst við á "the dark side of the lighthouse".

Og hér kemur úttekt mín á landsfundum helgarinnar: Betri er álfur með hvítt hár en orki með krullað hár.

Prinsipp og mjólkurafurðir

Í gær urðum við fyrir Howard-Bealískri reynslu. Ýmislegt hefur gengið á undanfarið, bankarnir hrundu og sonna, þarf ekki að fara nánar út í það. Hrunið er þó hjóm eitt miðað við það að vera rukkaður um klementínur þegar maður kaupir sér appelsínur á tilboði. Við urðum þess áskynja eftir Bónusferð (bölvaður sé bónus og allt hans hyski) að afgreiðslustúlkan, sem þekkti ekki hvítkál frá sjampóbrúsa, hafði haft af okkur nokkur hundruð krónur. Slík var klementínsk fákænskan. Oftast nennir maður ekki að ergja sig mikið, rennir yfir strimilinn og sér einhverja tíkalla svindlaða út hér og þar, en finnst ekki taka því að gera eitthvað í málinu. Klementínurnar voru kornið sem fyllti mælinn, við brunuðum í Bónus, uppfull af réttlátri reiði: I´m as mad as hell, and I´m not gonna take it anymore!

Án teljandi blóðsúthellinga fengum við endurgreiddar 560 krónur.

Að öðru. Ég er svo ánægð með að stjórnvöldum hafi ekki tekist að rústa öllu, þrátt fyrir kappsemi í kolrangri stefnu. Þegar við héldum að við værum rík þjóð, voru uppi háværar raddir um að hætta matvælaiðnaði, mun hagstæðara væri að flytja inn allt fóður. Eins gott að landbúnaðurinn var ekki þurrkaður út, og allar rollur og hænur sendar til himna. Tala nú ekki um blessaðar beljurnar. Ómælda gleði vakti í brjósti mínu ný framleiðsla, íslensk "grísk" jógúrt, fjarskalega góð. Á meðan til er fólk á skerinu sem nennir að framleiða hnossgæti af þessu tagi, þá er hlíðin fríð og ég fer ekki rassgat.

Þar að auki verður einhver að borga skuldirnar, það geta ekki allir flúið land.

Erfi

Var í erfidrykkju áðan að spjalla við ættingja mína, sem ég sé eiginlega aldrei nema í erfidrykkjum. Hrunið kom til tals og í því samhengi var nefndur einhver í fjölskyldunni sem var nýbúinn að stofna fyrirtæki í byggingabransanum þegar kreppan skall á. Voru menn sammála um að hann hefði verið óheppinn sá. Ég vildi ekki skera mig úr og dæsti gáfulega: Já, það er voða erfitt að tímasetja kreppu þannig að öllum líki.

Annars mátti engu muna að ég færi í vitlausa jarðarför og reyndar lenti bróðir minn í því fyrir misskilning. Vandræðalegt.

Leikvöllur aldinna

Hér er framúrskarandi hugmynd að hreyfingu fyrir eldri borgara, sérsniðinn leikvöllur. Eða eiginlega aldinna-garður. Vitaskuld þarf að vera gaman að rækta kroppinn.

Og já, ég var að horfa á RÚV-þáttinn um gamla fólkið og líkamsþjálfun. Mér er alveg sama þótt ykkur þyki það púkó. Maður getur ekki alltaf verið hipp og kúl.

Kókosbollur, klifur og auðvitað Mozart

Þessi helgi er búin að vera alveg hreint óslæm. Fór í partí með gömlum vinnufélögum á föstudaginn, fengum góða gesti í mat í gærkvöld og í dag lágum við Hjálmar í leti í fleti þar til við drifum okkur upp á Helgafell, aðallega í þeim tilgangi að borða kókosbollur. Kókosbollur eru vanmetinn skrínukostur.

Við skötuhjúin komum áðan sæl og glöð af tónleikum í Langholtskirkju, þar hlýddum við á tónlist sem var uppáhalds skúringamússíkkin mín í mörg ár. Requiem Mozarts.

Já, og Ásta dóttir mín vann til fyrstu verðlauna í klifri í dag, bara varð að deila því með ykkur.

Auk þess vil ég leggja þetta til málanna: bankar spankar skítarankar.

Fliss nöktu konunnar

Ég fer stundum í sund. Um daginn varð ég vitni að hófstilltri sjálfsfróun í búningsklefanum, segi ykkur frá því seinna ef ég nenni.

Í sundferð minni í gærkvöld, stóðu tvær stúlkur um tvítugt í sturtu gegnt mér. Þær voru klæddar tígurmynstruðum bíkinípjötlum og ég heyrði að þær töluðu saman á ensku. Stígvéluð sturtukona arkaði þungbrýnd að stúlkunum, og skipaði þeim að baða sig án sundfata. Þær urðu kindarlegar og tístu óöruggar "don´t look" og toguðu svo brækurnar varlega niður um sig. Senuna hljóðskreyttu þær með flissi og píkuskrækjum, "oh, I´m naked, I´m naked, don´t look, I´m NAKED, OMG, I´m naked!" Eftir á að giska 20 sekúndna steypibað (sápa kom þar hvergi nærri) toguðu þær brækurnar upp aftur. Ekki fóru þær úr bikinítoppnum, heldur drógu hann aðeins fram og létu vatnið buna stutta stund milli bringu og bikinís.

Vandræðagangur hinna enskumælandi stúlkna yfir nekt fékk mig til að hugsa. Margt spaklegt.

Segi ykkur frá því seinna. Ef ég nenni.

Brjáldeyfa

Hef verið vondauf undanfarið, smælandi stjórnmálamenn yfir og allt um kring, ljúgandi smjúgandi. Held ég sé ekki ein. Lesið þennan pistil, eða heitið hundar.

Eitt af því sem kröftuglega hefur dregið úr mér lífsviljann eru skoðanakannanir sem sýna ótrúlega útbreiddan stuðning við Sjálfstæðisflokkinn. Hvað er að? Er fólk strax búið að gleyma afrekum íhaldsins? Eigum við að fá sama fjárans bullið yfir okkur aftur? Hvað er það við lygina sem er svona heillandi?

Var búin að skrifa langan og armæðufullan pistil en ætla ekki að leggja hann á ykkur. Þið megið senda mér þurrkuð blóm eða pening í pósti í þakklætisskyni.

Kæru landar. Réttum um kúknum.

Lifað og taktfast

Var að grúska í gömlum nótnablöðum heima hjá mömmu og rakst á þetta ágæta sönglagahefti frá árinu 1949. Tvennt vakti athygli mína, annars vegar unaðsleg þjóðremba og hins vegar allsérstæðar tilfinningaleiðbeiningar til listamanna.

Í inngangsorðum heftisins segir m.a.:

Við eigum ekki að setja útlend lög við íslensk kvæði. Við eigum að semja lögin sjálfir....Í fyrsta sinni birtist hér raunveruleg tilraun til að verða við sjálfsagðri áskorun Helga Helgasonar. Þjóðlegur metnaður hans er eggjandi fyrirmynd öllum íslenzkum tónlistarmönnum: Ísland á að verða sjálfbjarga í sönglegum efnum.....Enginn söngur þjóðar þrífst án nægilegs forða af eigin lögum. Lög, tekin að láni frá öðrum þjóðum, verða ávallt stjúpbörn. Þau tjá gleði og sorg með öðrum hætti en oss er eiginlegt og verða því hálfvegis utan gátta, hversu oft sem þau annars eru yfir höfð. Vegur þeirra er vænstur til mannfagnaðar við hlaðið borð og dýra skál.

Æskilegum tilfinningastíl við spilun og söng laganna er lýst á fjölbreytta vegu.
Innilega.
Með látleysi.
Í frásögutón.
Rösklega.
Þjóðlega.
Örvandi.
Streymandi.
Þunglega.
Kveðandi.
Barnslega.
Með mildum en miklum hljóm.
Létt og svífandi.
Kvikt og hressilega.
Með þjóðlegum einfaldleik.
Með þjóðsagnablæ.
Með góðri orðagrein.
Lifað og taktfast.
Af eggjandi krafti.
Af einskærri hugarkæti.
Með sefandi styrk.
Ljúft og dreymandi.

Fátt veit ég skemmtilegra en að grúska í gömlu dóti. Hlýt að vera andlegur fornleifafræðingur. Eða fornlegur andfræðingur.

Með góðri orðagrein.

Fjölmiðlasmiðja

Gráni minn er í góðu skapi. Hann fór á bílaspítala um daginn og líður miklu betur í startbotninum. Greyskinnið er hætt að sótbölva og skynjar súrefni eins og vindurinn. Til að taka svart af gráu splæsti ég svo í þrif hjá Fjölsmiðjunni.

Mæli með Fjölsmiðjunni. Öndvegisfyrirtæki.

Veit ekki alveg hvað mér finnst um þetta undarlega kvennarifrildi í Kastljósinu, en það snýst um tísku og þá er ekki von að ég skilji baun.

Mý

Eftir að fluguplantan kom inn fyrir hússins dyr fylltist heimilið af úlföldum.

Af meintu suðleysi

Ég frestaði ellinni og fór í klippingu. Eina ferðina enn.

Talandi um skordýr. Um daginn keyptum við steinselju í potti. Hún er ágæt en flugnagerið sem fylgir plöntunni er óþolandi. Rækallans mor um alla íbúð, þvælast utan í manni uppáþrengjandi suðlausar örsmáar flugur. Ég er örugglega búin að gleypa 29 stykki í dag. Og nei, ég er ekki kamelbaun.

Samt er ég tungulipur.

Fataspeki

Loksins tók ég til í fataskápnum. Það var intressant, ég komst að því að ég á 19 brjóstahaldara, 36 pör af nærbuxum og óteljandi sokka. Marga staka. Nokkra einstaka. Svo á ég fullan kassa (30x30x35) af sokkabuxum, háum nælonsokkum og leggings.

Minnir mig á sögu af vinkonu minni, en hún var einhverju sinni að vandræðast yfir því að hún ætti ekkert til að fara í þegar hún og kallinn voru á leið í leikhús. Eftir nokkurt þóf svipti eiginmaðurinn upp hurðinni að fataskápnum og sagði: Sjáðu, hér er fullur skápur af engu til að vera í.

Góðar stundir.

Vasakynjafræði I

Skondið hvað strákar á öllum aldri troða buxnavasa sína út af alls kyns dóti. Sjálfri þykir mér óþægilegt að hafa skrúfjárn og sponsbor í vasanum og geng því með veski.

Það vekur mér ómælda gleði hvað kynin eru ólík.

Raflífsgæði

Makalaust er þetta með mann. Í vinnunni er yfirleitt kolbrjálað að gera og þótt ég fái agnarpásur endrum og sinnum, þá kemst ég ekki á netið þar. Vinnustaðurinn minn lokar nefnilega fyrir aðgang að öllum "félagslegum síðum", en undir slíkt flokka þeir m.a. blogg, fésbók, ljóð.is og skak.is. Ekki orð meira um það.

Nú er ég búin að vera lasin heima í nokkra daga og hef haft ærinn tíma til að hanga á netinu, og lítinn kraft til annarra verka. Nýbúin að læra á fésbók og eins og allir vita margfjörudrukkinn og hæruskotinn bloggari. Óheft nethangsið skilar mér hins vegar heldur minni lífsgæðum en ég hefði búist við fyrirfram.

Held ég sé bara vanþakklátt frekjurassgat.

Ein angur

Mig langar að lifa á fiskinum í sjónum, blessuðu lambaketinu, skunda um völl í íslensku vaðmáli og rækta skessujurt og rabbarbara. Ganga á milli bæja og kenna horgemlingum að lesa og segja err, og bæta hvers kyns málhelti fyrir nokkrar paprikur, skreið og kótilettur.

Ég nenni ekki umheiminum.

Nöp

Ég vildi að mér væri vel við allar manneskjur, sérstaklega þær sem ég þekki ekki. Þeim mun ég aldrei kynnast, því mér er ekki vel við þær.

Aðeins meiri Lína, takk

Stundum get ég ekki útskýrt hvernig mér líður og þá skoða ég myndir.

Það gerir yfirleitt ekkert gagn.

Ljón og pestargemlingar

Það er aldrei sjarmerandi að væla en mér finnst það satt að segja ömurlegt að hafa ælt í alla nótt og vera hundveik í dag. Á laugardegi og í þessu veðri! Ég sem var búin að hlakka til að fara út í snjóinn, í súrefnismeðferð eftir langa og stranga vinnuviku.

Kannski ég reyni að hafa mig upp í að gera æfingarnar sem hér sjást, svo ég fái þó einhverja hreyfingu um helgina. Og hver veit nema þær hafi æskileg áhrif á hárvöxt.

Mæ ón ess

Ahemm. Afsakið. Hin landsfræga Kleopatra? Einmitt. Ráðlegg ykkur ekkert endilega að lesa þetta, en æ, bara, ég er orðlaus. Sjá hér.

Undanfarnar vikur hafa alloft birst auglýsingar í Fréttablaðinu um bókmenntaleg afrek, glæsileik og stórkostlega persónu Kleopötru forstjóra, þar sem fólki gefst tækifæri til að lesa um meiningar hennar m.a. á alkóhólistum, kynlífsbölinu, stórvarasamri ferðafíkn og hvernig á "að tríta konur". Hún opinberar óhefðbundnar skoðanir á ofvirkni og hefur fátt gott að segja um "gamla, sjúka, útbrunna karla og geðvillinga".

Er þetta dýrt spaug? Maður spyr sig.

Ég fékk kjúkling en þjóðin sjálfsaumkun

Á heimili mínu viðgengst ofdekrun. Hugsa sér að ég, á gamals aldri, skuli hafa lent í því að kynnast manni sem er svona góður við mig. En nú ætla ég að hætta að tala, því ég sturtaði í mig krækiberjalíkjör til að róa taugarnar eftir viðtal í Kastljósinu og gæti annað hvort sagt eitthvað viðbjóðslega væmið eða óbærilega óskammfeilið.

Rafhjarðir aðrar

Er að feta mín fyrstu skref á fésbók eins og nýborinn flóðhestur (flóðfolald?). Finn að ég er haldin djúpstæðri grúppufælni og tortryggni út í hvers konar rafhjarðir. Svo veit ég ekki hvort það var viðeigandi af mér að smella á "like" þegar ég sá þessa meldingu: Hjalti is now single.

Veit ekki heldur hvort það er viðeigandi að þykja Ólafur Agnar fyndið nafn, en bara í nefnifalli. Forseti lýðveldisins er í öllu falli stjarnfræðilega langt frá því að vera fyndinn.

Tvíbökuskófir

Hef bakað vatnsdeigsbollur á hverju ári í töttöguogsjö ár. Þetta hafa ætíð verið prýðilegar og penar bollur, en í dag stökkbreytti ofninn minn deiginu í tvíbökuskófir eða hrökkbollur. Við borðuðum þessi fyrirbæri volg með smjöri og osti. Veit ekkert hvað ég á að gera við allan rjómann.

Held að bollurnar hafi leiðst út í mótþróaþrjóskuröskun af því ég var utan við mig og í örgu skapi þegar ég bjó til deigið. Deigi leiðist súrt skap, nema kannski súrdeigi (hef aldrei lagt lag mitt við súrdeig).

Já, og svo var ég búin að skrifa langan og bráðskemmtilegan pistil um af hverju ég mundi aldrei leiðast út í fésbókaraðild. Hann bíður birtingar. Djöfull hvað maður er veiklundaður.

Ég hef aldrei..

farið í sleik í tungusófa.

Heppilegar vinnustellingar

Ég er komin með vöðvabólgu í hárið. Réttast væri að fara i vetrarfrí til Tortola, finna sér tortolskan nuddara og borða ostrur eins og enginn væri morgundagurinn.

Kyn og klóin

Samkvæmt heimildum Blogggáttarinnar:
Útvöldustu bloggin
1. Egill Helgason
2. Stefán Pálsson
3. Ármann Jakobsson
4. Össur Skarphéðinsson
5. Dr. Gunni
6. Orðið á götunni
7. Jónas Kristjánsson
8. Baggalútur
9. Sverrir Jakobsson
10. Andrés Magnússon
Vinsælast síðustu viku
1. Egill Helgason
2. Jónas Kristjánsson
3. Eiríkur Jónsson
4. Teitur Atlason
5. Jakobína Ingunn Ólafsdótt...
6. Baldur McQueen
7. Ómar Ragnarsson
8. Gísli Hjálmar Svendsen
9. Sverrir Jakobsson
10. Páll Ásgeir Ásgeirsson

Meðal "útvöldustu" bloggaranna eru núll konur af tíu, meðal þeirra "vinsælustu" er ein kona. Ég er ekki ein af þeim sem hengir sig í kynið af öllu mögulegu tilefni, hef reyndar sterka skoðun á kyni eigin bólfélaga, en læt mér annars í léttu rúmi liggja hvurs kyns hvers konar fólk er. Þótt ég hafi ekki tölur um kynjahlutfall í bloggritun, vekur það furðu mína að sjá hversu fáar konur skrifa "vinsæl" og "útvalin" blogg.

Reyndar minnir þetta orð, útvalin, mig á geimverurnar í Toy Story. Allar biðu þær í ofvæni eftir klónni sem vomaði yfir hrúgunni og tíndi eina og eina úr hópnum. Greyskinnin voru eins og fólk sem bíður með óþreyju eftir himnaríki og telur hérið og núið ómerkilegra en bráðumið.


Það er margt skrítið í henni versu. Eða margt undarlegt í honum heimsa.

Aðdáunarverð nýting líkamsvessa

Þegar maður tapar einum lim, nýtir maður hina betur. Ég er að reyna að drukkna ekki í hörmungahyggju og les því dv. Það hjálpar mér heilmikið.

Það gladdi mig líka að heyra að menn sem starfa fyrir okkur í Seðlabankanum skuli vinna fyrir kaupinu sínu. Þrettán síðna skýrsla frá Seðlabankanum um af hverju ekki megi breyta Seðlabankanum, skrifuð af Seðlabankanum. Duglegir þessir bankastrákar.

Ekkert sérlega glaðlegur pistill

Flestir segja að það hafi verið óhjákvæmilegt að fá lán frá AGS, en hvað ef það er rangt? Hvað ef við höfum keypt okkur stundarfrið og fórnað með því framtíð barna okkar? Mér rann kalt vatn milli skinns og hörunds við lestur þessarar greinar. Auðvitað get ég vonað að ekki fari jafn illa fyrir okkur og öðrum kúnnum AGS, en sú von er kannski meira í ætt við óskhyggju.

Vont er að við höfum verið svipt ærunni. Verra ef við verðum að auki svipt lifibrauði okkar og sjálfstæði.

Valentínusardagur

Hefði ég brjóst eins og Dollí og skegg eins og Burt gæti ég án efa sungið betur.

Til hamingju með daginn allar turtildúfur!

Upp í munn og oní maga

Hef setið við í dag að berja saman fyrirlestur um kyngingu og kyngingartregðu, sem ég kalla því frumlega nafni, "Allur matur á að fara.." Eina ástæðan fyrir því að ég deili þessu hversdagslega atriði lífs míns með ykkur er sú að mig langar að segja þetta: Ég er búin að fá mig fullsadda af kyngingu í bili.

Aulabrandarar hafa alltaf verið mín sterka hlið.

Auk þess vil ég, af því mér þykir vænt um ykkur, vekja athygli á tveimur afspyrnugóðum bloggurum. Báðir eru fyrrverandi vinnufélagar mínir og báðir drengir góðir. Þeir heita Hansi Beck og Stefán.

Já, og svo eiga allir að skrifa undir þetta nema þeir séu fúlegg.

Þrjár staðreyndir um daginn í dag

1. Fyrir nákvæmlega 200 árum fæddist Charles Darwin.
2. Fyrir nákvæmlega 14 árum fæddist Hjalti Elías, sonur minn.
3. Í dag borðaði ég yfir mig af þurrkuðu mangó og sölvum. Mæli ekki með því.

Viðskaðinn

Ég er með hugmynd að fjáröflunarleið. Allir sem hefja mál sitt á orðunum: "Við Íslendingar" greiði hraustlega sekt sem rennur í ríkissjóð. Séu orðin sögð á erlendu sproki tvöfaldast sektin.

Hrjóti þessi orð af vörum embættismanns, dragast þrjátíu ærgildi frá næstu mánaðarlaunum hans.

Mamma veit ekki alltaf hvað hún syngur

Í þessari rannsókn sannast það sem mig hefur lengi grunað. Allt of margar konur hætta að trúa á jafnrétti þegar þær skilja. Þeim þykir, því miður, mörgum sjálfsagt og eðlilegt að gína yfir forræði og umgengni barna eftir skilnað. Kerfið styður síðan þetta misrétti fullum fetum.

Í mínum augum endurspeglar það eigingirni ef annað foreldrið setur sínar kröfur ofar hagsmunum barnsins. Börn eiga skýlausan rétt á umönnun beggja foreldra. Börn þrífast betur eftir skilnað, ef foreldrar standa áfram saman að uppeldinu, styðja og næra börnin eins samstiga og hægt er, þótt heimilin verði tvö. Betra er fyrir barnið að búa að tveimur ástríkum heimilum, en einu stríðshrjáðu svæði þar sem ríkja stöðugar deilur og kuldi. Foreldrar þurfa að geta talað saman um hvað barninu er fyrir bestu. Til þess að svo geti orðið getur fólk þurft að kyngja stolti, spóla sig upp úr ásökunargírnum og þiggja utanaðkomandi hjálp.
Umfjöllun mbl.is um rannsókn Stefaníu Katrínar Karlsdóttur.
Umfjöllun Rúv.

Hér er samantekt niðurstaðna úr umræddri rannsókn:

• Tengslarof barna við feður eftir skilnað er ein alvarlegasta atlaga sem unnin er á barni.
• Deilur milli foreldra um umgengni/forsjá skaða barnið, oft alvarlega og til langs tíma.
• Réttarkerfið vinnur seint og oft illa við að afgreiða mál þegar deilur eru milli foreldra um forsjá og/eða umgengni.
• Réttarkerfið og félagsþjónustan almennt virðast oft huga meira að hagsmunum mæðra en hagsmunum barna.
• Á Íslandi eru samtímis a.m.k. 500 börn sem búa við skert lífsgæði og oft alvarlega stöðu vanlíðunar og sorgar vegna deilu foreldra um umgengni og/eða forsjá og vegna tengslarofs við feður. Sérstaklega á þetta við drengi.
• Flest öll skilnaðarbörn kjósa að verja meiri tíma með feðrum sínum en þeim er leyft eða kleift að gera. 70% þeirra vilja dvelja jafnt hjá báðum foreldrum sínum og 30% sem eftir stóðu vildu eyða umtalsverðum tíma með feðrum.
• Mæður virðast geta stýrt samskiptum barna og feðra og tálmað umgengni nánast óáreittar.
• Umgengnistálmanir, illt umtal, heilaþvottur og stýring þess foreldris sem barnið býr hjá gagnvart barninu og hinu foreldrinu eru meðal verstu skaðvalda sem hægt er leggja á barnið.
• Rannsóknir sýna að sameiginleg forsjá skiptir börn mjög miklu máli. Skilnaðarbörn sem búa við sameiginlega forsjá foreldra sinna hafa betri tengsl við báða foreldra og þeim líður almennt betur og þau standa almennt betur félagaslega og námslega en ef forsjá er hjá öðru foreldrinu.
• Mikilvægt er að styrkja rétt barna til jafnrar umgengni við báða foreldra, löggjöfin þarf að taka á því og tryggja börnum þann rétt. Ójöfn umgengni eykur á vanlíðan barna (bls. 3).

Mér finnst þessi skýrsla stórmerkileg lesning, hér er annar bútur úr henni:

Sálfræðingar sem hafa reynslu af sambúðarslitum fólks telja að erfitt sé að gefa upp góða uppskrift að skilnaði af þeirri einföldu ástæðu að yfirleitt er annar aðilinn mun ósáttari við að skilja en hinn. Fyrir þann sem finnur sig yfirgefinn getur skilnaðurinn verið hin versta kreppa tilfinningalega. Skilnaðaróskin vegur að sjálfstrausti þess sem hún beinist að og hann eða hún ver sig oft með reiðiviðbrögðum. Einnig geta sprottið upp sterkar ásakanir með því að ásaka þann sem óskaði eftir skilnaðinum. Framkvæmd skilnaðar verður erfiðari ef þeim einstaklingum sem í hlut eiga gengur illa að vinna úr tilfinningum sínum og ef þeir eiga erfitt með að ræða saman. Í versta falli getur reiðin snúist upp í biturð, heift og hefndarþorsta, einkum hjá þeim sem upplifir sig yfirgefinn og stutt er í ásakanir af ýmsum toga. Stundum verður heiftin og hatrið svo mikið að viðkomandi missir stjórn og sýn á atferli sínu og hegðun. Hörð og ill barátta t.d. um börnin taka á sig ljótar myndir og allir líða fyrir slík átök, ekki síst börnin. Ef annar eða báðir aðilar sitja fastir í tilfinningakreppu er hætt við að átökin haldi áfram milli makanna fyrrverandi og að börnin séu dregin inn í ágreininginn. Rannsóknir á skilnaðarmálum sýna að þegar ofbeldi, ásakanir og tilfinningaleg oftengsl voru undanfari skilnaðar, urðu átök og ófullnægjandi tjáskipti um börnin ríkjandi á eftir. Ef biturð og neikvæð afstaða þess sem óskaði ekki eftir skilnaði verður allsráðandi eru mun minni líkur á bata og viðkomandi getur setið fastur í sálarkreppunni árum eða jafnvel áratugum saman. Einnig hefur komið í ljós ef karlmaðurinn stofnar til nýrrar sambúðar geti fyrrverandi maki (konan) brugðist neikvætt við, sérstaklega ef hún er ekki komin sjálf í nýtt samband (bls. 4).

Það er ekki skilnaðurinn sem hefur skaðlegustu áhrifin á börn. Það eru samskipti foreldranna, fyrir, eftir og í skilnaði (bls. 5).
---------

Ég er skilnaðarbarn í þeim skilningi að þjóðin er skilnaðarbarn. Mamma (Sjálfstæðisflokkurinn) er brjáluð og heimtar, bitur og reið, forræðið yfir okkur og pabba (núverandi stjórn) er ekki treyst til að sjá um okkur. Af því að "mommy knows best" og hún getur ekki séð af okkur smástund, ekki einu sinni í helgarleyfi (85 daga langt). Við, hinir almennu borgarar, lendum í því að foreldrarnir eyða öllum kröftum í að rífast, skammast, baknaga, saka aðra um allt, á meðan brýnu málin sitja á hakanum (t.d. að gera eitthvað af viti þannig að við förum ekki á hausinn öll sem eitt). Hagsmunir okkar eru fyrir borð bornir og þetta sjá allir nema foreldrarnir (flokkspólitíkusarnir) sem geta ekki litið upp úr skotgröfunum. Umhverfis litla landið okkar eru stórar þjóðir sem hrista hausinn yfir bullinu sem hérlendir ráðamenn láta frá sér í ræðu og riti.

Við komum ekki til með að fara heil út úr þessum skilnaði nema mamma og pabbi hætti að rífast og fari að huga að því hvað barninu er fyrir bestu.

Baunaraun

Ég sakna sjálfhverfunnar í blogginu fh (fyrir hrun). Þá gerðist aldrei neitt, jú, birtar voru myndir af baun, talað um baun, volað soldið stundum um að baun ætti bágt og stöku sinnum voru birtir gáfulegir pistlar um léttvæg málefni. Eða léttvægir pistlar um gáfuleg málefni. Það kom fyrir.

Nú er maður *andvarp* orðinn vasahagfræðingur með öflugt innsæi *djúpt andvarp* í öll helstu þjóðfélagsmál. Varla til það samfélagslega mein *rosa djúpt andvarp* sem ekki er reynt að varpa ljósi á með hnyttni og afbragðsgóðri dómgreind, sem slær öllu við í hinum vestræna heimi og samrýmist Evrópustöðlum. O, jæja, dýrð heimsins og allt það.

Til að rifja upp gömlu góðu dagana birtir baun hér mynd sem baun tók af baun fyrir baun í gær. Takið eftir húfunni, baun gaf baun hana í afmælisgjöf, og lúffur með.

Legg ekki meira á ykkur.

Bess Stahal

Dorrit Moussiaeff haldið fanginni af sjeik Olaf Abdul-Rahim Grisafat.
Yfirgengileg skoðanakúgun kvenna á Bessastöðum.
"Dorrit, ekki segja svona hluti."

Þetta og margt fleira í gagnmerku viðtali, sjá hér.

Eftir lesturinn leiddi ég hugann að því hvað við höfum verið rækalli óheppin með seðlabankastjóra, útrásarvíkinga, punthænsn og valdamenn. Þjóðin hefur bara lent í tómum skoffínum. Bömmer.

Trénaður

Rakst í dag á þennan trénaða drjóla í svörtum sandi. Hann hamaðist við að skrifa í sandinn að hann væri hundrað metra risafura. Langtum merkilegri öðrum trjám. Aðalfurukólfurinn, foringinn sjálfur.

Vissulega var hann duglegur að skrifa um eigið ágæti. En hið rétta í málinu er að drjólinn stóð eins og gamall beyglaður desertgaffall upp úr sandinum. Lítill og einn. Í sínum heimi.

Það sem drjólinn kallar sannleika kalla aðrir veruleikafirringu. En hann varðar ekkert um aðra.

Vond eru brögð trúar

Ég held næstum alltaf með liðinu sem tapar og finn til með öllum sem eiga bágt. En þrátt fyrir eðlislæga aumingjagæsku, er mér fyrirmunað að bera í bætifláka fyrir Sjálfstæðismenn sem drulluspóla í ruglinu. Hvað er að þessu fólki? Jafnvel amöbur læra af reynslunni. Svo mikið er víst að rök bíta ekki á trú.

Fann hér ágæta grein um helsýki íhaldsins.

Lýsingarorðahamur

Færslan hér á undan er lævísleg birtingarmynd yfirfærðs pirrings vegna óþolandi yfirborgaðra gagnslausra hrokagikka í Svörtuloftum og sjálfstæðiskellingar sem tönglaðist á því áðan í Kastljósi að núverandi stjórn væri "umboðslaus".

Svo er Nóa Kropp gómsætt og ég verð brjáluð ef lið sýslumannsins sjálfumglaða vinnur Útsvarið.

Jiiii, belti frá 1998

Kommon Páll, það fatta allir að þetta belti er hundgamalt, þú ert búinn að segja þjóðinni það fjögurþúsundogfimmtíu sinnum. Mikið hrrrrrrrikalega er ég orðin leið á þessari bévítans Byr auglýsingu. Af hverju þarf banki að auglýsa svona mikið?

Gvuð hvað ég skil ekki rassgat í fjármálastarfsemi þjóðarinnar.

Armbeygjur

Var að enda við að gera 115 armbeygjur, er á fjórðu viku í þessu massafína prógrammi. Aðaláhyggjurnar núna snúast um það hvort ég þurfi bráðum að halda á símanum í hægri og bera upp að vinstra eyra.

Ætla alla vega að forðast spínatdósir á næstunni. Til öryggis.

Bindisflík

Í gær velti ég vöngum yfir orðunum gormabók og besefi. Í dag hugsa ég um orðin tanngarður og hálstau.

Mér finnst að bindiskyldu ætti að afnema á Alþingi.

Óvissuferð í Hafnarfjörð

Mér var svipt upp í bíl eftir kvöldmatinn, Hjálmar voða dularfullur, muldraði eitthvað um að hann vonaði að ég "guggnaði" ekki. Með dúndrandi hjartslátt sá ég fyrir mér teygjustökk í myrkri, bingó í Tónabæ, ókunnugt fólk í samkvæmisleikjum, Tupperware-kynningu eða annan hrylling sem minn heittelskaði gæti verið að draga mig út í sér til skemmtunar.

Brunuðum eftir krókaleiðum í Hafnarfjörðinn og þar bauð hann mér í Kvikmyndasafn Íslands, að sjá The Purple Rose of Cairo.

Það var hreint ekki leiðinlegt, skal ég segja ykkur.

AP fréttastofan

"Aron Pálmi lendir í aftanákeyrslu", "Aron Pálmi sækir um vinnu í Bónus", "Aron Pálmi vill ekki bláberjaskyr", "Aron Pálmi tekur þátt í Idol keppni", "Aron Pálmi í meikóver", "Aron Pálmi fær hland fyrir hjartað".

Sá ágæti miðill dv.is færir fréttaþyrstum samviskusamlega fregnir af Aroni Pálma Einhverssyni. Við hrun íslenska efnahagskerfisins, atvinnuleysi í hæstu hæðum og gríðarlegar sviptingar á hinum pólitíska vettvangi er huggun harmi gegn að geta gengið að einu vísu. Fréttum af því sem máli skiptir.

Gott að búa í Kópavogi, sagði kanínan

Æ, ég vona að nýju ríkisstjórninni farnist vel og allt verði í blóma og með sóma. Indælt að vera laus við Sjálfstæðisflokkinn og gott að fá fleiri konur í ráðherrastóla. Herrakonur, undarleg málvenja.

Á efri myndinni er kanína sem ég hitti á förnum vegi. Við tókum tal saman. Kom upp úr dúrnum að hún skilur jafn lítið í stjórnmálum og ég. Dæmigert.

Eðlisfræði punganna

Nútímabörn eru teprur. Ásta leit skelfd á hrútspungana og sviðin, dró svo hettuna yfir höfuðið, fór með einhverja möntru* og starði einbeitt á litla rófustöppufjallið sitt. Hjalti hélt kúlinu, en borðaði ekkert nema flatbrauð. Matti sýndi karlmennskutilburði og bragðaði á hákarli (kúgaðist) og sviðum (átti bágt með að leyna viðbjóði sínum). Þorrablótið snerist upp í blót afkvæmanna: "Djöfull er þetta ógeðslegt!" "Fokk hvað þetta er krípí!"

Hjálmar bar sig mannalega og slafraði í sig auga með soghljóðum og slurpi og við það varð mér að orði: ég hef aldrei verið neitt fyrir augað. Seinna um kvöldið glopraði hann út úr sér að hann væri lítt gefinn fyrir þorramat. Hjálmar er tvímælalaust betri leikari en börnin mín.

Ójá, afmælismáltíðin lukkaðist glimrandi glæsilega, ég skemmti mér alltjént vel. Þorramatur er góður. Ég er kvikindi.


*skv. möntrunni hennar Ástu eru súrir hrútspungar "primitive cubic" (eðlisfræðilegt fyrirbæri, alls óskylt sauðfé)

Ekki vegan þessi baun

Á morgun fæ ég svið með rófustöppu. Líka flatbrauð, hangiket og eitthvert súrmeti. Þegar ég var lítil fékk ég einn dag á ári að ákveða hvað yrði í matinn á heimilinu og valdi ég ýmist þorramat eða kjúkling. Oftar kjúkling, því kjúklingur var exótískur matur þegar ég var barn og mér fannst hann ævintýralega góður.

Allt er svo fallegt þegar fönnin leggst yfir, mjúk og hvít. Meira að segja hálfbyggð hús eru næstum því óljót í dag.

Meint heimsvísuhneigð

Viðurkenni fúslega að mér hefur alltaf fundist kynlíf miklu áhugaverðara en pólitík. Vissi samt ekki að það væri beinlínis hættulegt, eins og hér segir. Maður veltir fyrir sér hárri tíðni þessa sjúkdóms í sumum geirum.

Jóhanna verður "fyrsta lesbían á heimsvísu til að gegna embætti forsætisráðherra". Þannig var fréttin orðuð hjá Rúv í kvöld. Ætli ég sé gagnkynhneigð á heimsvísu, eða eru það bara stjórnmálamenn?

Auk þess langar mig í slöngulokka eins og ljóshærða þulan skartar.

Byltingarrofsórar

Getur baun lagt byltingarbúnaðnum? Hmmm...

Varla, ætla alla vega ekki að sofna aftur frónskum þegnsvefni. Ekki strax.

Glópar, vitar og vorið

Í gær á Austurvelli og í dag í þessu yndislega veðri hef ég fundið fyrir von og gleði. Nú veit ég að það kemur vor og ég hlakka til að ganga á fjöll. Fátt veit ég skemmtilegra. Á fjöllum skiptir engu máli hvað ráðherrar heita. Mosa og skófum er slétt sama um fútsí og fjármálaeftirlit.
Sáum tvær konur rétt ná að krafla sig í land áður en féll að við Gróttu. Hvað ætli verði um strandaglópa þarna?
*Dæs* hvað ég á massa sætan og góðan kall. Munar um minna.

Vegna fjölda áskorana kemur hér stjórnmálainnlegg baunar: Komi þeir sem koma vilja, fari þeir sem fara vilja*, mér og minni þjóð að meinalausu.

*og allir þeir sem reknir verða